استان شمال غرب
ظاهر
استان شمال غرب یکی از ۶ استان کشور ایران بود که در ۱۶ آبان ۱۳۱۶ خورشیدی، با اصلاح قانون تقسیمات کشوری تشکیل گردید. این استان شامل ۶ شهرستان خوی، رضائیه، مهاباد، تبریز، اردبیل و مراغه بود. این تقسیمبندی تنها اندکی بیش از ۲ ماه و در فاصلۀ ۱۶ آبان ۱۳۱۶ تا ۱۹ دی ۱۳۱۶ برقرار بود و از آن تاریخ جای خود را به تقسیمبندی ۱۰ استانی تازهای داد.[۱]
شهرستانها
[ویرایش]| ردیف | شهرستان | دهستانهای تابعۀ بخش | مرکز |
|---|---|---|---|
| ۱ | خوی | ۱- خوی، قطور | خوی |
| ۲- ماکو، بیجیک، قرهقویونلو، چایپاره | ماکو | ||
| ۳-چالدوران، اواجیق، سکمنآباد | قراعینی | ||
| ۴- چایباسار | عربلر | ||
| ۲ | رضائیه | ۱- اطراف شهر، نازلوچای، بگشلوچای، ترگور و مرگور | رضائیه |
| ۲- شاپور، چهریق، صومای برادوست | شاپور | ||
| ۳-اشنویه | اشنویه | ||
| ۳ | مهاباد | ۱- اطراف شهر، شهرویران، قراسو | مهاباد |
| ۲- سلدوز، کهنه لاهیجان | نقده | ||
| ۳-ایل تیمور، تورجان، اختهچی | بوکان | ||
| ۴- سردشت و توابع | سردشت | ||
| ۵- سقز و بانه | سقز | ||
| ۴ | تبریز | ۱- مواضع خان، اوجان، عباسی، مهرانرود | حاجیآقا |
| ۲- اسو، ویدهر، دهخوارقان، سرد صحرا | آذرشهر | ||
| ۳- رودقات، ارونق، انزاب، شها | شبستر | ||
| ۴- مند، کرکر، یکانات | مرند | ||
| ۵- بدوستان، خانمرود، آلان براغوش | هریس | ||
| ۶- اهر، دکله، یافت، ازومدل، ورگهان | اهر | ||
| ۷- گرمادوز، میخوان، آنکوت، میشهپاره | خداآفرین | ||
| ۸- دیزمار، دودانگه، کیوان کلیبر | کلیبر | ||
| ۹- سرآب | سرآب | ||
| ۱۰- گرمرود، بروانان، کلهبور، کندوان | میانج | ||
| ۱۱- هشترود، قوریچای، گرمخواران، قوچکانلو | آتشبیک | ||
| ۵ | اردبیل | ۱- توابع اردبیل | اردبیل |
| ۲- اوجارود، مغان | پیلهسوار | ||
| ۳-مشکین، ارشق | مشکینشهر | ||
| ۴- نمین، ولگیج، آستارا | نمین یا آستارا | ||
| ۵- خلخال و توابع | هراب | ||
| ۶ | مراغه | ۱- بناجو، دیزج، ساتلمش سراجو، گاودول | مراغه |
| ۲- میاندوآب، آجرلو، چهاردولی | مرحمتآباد | ||
| ۳- شاهیندژ، تیکانتپه، صفاخانه | شاهیندژ | ||
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ فراهی، محترم. ۱۳۷۷. سیر تحول نقشه و تقسیمات کشور ایران:از سال ۱۲۸۵ تا ۱۳۷۷، وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران، معاونت سیاسی و اجتماعی، دفتر تقسیمات کشوری؛ صص ۳-۶.