ازدواج با کنیز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ازدواج با کنیز در واقع نوعی از برده داری بوده و مرد مالک برده زن که به او کنیز گفته می شود، می باشد. کنیز همانند خانه یا زمین از اموال مرد محسوب می‌شود و می‌تواند او را به شخص دیگری ببخشد یا بفروشد.

ازدواج با کنیز در اسلام[ویرایش]

ازدواج با بردگان زن از دو طریق ممکن است:

  1. ازدواج کردن مثل زنان غیر برده.
  2. ملک یمین یعنی خریدن و صاحب شدن برده زن که این راه مخصوص صاحب آن کنیز است.

و در صورتی که این کنیز شوهری نداشته باشد با خریدن آن، صاحب و مالک آن کنیز بدون عقد نکاح می‌تواند او را به عنوان همسر خود انتخاب نماید و اگر این کنیز از مالک خود صاحب فرزندی شد، سبب و زمینه آزادی او فراهم شده است و دیگر صاحب و مالک حق ندارد این کنیز را بفروشد باید از این کنیز نگهداری کند تا بعد از مرگ صاحب خود به عنوان ارث به فرزند خود منتقل شده و آزاد گردد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.hawzah.net/fa/question/view/2574 پایگاه اطلاع رسانی حوزه نت