این یک مقالهٔ خوب است. برای اطلاعات بیشتر اینجا را کلیک کنید.

اریس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

اریس
Eris
نگاره‌ای از اریس (وسط) و ماه آن دیسنومیا (سمت چپ) که توسط تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده‌است.
اکتشاف
کاشفان مایکل براون
چد تروهیو
دیوید رابینوویتز[۱]
تاریخ کشف ۵ ژانویهٔ ۲۰۰۵[۲]
روش اکتشاف گرفتن سه نگاره در آسمان شب[۲]
نام‌گذاری و طبقه‌بندی
نام‌گذاری ریزسیاره‌ها اریس ۱۳۶۱۹۹[۳]
نام جایگزین ۲۰۰۳ یوبی۳۱۳[۱]
نام پیشین (مستعار) زینا[۴]
نام رسمی اریس[۵]
تلفظ ee'-ris[۶]
طبقه‌بندی سیارهٔ کوتوله[۷]
جسم فرانپتونی[۲]
پلوتوئید[۸]
جسم دیسک فشرده[۹]
ریزسیاره[۱۰]
ویژگی‌های مداری
خروج از مرکز ۰٫۴۳۷۰۸۳۴۹۸۳۴۸۴۵۴۳[۱۱]
نیم‌قطر بزرگ ۶۷٫۹۵ واحد نجومی (۱۰۱۰×۱٫۰۱۹۲۵ کیلومتر)[۱۱]
اوج ۹۷٫۶۶ واحد نجومی (۱۰۱۰×۱٫۴۶۴۹ کیلومتر)[۱۱]
حضیض ۳۸٫۲۵ واحد نجومی (۱۰۹×۵٫۷۳۷۵ کیلومتر)[۱۱]
محیط مدار ۱۰۱۰×۶٫۰۸۴ کیلومتر[۱۲]
تمایل ۴۳٫۸۴°[۱۱]
طول گره صعودی ۳۶٫۰۳°[۱۱]
شناسهٔ حضیض ۱۵۰٫۸°[۱۱]
آنومالی متوسط ۲۰۳٫۲۱°[۱۱]
سرعت متوسط مدار ۱۲٫۳۶۴ کیلومتر بر ساعت[۱۲]
زمان رسیدن به حضیض ۱۵ آوریل ۲۲۵۷[۱۱]
تناوب مداری ۵۶۰٫۲۳ سال[۱۱]
ماه‌ها ۱ (دیسنومیا)[۱۳]
ویژگی‌های فیزیکی
قطر ۲٬۴۰۰ کیلومتر (۱۰۰± کیلومتر)[۱۳][۱۴]
مساحت سطح ۱۸٬۰۸۶٬۴۰۰ کیلومتر مربع[الف]
حجم ۱٬۷۲۸٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مکعب[ب]
جرم ۱۰۲۰×۱۶۶ کیلوگرم[۱۳]
چگالی ۲٫۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب[۱۳]
شتاب گرانشی ۰٫۶۱ متر بر مجذور ثانیه[۱۳]
سرعت گریز ۳٬۴۳۶ کیلومتر بر ثانیه[۱۳]
دورهٔ چرخش (طول روز) ۱٫۰۷۹ روز زمینی (۲۵/۹ ساعت)[۱۲]
سپیدایی ۸۶ درصد (۷± درصد)[۲]
دمای سطحی ۲۱۷°- سانتی‌گراد (بیش‌ترین)
°۲۴۳- سانتی‌گراد (کم‌ترین)[۱]
قدر ظاهری ۱۸٬۸[۱۳]
قدر مطلق (H) ۱٫۱۹۲۳-[۱۱]

اِریس (به انگلیسی: Eris ، تلفظ: "ee'-ris") یا اریس ۱۳۶۱۹۹ یا ۲۰۰۳ یوبی۳۱۳، با نام پیشین زینا (به انگلیسی: Xena) ۱۳۶٬۱۹۹ اُمین سیارک کشف‌شده[۱۵] و دومین سیارهٔ کوتولهٔ بزرگ و دومین جسم فرانپتونی بزرگ منظومهٔ خورشیدی پس از پلوتو است[۱۶] که پس از کشف، به‌عنوان سیارهٔ دهم منظومهٔ خورشیدی شناخته‌شد. اما در سال ۲۰۰۶، اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی تعریف جدیدی از سیاره کرد و اریس به همراه سرس، پلوتو، هائومیا و ماکی‌ماکی در گروه سیارات کوتوله قرار گرفت و شمار سیارات منظومهٔ خورشیدی به ۸ رسید.

