استان مرکزی (اسرائیل)
استان مرکزی | |
|---|---|
| نویسهگردانی(های) - | |
| • Hebrew | מחוז המרכז |
| • Arabic | المنطقة الوسطی |
.svg) | |
 | |
| Cities | 22 |
| Local Councils | ۱۸ |
| Regional Councils | ۱۲ |
| Capital | رمله |
| Largest | ریشون لتسیون |
| حکومت | |
| • فرماندار استان | جاناتان بار-سیمان-طوو |
| مساحت | |
| • کل | ۱۲۹۳ کیلومتر مربع (۴۹۹ مایل مربع) |
| جمعیت (۲۰۲۳)[۲] | |
| • کل | ۲۳۶۵۰۰۰ |
| • تراکم | ۱۸۰۰/کیلومتر مربع (۴۷۰۰/مایل مربع) |
| کد ایزو ۳۱۶۶ | IL-M |
استان مرکزی (מחוז המרכז، مِحوز هَمِرکاز؛ المنطقة الوسطی) یکی از شش استان اداری اسرائیل است که بیشتر منطقه دشت شارون را دربرمیگیرد. این استان به چهار بخش فرعی تقسیم میشود: بخش پتخ تیکوا، بخش رمله، بخش هشارون و بخش رخووت. مرکز استان شهر رمله و بزرگترین شهر آن ریشون لتسیون است.
بر پایه آمار سال ۲۰۲۳ میلادی، جمعیت این استان ۲٬۳۶۵٬۰۰۰ نفر است. از نظر ترکیب جمعیتی، ۸۸ درصد ساکنان یهودی، ۸٫۲ درصد عرب و ۴ درصد «طبقهبندینشده» هستند که بیشتر آنان مهاجران اتحاد شوروی پیشین با پیشینه یهودی نسبی یا اسمیاند.
استان مرکزی یک تقسیمبندی اداری پس از تأسیس اسرائیل است. شهرهای واقع در محدوده مجتمع شهری گوش دان به استان تلآویو اختصاص یافتند و بخشهای جنوبی و شرقی ناحیه پیشین لواء رمله به استان مرکزی جدید منتقل شدند.
پیشینه
[ویرایش]استان مرکزی پدیدهای نوبنیاد در نظام اداری اسرائیل بهشمار میآید. در دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین، این سرزمینها بخشی از لواء لد بودند.[۳] پس از جنگ ۱۹۴۸، شهرهای هستهای مجتمع شهری گوش دان به استان تلآویو نوین اختصاص یافتند که مرکز زیربخش یافا در لواء لد دوره قیمومت را تشکیل میداد. بخش جنوبی و شرقی آن لواء (زیربخش رمله) به استان مرکزی منتقل شد و در بخشهای فرعی رخووت و رمله ادغام گردید.[۴] بخش فرعی هشارون در شمال استان نیز بخشهای غربی لواء طولکرم دوره قیمومت را دربرمیگیرد. این تقسیمبندی جدید برآمده از مسیر خط سبز است که مرزهای لواهای پیشین را برید و تغییر مراکز جمعیتی را بازتاب میدهد.[۵]
جمعیت
[ویرایش]بر پایه دادههای سازمان مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت استان مرکزی در دهههای اخیر رشد چشمگیری داشتهاست:[۲]
| سال | جمعیت |
|---|---|
| سرشماری ۱۹۸۳ | ۸۳۰٬۷۰۰ |
| سرشماری ۱۹۹۵ | ۱٬۲۲۲٬۵۰۰ |
| سرشماری ۲۰۰۸ | ۱٬۷۷۰٬۴۰۰ |
| ۲۰۱۷ | ۲٬۱۱۵٬۸۰۰ |
| برآورد ۲۰۲۱ | ۲٬۳۰۴٬۳۰۰ |
| برآورد ۲۰۲۳ | ۲٬۳۶۵٬۰۰۰ |
از نظر ترکیب دینی و قومی، ۸۸ درصد جمعیت یهودی، ۸٫۲ درصد عرب و ۴ درصد «طبقهبندینشده» هستند که بخش عمده آنان را مهاجران اتحاد شوروی پیشین با تبار یهودی نسبی یا اسمی تشکیل میدهند.[۶]
تقسیمات اداری
[ویرایش]استان مرکز به چهار بخش فرعی (נפות، نافوت) تقسیم میشود. شهرکها و روستاها در قالب شهرداریها، شوراهای محلی و شوراهای منطقهای سازماندهی شدهاند.[۷]
بخشهای فرعی
[ویرایش]شهرها
[ویرایش]| بخش فرعی | شهرها |
|---|---|
| هشارون | |
| پتخ تیکوا |
العاد، غانه تقوا، گیوآت اشموئل، هود هشارون، کفر قاسم، کفر سابا، پتخ تیکوا، رعانانا، روش هاعین، یهود مونوسون |
| رمله |
بئر یعقوب، لد، مودیعین-مکابیم-ریعوت، رمله |
| رخووت |
شوراهای محلی
[ویرایش]| بیت دگان، بنی عایش، الیاخین، اون یهودا، غن عونه، گدرا، جلجولیه، قدیما-تصوران، کفر بارا، قیریات عکرون، کوخاو یائیر، مازکرت باتیا، پردسیا، ساویون، شوهام، تل موند، زیمر |
شوراهای منطقهای
[ویرایش]| برنر، دروم هشارون، غان راوه، گدروت، گزر، عمق خفر، خِول مودیعین، خِول یبنه، حوف هشارون، لِو هشارون، نحل سورک، سدوت دان |
شهرداریهای پیشین
[ویرایش]برخی شهرداریها در گذر زمان با یکدیگر ادغام شدهاند:[۸]
- قدیما — با تصوران ادغام شد و قدیما-تصوران را تشکیل داد.
