استاد راهنما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

استاد راهنما یکی از اعضای هیأت علمی دانشگاه است که به پیشنهاد معاونت آموزشی دانشکده و حکم رئیس دانشکده، مسئولیت هدایت تحصیلی و راهنمایی دانشجویان در مقاطع تحصیلی مختلف را در زمینه مشکلات، آموزشی پژوهشی و فردی برعهده می‌گیرد.

شرح وظایف[ویرایش]

در اجرای مواد فصل سوم و فصل ششم آیین‌نامه آموزشی دوره دکتری، مصوبه جلسه ۲۷۴ شورای عالی برنامه‌ریزی مورخ ۸/۱۲/۱۳۷۲ در مورد وظایف استاد راهنما و مراحل تدوین رساله دوره دکتری و به منظور ایجاد هماهنگی بین دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی در اجرای این ماده، دستورالعمل زیر در ۱۲ ماده و ۶ تبصره در جلسه ۳۳۹ شورای عالی برنامه‌ریزی مورخ ۱۴/۲/۱۳۷۶ به تصویب نهائی رسید.[۱]

آئین نامه استاد راهنما دانشگاه آزاد اسلامی[ویرایش]

مصوب بیست و پنجمین جلسه مورخ ۲۳/۱۲/۸۲ شورایعالی برنامه‌ریزی علوم پزشکی وزارت متبوع برای کلیه دانشجویان مقاطع کاردانی، کارشناسی پیوسته، ناپیوسته و دکترای عمومی پزشکی دندانپزشکی و داروسازی صرف نظر از سال ورود به دانشگاه از مهر ماه ۱۳۸۳ لازم‌الاجرا است.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «شرح وظایف استاد راهنما دانشگاه تربيت مدرس». کاراکتر horizontal tab character در |عنوان= در موقعیت 23 (کمک)
  2. «معاونت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی».

A doctoral advisor (also dissertation director or dissertation advisor) is a member of a university faculty whose role is to guide graduate students who are candidates for a doctorate, helping them select coursework, as well as shaping, refining and directing the students' choice of sub-discipline in which they will be examined or on which they will write a dissertation.[1] Students generally choose advisors based on their areas of interest within their discipline, their desire to work closely with particular graduate faculty, and the willingness and availability of those faculty to work with them.

In some countries, the student's advisor serves as the chair of the doctoral examination or dissertation committees. In some cases, though, the person who serves those roles may be different from the faculty member who has most closely advised the student. For instance, in the Dutch academic system, only full professors (hoogleraren) may chair doctoral examinations, so students who have been advised by lower-ranked faculty members will have a full professor as their official advisor (or promoter) and their actual advisor as co-promoter.[2] In other countries, such as Spain, the doctoral advisor has the role of a mentor, but is not allowed to form part of the examination committee. This is a body of five experts independently selected by the rectorate among ten candidates proposed by the university's department.

An academic genealogy may be traced based on student's doctoral advisors, going up and down the lines of academic "descent" in a manner analogous to a traditional genealogy.

References

  1. ^ Miles Taft Bryant (2004), The portable dissertation advisor, Corwin Press, pp. 9–11, ISBN 978-0-7619-4696-0.
  2. ^ A Few Words about Dutch University Titles, Ranks etc. Archived 2011-06-16 at the Wayback Machine, Astronomy Department, Leiden University. Retrieved 2010-02-15.

External links