در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۳، مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا سه نگاره از آسمان شب گرفت و حرکت اریس در آن سه نگاره به اندازه‌ای آرام بود که رایانه‌ها آن را تشخیص ندادند. اما در ۵ ژانویهٔ ۲۰۰۵ و در بازبینی مجدد، مایکل براون، چد تروهیو و دیوید رابینوویتز اریس را کشف کردند. مایکل براون نام زینا را بر روی این سیارهٔ کوتولهٔ جدید و نام گابریل را بر روی ماه آن نهاد. اما در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۶، نام زینا به پیشنهاد مایکل براون به اریس (ایزدبانوی نفاق و کشمکش) و نام گابریل به دیسنومیا (دختر اریس) تغییر یافت.

اریس تقریباً ۱۶٬۰۹۳٬۴۴۰٬۰۰۰ کیلومتر[م ۱] از خورشید فاصله دارد و فاصلهٔ اریس تا خورشید سه برابر فاصلهٔ پلوتو تا خورشید و ۳۸ تا ۹۷ برابر فاصلهٔ زمین تا خورشید است. اوج اریس ۹۷٫۶۶ واحد نجومی و حضیض آن ۳۸٫۲۵ واحد نجومی است و یک بار گردش آن پیرامون خورشید ۵۶۰ سال طول می‌کشد. اریس در دیسک فشرده پیرامون خورشید می‌چرخد و °۴۳٫۸۳ درجه نسبت به دائرةالبروج کج و مایِل است. قطر اریس طبق برآورد تلسکوپ فضایی هابل ۲٬۴۰۰ کیلومتر (۱۰۰± کیلومتر) و ۱۰۵ درصد پلوتو تخمین زده می‌شد اما پس از کشفیات تازه کاوشگر فضایی نیوهورایزنز و گذر آن از نزدیک پلوتو در سال ۲۰۱۵ مشخص شد که پلوتو بزرگتر از اریس است. جرم این سیارهٔ کوتوله ۱۰۲۲×۱٫۶۷ کیلوگرم است. چگالی اریس نیز ۲/۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب است. به باور دانشمندان، درون اریس مخلوطی از سنگ و یخ است. سطح این سیارهٔ کوتوله نیز از یخ متان و نیتروژن ساخته‌شده و جو آن نیز یخ‌زده و منجمد است.

دیسنومیا تنها ماه اریس است که در سال ۲۰۰۵ توسط مایکل براون و گروهی از دانشمندان، مدتی پس از کشف اریس کشف‌شد. قطر این ماه ۱۰۰ تا ۲۵۰ کیلومتر و کوچکتر از استان لرستان است. اریس از نظر میزان جرم و حجم، هفدهمین جسم در سامانهٔ خورشیدی است.

اکتشاف[ویرایش]

جسمی که نشان داده‌شده و به بالا و پایین حرکت می‌کند، اریس است.

در سال ۲۰۰۳، اریس برای نخستین بار طی یک بررسی دربارهٔ بخش بیرونی منظومهٔ خورشیدی در رصدخانهٔ پالومار توسط مایکل براون (استاد اخترشناسی سیاره‌ای در مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیاچد تروهیو از رصدخانهٔ جمینی و دیوید رابینوویتز از دانشگاه ییل کشف‌شد. در ژانویه ۲۰۰۵، این اکتشاف مورد تأیید قرار گرفت و به‌عنوان دهمین سیارهٔ منظومهٔ خورشیدی انتخاب‌شد و نخستین شیء در کمربند کویپر بود که بزرگتر از پلوتو بود.[۱]

