ازدواج با دریا
_002.jpg)
ازدواج با دریا (به ایتالیایی: Sposalizio del Mare) یک آیین دریایی مهم در جمهوری ونیز بود که هر سال در روز «عید صعود» برگزار میشد. این آیین نماد برتری دریایی ونیز و پیوند جداییناپذیر شهر با دریای آدریاتیک بهشمار میرفت.[۱]
ونیز از قرون وسطی بهعنوان یکی از قدرتهای دریایی برجستهٔ جهان شناخته میشد و دریا منبع اصلی قدرت اقتصادی و سیاسی آن بود. آیین ازدواج با دریا این پیوند را به شکلی نمادین و عمومی بازمینمود و هدف آن نمایش تعلق همیشگی شهر به دریا بود. در مرکز مراسم، دوچه، حاکم جمهوری، با کشتی آیینی باشکوه بوچنتورو به دریا میرفت و در آنجا حلقهای زرین به آب میانداخت؛ حرکتی که بیانگر ازدواج ونیز با دریا بود. در کنار این نماد، دعاها و برکتهای روحانیون و همچنین جشنها و مهمانیهای مجلل با حضور اشراف، حاکمان و بزرگان برگزار میشد.
این آیین بهطور پیوسته تا سال ۱۷۹۷، یعنی هنگام سقوط جمهوری در پی تصرف شهر به دست ناپلئون بناپارت، ادامه داشت. افزون بر جنبهٔ دینی و نمادین، این مراسم نوعی اعلام سیاسی و نمایش قدرت دریایی و اقتصادی ونیز نیز بهشمار میرفت.[۱]
مراسم با پهلو گرفتن کشتی تشریفاتی بوچنتورو در برابر کاخ دوچه آغاز میشد. دوچه در جامه کامل تشریفاتی (ردایی از پارچه زربفت با خز قاقم) سوار بر این کشتی میشد و سنای ونیز نیز در آن کشتی جای میگرفت. بوچنتور سپس از ساحل خارج میشد و به سمت دریای آدریاتیک میرفت. در کنار جزیره لیدو، پاتریارک ونیز از کشتی دیگری سوار میشد و دعایی برای برکت این ازدواج میخواند. سپس دوچه حلقه ازدواج را به دریا میانداخت و میگفت:
Desponsamus te, mare, in signum veri perpetuique dominii.
— (ما ترا میگیریم، ای دریا، به نشانه سلطهای راستین و جاودان)[۲]
جاکومو کازانووا در خاطراتش مینویسد که کف صاف و ساخت نامعمول بوچنتور این کشتی را برای دریانوردی نامناسب میساخت و باعث میشد مدام احتمال واژگونی آن باشد و کوچکترین بادی از روبرو میتوانست «دوچه را با تمام اشراف و سفرا و نماینده پاپ غرق کند» و اروپا بخندد که «دوچه ونیز سرانجام رفت تا عروسیاش را کامل کند».[۳]
از سال ۱۹۶۵، بازآفرینی نمادین این آیین در ونیز برگزار میشود. در این مراسم، شهردار شهر در نقش دوچه ظاهر شده و حلقهای به دریا میافکند. این رویداد جشنگونه امروزه یکی از جاذبههای گردشگری و یادآور یکی از سنتهای چشمگیر تاریخ ونیز است.[۴]
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- 1 2 «خرید و دانلود کتاب متنی، صوتی با فیدیبو». fidibo.com. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Muir, Edward (۱۹۸۱). Civic ritual in Renaissance Venice. Princeton University Press. ص. ۱۲۲.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Giacomo Casanova (۲۰۰۰). Mémoires. ص. ۴۱۷.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Académie des beaux-arts (1864). Dictionnaire de l'Académie des beaux-arts [Dictionary of the Academy of Fine Arts] (in French). Vol. 2. p. 393.