اریش رودرفر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اریش رودرفر
Bundesarchiv Bild 183-2007-1218-501, Erich Rudorffer.jpg
اریش رودرفر در سال ۱۹۴۴ میلادی
محل تولد شهر زوخائو در آلمان
تاریخ تولد ۱ نوامبر ۱۹۱۷
لقب جنگنده لیبائو
تابعیت  آلمان نازی
طول خدمت ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵میلادی
درجه سرگرد
فرماندهی فرماندهی اسکادران ۶ واحد ۲ جنگنده JG 2 و فرماندهی دسته یکم واحد ۷ جنگنده JG 7
جنگ‌ها جنگ جهانی دوم، نبرد بریتانیا، نبرد شمال آفریقا، جبهه روسیه
نشان‌های لیاقت نشان صلیب آهنین با برگ بلوط و شمشیر

اریش رودرفر (به آلمانی: Erich Rudorffer) در سال ۱۹۱۷میلادی، در شهر زوخائو در آلمان متولد شد. او تا دو ماه پس از آغاز جنگ در لوفت هانزا (شرکت مسافربری هوایی آلمان) به خلبانی مشغول بود. پس از آن که تمام خلبانان خطوط هوایی لوفت هانزا به لوفت وافه (نیروی هوایی آلمان نازی) منتقل شدند، رودرفر به واحد ۲ جنگنده JG 2 منتقل شد.

در سال ۱۹۴۰ رودرفر موفق شد اولین پیروزی خود را بر یک فروند کورتیس هاوک ۷۵ فرانسوی بدست آورد او سپس در نبرد بریتانیا شرکت کرد. او در جریان این نبرد موفقیت های زیادی کسب کرده و به عنوان سر اسکادران ۶ واحد ۲جنگنده JG 2 انتخاب شد. در سال ۱۹۴۳ به جبهه شرق اعزام شد و در یک موقعیت توانست چهارده جنگنده روسی را در عرض ۱۷ دقیقه ساقط کند. سال بعد به درجه سرگردی ارتقا یافت و به فرماندهی دسته یکم از واحد ۷ جنگنده JG 7 منصوب شد.

او در طول پنج سال جنگ بیش از ۱۰۰۰ ماموریت جنگی انجام داد که در مجموع با ۲۲۲ پیروزی همراه بود و توانست نام خودرا به عنوان یکی از برترین های خلبان تک خال در تاریخ هوانوردی تبدیل کند.

فوکه وولف ۱۹۰ یکی از جنگنده های اصلی آلمان نازی در جنگ جهانی دوم. اریش رودرفر بیشتر پیروزی های خود را با این مدل جنگنده به دست آورد.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Erich Rudorffer». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۴ جون ۲۰۱۳.