از پاییز سال ۲۰۰۱، مؤسسهٔ فناوری کالیفرنیا بررسی‌های مداومی دربارهٔ بخش بیرونی منظومهٔ خورشیدی با استفاده از تلسکوپ ساموئل اوشین در رصدخانهٔ پالومار در کالیفرنیای جنوبی انجام داده‌است و تاکنون بیش از ۸۰ شیء نورانی در کمربند کویپر پیدا کرده‌است. این مؤسسهٔ فناوری برای پیدا کردن اشیاء در بیش از سه ساعت، سه نگاره از یک منطقهٔ کوچک در آسمان شب می‌گیرد و به دنبال اشیاء متحرک می‌گردد. میلیاردها ستاره و کهکشان در آسمان ثابت و ماهواره‌ها، سیارات، سیارک‌ها و دنباله‌دارها متحرک به نظر می‌رسند. این مؤسسه سه نگاره در شب ۲۱ اکتبر ۲۰۰۳ گرفت و سیارهٔ جدیدی پیدا کرد. از آن‌جا که این سیارهٔ کوتوله بسیار دور است، حرکت آن کندتر از بسیاری از اشیاء پیداشده توسط این مؤسسه بوده‌است. حرکت اریس به اندازه‌ای آرام بود که رایانه‌های این مؤسسه برای نخستین بار متوجه آن نشدند. در سال آینده، این مؤسسه بررسی ویژه برای اشیاء بسیار دور را آغاز کرد و سیارهٔ جدید را در ۵ ژانویهٔ ۲۰۰۵ در ساعت ۱۱:۲۰ قبل از ظهر به منطقه زمانی اقیانوس آرام پیدا کرد.[۲]

طبقه‌بندی[ویرایش]

نوشتار وابسته: تعریف سیاره
پراکندگی اجسام فرانپتونی در فضا. برای خواندن نام اجسام بر روی نگاره کلیک کنید.

اریس پس از کشف، عنوان «سیارهٔ دهم» را به خود گرفت و به‌عنوان دهمین سیارهٔ منظومهٔ خورشیدی شناخته‌شد.[۱۷] اما در دههٔ نخست سدهٔ ۲۱، اکتشافات بزرگی انجام گرفته و ستاره‌شناسان را به بررسی دوباره تعریف یک سیاره واداشته‌است.[۹] بنابراین در ماه اوت سال ۲۰۰۶،[۷] در تعریف سیاره تجدید نظر شد. در این سال، اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی تعریف تازه‌ای از سیاره ارائه داد و طبق آن تعریف، سیاره جسم آسمانی است که ویژگی‌های زیر را داشته‌باشد:

  • در مداری پیرامون ستاره‌ای بچرخد، اما خودش ماه نباشد.
  • دارای جرم کافی و تقریباً کروی‌شکل باشد.
  • اجرام آسمانی پیرامون مدار خود جاروب شده‌باشند (پیرامون مدار خود اجرام آسمانی بزرگی که گرانش غالب منطقه را در اختیار داشته‌باشند، وجود نداشته باشد).

از سوی دیگر، عنوان تازه‌ای به نام سیارهٔ کوتوله به وجود آمد که به جسم آسمانی گفته می‌شود که دارای ویژگی‌های زیر باشد:

  • در مداری پیرامون ستاره‌ای بچرخد، اما خودش ماه نباشد.
  • دارای جرم کافی و تقریباً کروی‌شکل باشد.
  • اجرام آسمانی پیرامون مدار خود جاروب نشده‌باشند (پیرامون مدار خود اجرام آسمانی بزرگی که گرانش غالب منطقه را در اختیار داشته‌باشند، وجود داشته‌باشند).

تنها تفاوت میان سیارات و سیارات کوتوله، مناطق پیرامون آن‌هاست. اجرام آسمانی دیگری پیرامون سیارات کوتوله وجود دارند، اما پیرامون سیارات وجود ندارند.[۹] با توجه به این تعاریف، پلوتو، اریس و سرس (که پیش از آن سیارک بوده‌است) در گروه سیارات کوتوله قرار گرفتند. دو سیارهٔ کوتولهٔ دیگر به نام‌های هائومیا و ماکی‌ماکی نیز جزء سیارات کوتولهٔ منظومهٔ خورشیدی هستند.[۷] از آن پس، شمار سیارات منظومهٔ خورشیدی به ۸ رسید.[۱۸]