- مکابیم-ریعوت — با مودیعین ادغام شد و مودیعین-مکابیم-ریعوت را تشکیل داد.
- مودیعین — با مکابیم-ریعوت ادغام شد و مودیعین-مکابیم-ریعوت را تشکیل داد.
- نِوه مونوسون — با یهود ادغام شد و بهصورت برو خودمختار در یهود مونوسون درآمد.
- تصوران — با قدیما ادغام شد و قدیما-تصوران را تشکیل داد.
- یهود — با نوه مونوسون ادغام شد و یهود مونوسون را تشکیل داد.
- راموت هشاویم — از ۱۹۵۱ تا ۲۰۰۳ شورای محلی بود و سپس زیر نظر شورای منطقهای قرار گرفت.[۹]
اقتصاد
[ویرایش]شرکت هواپیمایی ال عال دفتر مرکزی خود را در محوطه فرودگاه بنگوریون در استان مرکز دارد.[۱۰] فرودگاه بینالمللی بنگوریون که بزرگترین فرودگاه اسرائیل است در شهر لد در این استان واقع شدهاست.[۱۰]
موقعیت جغرافیایی
[ویرایش]استان مرکز از شمال با استان حیفا، از غرب با استان تلآویو و دریای مدیترانه، از جنوبشرق با استان اورشلیم، از جنوب با استان جنوبی و از شرق با مناطق استان طولکرم، استان قلقیلیه، استان سلفیت و استان رامالله و البیره هممرز است.[۱۱]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ «בעלי תפקידים במשרד הפנים». GOV.IL.
- 1 2 «Localities by Population, by District, Sub-District and Type of Locality». سازمان مرکزی آمار اسرائیل.
- ↑ «Israel: Bezirke, Städte & Agglomerationen». City Population. دریافتشده در ۲۰۱۸-۰۵-۰۸.
- ↑ «Israel: Bezirke, Städte & Agglomerationen». City Population. دریافتشده در ۲۰۱۸-۰۵-۰۸.
- ↑ «Israel: Bezirke, Städte & Agglomerationen». City Population. دریافتشده در ۲۰۱۸-۰۵-۰۸.
- ↑ «Localities and Population, by Population Group, District, Sub-District and Natural Region» (PDF). سازمان مرکزی آمار اسرائیل. ۲۰۱۶.
- ↑ «Localities by Population, by District, Sub-District and Type of Locality». سازمان مرکزی آمار اسرائیل.
- ↑ «Localities by Population». سازمان مرکزی آمار اسرائیل.
- ↑ «Israel: Bezirke, Städte & Agglomerationen». City Population. دریافتشده در ۲۰۱۸-۰۵-۰۸.
- 1 2 «El Al at a Turning Point; A Mirror of Israel's Divisions Prepares to Go 49% Public». نیویورک تایمز. ۵ مارس ۱۹۹۹.
- ↑ «Localities by Population, by District, Sub-District and Type of Locality». سازمان مرکزی آمار اسرائیل.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Central District (Israel)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «District centre». در دانشنامهٔ ویکیپدیای فرانسوی، بازبینیشده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Zentralbezirk (Israel)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای آلمانی ، بازبینیشده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «المنطقة الوسطی (إسرائیل)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای عربی ، بازبینیشده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
[ویرایش]