در ماه ژوئن سال ۲۰۰۸، اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی عنوان تازه‌ای به نام پلوتوئید به وجود آورد و آن را این‌گونه تعریف کرد: «پلوتوئیدها سیارات کوتوله‌ای هستند که نسبت به نپتون فاصلهٔ بیشتری با خورشید دارند و بزرگ‌ترین اجرام کمربند کویپر هستند.»[۱۹] اکنون پلوتو، هائومیا، ماکی‌ماکی و اریس ۴ پلوتوئید منظومهٔ خورشیدی هستند.[۸] اما چون سرس در کمربند سیارک‌ها قرار دارد، پلوتوئید به‌شمار نمی‌رود.[۱۹]

نام‌گذاری[ویرایش]

نام جایگزین اریس «۲۰۰۳ یوبی۳۱۳»[۱][۲۰] و نام ریزسیاره‌ای آن «اریس ۱۳۶۱۹۹» است.[۳]

زینا[ویرایش]

هفته‌نامهٔ نیو ساینتیست نظرسنجی در اوت ۲۰۰۵ برپا ساخت و در آن ۱۰ نام برتر برای نهادن بر روی سیارهٔ جدید را معرفی کرد و دیدگاه مردم را خواستار شد. این ۱۰ نام عبارت بودند از: پرسفونه، پاکس، گالیلئو، زینا، روپرت، باب، تیتان، نیبیرو، سربروس و لوکی.[۲۱]

سرانجام، مایکل براون نام زینا را که از روی شخصیت زینا در نمایش تلویزیونی زینا: شاهدخت جنگجو برگرفته شده‌بود، بر این سیارهٔ کوتوله نهاد. مدتی پس از کشف زینا، مایکل براون ماه زینا را نیز کشف کرد و نام گابریل را که از شخصیت‌های وابسته به زینا بود، بر آن نهاد.[۱۰]

مایکل براون دربارهٔ گزینش نام زینا برای این سیارهٔ کوتوله گفته‌است:

ما از خیلی وقت پیش، تصمیم گرفته بودیم که نام زینا را بر نخستین شیء یافت‌شدهٔ بزرگتر از پلوتو بگذاریم و این نام را از روی نمایش تلویزیونی زینا: شاهدخت جنگجو برگرفته بودیم. ما تا به حال هیچ ایده‌ای دربارهٔ این که زینا یک ماه دارد، نداشتیم؛ اما این را می‌دانستیم که اگر زینا یک ماه داشته باشد، تقریباً تنها نامی که می‌توانیم برای آن برگزینیم، گابریل است.[۲۲]

گزینش نام رسمی[ویرایش]

ایزدبانوی اریس بر روی یک بشقاب آتنی، حدود ۵۷۵–۵۲۵ پیش از میلاد

به‌طور کلی، به اجسام فرانپتونی نام‌هایی اساطیری و افسانه‌ای مرتبط با دنیای مردگان داده می‌شود.[۲۳] در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۶،[۲۴] اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی نام سیارهٔ کوتولهٔ زینا را به پیشنهاد مایکل براون به اریس (ایزدبانوی یونانی نفاق و کشمکش) تغییر داد.[۵] نام «اریس ۱۳۶۱۹۹» یا اریس توسط گروه کاری نام‌گذاری سیستم سیاره‌ای و کنواسیون نام‌گذاری اخترشناسی پذیرفته‌شد.[۲۴] ایزدبانوی اریس، حسادت و رشک را برای ایجاد جنگ و خشم در میان مردان تحریک می‌کند. در جشن عروسی پلئوس و تتیس، همهٔ خدایان به جز اریس دعوت شدند و اریس خشمگین شد و از روی کینه و نفرت، باعث نزاع و کشمکش میان خدایان شد که سرانجام منجر به جنگ تروآ شد.[۵][۲۵]

پس از اریس، ماه اریس که با عنوان «اس۲۰۰۵٫» شناخته می‌شد، نام رسمی دیسنومیا را به خود گرفت. دیسنومیا دختر اریس و ایزدبانوی هرج‌ومرج و درگیری و قرین یونومیا است و یونومیا به خشم و درگیری‌های شدید پایان می‌بخشد. نام دیسنومیا نیز که توسط مایکل براون پیشنهاد شده‌بود، توسط گروه کاری نام‌گذاری سیستم سیاره‌ای پذیرفته‌شد. این نام‌گذاری‌های جدید توسط کمیتهٔ سازماندهی بخش سوم اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی و مقامات این اتحادیه مورد تأیید قرار گرفت و در بخش‌نامهٔ ۸۷۴۷ این اتحادیه در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۶ اعلام‌شد.[۲۴]

موقعیت مکانی و مدار[ویرایش]

مدار اریس در ۱۱ اکتبر ۲۰۰۶. برای خواندن دقیق نام اجسام، بر روی نگاره کلیک کنید.

از زمان کشف نپتون و ماه آن تریتون در سال ۱۸۴۶، اریس بزرگ‌ترین جسم یافت‌شده‌است که در مداری پیرامون خورشید می‌چرخد. اریس تقریباً ۱۰ میلیارد مایل از خورشید فاصله دارد و فاصلهٔ آن تا خورشید سه برابر فاصلهٔ پلوتو از خورشید است و مدت گردش آن به دور خورشید دو برابر مدت گردش پلوتو به دور خورشید است. مدار اریس عجیب‌تر از مدار پلوتو است؛ پلوتو ۳۰ تا ۵۰ برابر فاصلهٔ زمین از خورشید را در بیش از ۲۵۰ سال می‌پیماید؛ در حالی که اریس ۳۸ تا ۹۷ برابر فاصلهٔ زمین از خورشید را در بیش از ۵۶۰ سال می‌پیماید.[۲]

مسافتی که اریس برای یک بار گردش پیرامون خورشید می‌پیماید، ۱۰۱۰×۶٫۰۸۴ کیلومتر است. اوج این سیارهٔ کوتوله ۱۰۱۰×۱٫۴۵۹۴۵ کیلومتر[م ۲] و حضیض آن ۱۰۹×۵٫۷۶۵۷۳ کیلومتر[م ۳] است. سرعت متوسط اریس در مدار خود ۱۲٬۳۸۴ کیلومتر بر ساعت است و خروج از مرکز مداری آن ۰٫۴۳۳۶۲۸۳۶۷ و طول روز آن ۱٫۰۷۹ برابر روز زمینی و ۲۵٫۹ ساعت است.[۱۲]

اریس در منطقه‌ای بسیار دور در منظومهٔ خورشیدی به نام دیسک فشرده پیرامون خورشید می‌چرخد. اشیاء دیسک فشرده به تمایل و شیب بسیار و خروج از مرکز مدار گرایش دارند.[۹] اریس °۴۶٫۸۷ نسبت به دائرةالبروج کج و مایل است،[۱۲] در حالی که تمایل پلوتو نسبت به دائرةالبروج تنها °۱۷ است. اریس در اوج خود قرار دارد و ۹۷ واحد نجومی از خورشید فاصله دارد و تا ماه مارس ۲۲۵۷ میلادی در حضیض خورشید قرار خواهد گرفت.[۹]

اندازه، جرم و چگالی[ویرایش]

مقایسهٔ اندازه، چگالی و جرم اریس با اجرام آسمانی دیگر
جسم قطر (کیلومتر) جرم (کیلوگرم) چگالی (گرم بر سانتی‌متر مکعب)
اریس[۱۳] ۲٬۴۰۰ ۱۰۲۰×۱۶۶ ۲٫۳
پلوتو[۲۶] ۲٬۳۰۲ ۱۰۲۰×۱۳۰٫۹ ۲٫۰۵۰
دیسنومیا[۲۷] ۱۰۰ تا ۲۵۰ ن/م ن/م
هائومیا[۲۸] ۱٬۵۳۰٫۷۵ ۱۰۲۰×۴۱٫۸۱۹۴ ن/م
ماکی‌ماکی[۲۹] ۶۳۷٫۸۱ ۱۰۲۰×۴۱٫۸۱۹۴ ن/م
سرس[۳۰] ۹۵۲٫۴ ۱۰۲۰×۹٫۴۷ ۲٫۰۹
زمین[۳۱] ۱۲٬۷۴۲ ۱۰۲۰×۵۹۷۲۲ ۵/۵۱۳
ماه[۳۲] ۳٬۴۷۴٫۲ ۱۰۲۰×۷۳۴٫۲ ۳٫۳۴۴
خورشید[۳۳] ۱٬۴۱۲٬۰۰۰ ۱۰۲۰×۱۴٬۱۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ۱٬۴۰۸

طی پژوهشی در رصدخانهٔ پاریس در سال ۲۰۱۰، قطر اریس ۲٬۳۲۶ کیلومتر محاسبه‌شد. پیش از آن در سال ۲۰۰۹، قطر پلوتو حداقل ۲٬۳۳۸ کیلومتر محاسبه شده‌بود. با این حال، در نخستین برآوردی که پس از کشف اریس از اندازهٔ آن شد، قطر آن ۳٬۰۰۰ کیلومتر (۴۰۰± کیلومتر) برآورد شد. مدتی بعد، برآوردی توسط تلسکوپ فضایی هابل شد و قطر اریس ۲٬۴۰۰ کیلومتر (۱۰۰± کیلومتر) برآورد شد. بحث و اختلاف بر سر این که اریس بزرگ‌ترین سیارهٔ کوتوله است یا پلوتو، هم‌چنان ادامه دارد.[۱۴] اگر قطر اریس را ۲٬۴۰۰ کیلومتر (۱۰۰± کیلومتر) بدانیم، اندازهٔ آن ۱۰۵ درصد اندازهٔ پلوتو است.[۲] مایکل براون دربارهٔ اریس و پلوتو گفته‌است:[۱۴]

بزرگ‌ترین اجسام فرانپتونی. برای خواندن دقیق نام برخی از اجسام بر روی نگاره کلیک کنید.

مشاهدات جدید رصدخانهٔ کک و تلسکوپ هابل نشان می‌دهد که دیسنومیا (ماه اریس) مداری دایره‌ای شکل به شعاع ۳۷٬۳۵۰ کیلومتر دارد و دورهٔ مداری آن ۱۵/۷۷۴ روز است. جرم اریس از این پارامترهای مداری به دست آمده و برابر با ۱۰۲۲×۱٫۶۷ کیلوگرم (۱۰۲۲×۰٫۰۲± کیلوگرم) است و از جرم پلوتو ۲۷ درصد بیشتر است.[۳۴] مقدار جرم اریس توسط مایکل براون و امیلی اسکالر اندازه‌گیری شد و یک هفتهٔ بعد در مجلهٔ ساینس منتشر شد. آلن استرن، پژوهشگر اصلی مأموریت فضایی نیوهورایزنز گفته‌است که نسبت پلوتو به اریس و دیسنومیا، مانند نسبت سیب به پرتقال است.[۳۵]

چگالی اریس برابر با ۲٫۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب (g/cm۳) است.[۱۳] این مقدار چگالی نشان می‌دهد که اریس احتمالاً یک جسم سنگی بزرگ است که توسط پوششی نسبتاً نازک از جنس یخ پوشیده شده‌است.[۳۶]

ساختار، سطح و جو[ویرایش]

طراحی هنری از اریس که جو و سطح یخ‌زدهٔ و منجمد آن را نشان می‌دهد.

دانشمندان بر این باورند که درون اریس مانند درون پلوتو مخلوطی از سنگ و یخ است. تا زمانی که دانشمندان اطلاعات بیشتری دربارهٔ چگالی اریس را به دست نیاورده‌اند، فقط می‌توانند دربارهٔ ترکیبات درونی این سیارهٔ کوتوله گمانه‌زنی کنند.[۳۷]

سطح اریس خاکستری رنگ است و روی آن یخ متان وجود دارد.[۳] دانشمندان با مطالعات آزمایشگاهی و مشاهدات تلسکوپی دریافته‌اند که سطح اریس شباهت بسیاری به سطح پلوتو دارد. حدود ۹۰ درصد از سطح یخی اریس از نیتروژن و ۱۰ درصد دیگر آن از متان ساخته شده‌است.[۳۸]

در دماهای بسیار پایین، متان که به حالت گاز بر روی کرهٔ زمین موجود است، بر روی اریس و پلوتو به حالت یخ‌زده وجود دارد. با این حال، اریس و پلوتو به‌طور کامل یکسان نیستند. سطح پلوتو نسبتاً قرمز رنگ و سطح اریس تقریبهٔ سفید رنگ است. بر خلاف پلوتو، اریس سطح لکه لکه ندارد و سطح آن تقریباً یکسان است و ۸۶ درصد (۷± درصد) از نوری که به آن تابیده می‌شود را منعکس می‌کند. علت سطح روشن و رنگ سفید یکنواخت اریس، دوری بیش از حد آن از خورشید و در نتیجه سرمای بسیار آن است و در این فاصله از خورشید (در نزدیک‌ترین فاصله، ۲۸۰ سال)، حتی جو سیاره هم یخ می‌زند.[۲] این سیارهٔ کوتوله ۹۷ واحد نجومی از خورشید فاصله دارد[۳۹] و دمای سطحی آن حدود ۲۱۷- درجهٔ سانتی‌گراد تا ۲۴۳- درجهٔ سانتی‌گراد است[۱] و بسیار تاریک است.[۳۹]

اریس جو قابل توجهی ندارد.[۴۰] جو آن مانند جو پلوتو، یخ‌زده و منجمد است و مانند لایه‌ای نازک و یخ‌زده بالاتر از سطح آن قرار دارد[۴۱] و لایه‌ای از متان روی سطح را پوشانده‌است. این لایهٔ متان در پلوتو به علت تابش کم نور خورشید، قرمز رنگ است. اما متان در اریس تا حدودی زرد رنگ‌تر است و شاید به دلیل دوری بیشتر آن به خورشید نسبت به پلوتو باشد.[۳۹] به احتمال زیاد، متان و نیتروژن اجزایی هستند که جو اریس را تشکیل داده‌اند.[۲] وقتی که اریس در نزدیک‌ترین فاصله به خورشید قرار می‌گیرد، گرمای خورشید موجب تصعید (تبدیل جامد به گاز) گازهای منجمد اریس می‌شود.[۴۱] دانشمندان بر این باورند که اگر اریس به خورشید نزدیکتر شود، جو نازک یخی اریس ذوب خواهد شد و سطح سنگی پلوتو مانند آن آشکار خواهد شد.[۱]

ماه اریس[ویرایش]

طراحی هنری از اریس (وسط) و دیسنومیا (بالای آن). جسم نورانی بالا سمت چپ، خورشید است.

دیسنومیا تنها ماه اریس است و در سال ۲۰۰۵ توسط مایکل براون و گروهی از دانشمندان، مدتی پس از کشف اریس کشف‌شد. قطر دیسنومیا تنها ۱۰۰ تا ۲۵۰ کیلومتر و کوچکتر از ایالت ماساچوست است. دانشمندان مطمئن نیستند که دیسنومیا از چه چیزی ساخته‌شده، اما بر این باورند که از آب منجمد ساخته شده‌است. ستاره‌شناسان برای شناسایی پلوتو و اریس از دیسنومیا استفاده می‌کنند؛ آن‌ها می‌دانستند که اریس از پلوتو بزرگتر است، اما نمی‌دانستند که جرم اریس از پلوتو بیشتر است. آن‌ها می‌توانند جرم جسم را با استفاده از ماه آن اندازه‌گیری کنند؛ به‌طوری‌که فاصلهٔ میان جسم و ماه آن و مدت زمان گردش ماه به دور جسم را اندازه‌گیری می‌کنند. با استفاده از این روش، ستاره‌شناسان دریافتند که جرم اریس ۲۷ درصد بیشتر از پلوتو است.[۲۷]

درک درست ویژگی‌های خلأ کوانتومی ممکن‌است که انقلاب علمی آینده باشد. به تازگی پیشنهاد شده‌است خلأ کوانتومی شامل دو قطبی‌های گرانشی مجازی است و این فرضیه را می‌توان در منظومهٔ خورشیدی مورد آزمایش قرار داد. درک این پدیده ممکن‌است با مطالعهٔ دقیق‌تر بر مدار سیارات صورت بگیرد. بهترین آزمایشگاه برای مطالعهٔ ویژگی‌های گرانشی خلأ کوانتومی، اریس و دیسنومیا است. به این دلیل که حرکت تقدیمی حضیض (تقدیم دیسنومیا) پیرامون اریس به‌شدت تحت سلطهٔ خلأ کوانتومی است.[۴۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

واحدهای معادل[ویرایش]

  1. ۱۰ میلیارد مایل
  2. ۹۷٫۵۶ واحد نجومی
  3. ۳۸۵۴ واحد نجومی

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ "Eris: Overview". NASA. 7 October 2010. Archived from the original on 2 February 2013. Retrieved 12 August 2013.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ ۲٫۸ Brown, Michael K. (1 August 2005). "The discovery of 2003 UB313 Eris, the 10th planet largest known dwarf planet". California Institute of Technology. Archived from the original on 19 October 2013. Retrieved 12 August 2013.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ Cessna, Abby (17 August 2009). "Dwarf Planet Eris". Universe Today. Archived from the original on 19 October 2013. Retrieved 13 August 2013.
  4. Cain, Fraser (14 September 2006). "Xena Renamed to Eris". Universe Today. Archived from the original on 19 October 2013. Retrieved 16 August 2013.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ "Xena Has Officially Been Named Eris". NASA. 14 September 2006. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 16 August 2013.
  6. "Encyclopedia Mythica: Pronunciation guide". Encyclopedia Mythica. Archived from the original on 10 February 2010. Retrieved 18 August 2013.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ "dwarf planet (astronomy)". Encyclopedia Britannica. 8 May 2008. Archived from the original on 19 October 2013. Retrieved 16 August 2013.
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ Williams, Matt (4 November 2010). "Plutoid". Universe Today. Archived from the original on 19 October 2013. Retrieved 29 August 2013.
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ ۹٫۳ ۹٫۴ "Dwarf Planets". University of Colorado Boulder. Retrieved 16 August 2013.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ Chang, Kenneth (14 September 2006). "A Dwarf Planet Gets a Name: Eris". NewYork Times. Archived from the original on 19 October 2013. Retrieved 17 August 2013.
  11. ۱۱٫۰۰ ۱۱٫۰۱ ۱۱٫۰۲ ۱۱٫۰۳ ۱۱٫۰۴ ۱۱٫۰۵ ۱۱٫۰۶ ۱۱٫۰۷ ۱۱٫۰۸ ۱۱٫۰۹ ۱۱٫۱۰ "JPL Small-Body Database Browser: 136199 Eris (2003 UB313)". NASA. Archived from the original on 19 October 2013. Retrieved 17 August 2013.
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ ۱۲٫۳ ۱۲٫۴ "Eris: Facts & Figures". NASA. 7 October 2013. Archived from the original on 7 October 2013. Retrieved 15 August 2013.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ ۱۳٫۳ ۱۳٫۴ ۱۳٫۵ ۱۳٫۶ ۱۳٫۷ ۱۳٫۸ "Eris - the Largest Dwarf Planet". BBC. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 14 August 2013.
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ ۱۴٫۲ SANDERS, Ray (14 October 2011). "Pluto or Eris: Which is Bigger?". Universe Today. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 13 August 2013.
  15. بر طبق اینجا شماره سیارک معرف شماره کشف شدن آنهاست.
  16. افق‌های نو به پلوتو رسید پارس اسکای (۲۳ تیر ۱۳۹۴)
  17. "Eris (astronomy)". Encyclopedia Britannica. 12 October 2008. Archived from the original on 19 October 2013. Retrieved 16 August 2013.
  18. Green, Daniel W. E. (13 September 2006). "IAUC 8747: (134340); 178P; P/2006 R1; 2006ev". Harvard University. Archived from the original on 19 October 2013. Retrieved 18 August 2013.
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ "planet". Encyclopedia Britannica. 28 April 2008. Archived from the original on 19 October 2013. Retrieved 9 September 2013.
  20. Cessna, Abby (26 October 2009). "2003 ub313". Universe Today. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 17 August 2003.
  21. O'Neal, Sean (8 August 2005). "Your top 10 names for the tenth planet". New Scientist. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 16 August 2013.
  22. "Xena and Gabrielle". American Astronomical Society. January 2006. Archived from the original (PDF) on 4 November 2013. Retrieved 18 August 2013.
  23. "Naming Astronomical Objects". International Astronomical Union. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 26 October 2013.
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ ۲۴٫۲ "IAU names dwarf planet Eris". International Astronomical Union. 14 September 2006. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 18 August 2013.
  25. "The Dwarf Planet Formerly Known as Xena Has Officially Been Named Eris, IAU Announces". California Institute of Technology. 14 September 2006. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 16 August 2013.
  26. "Pluto: Facts & Figures". NASA. 24 February 2004. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 14 August 2013.
  27. ۲۷٫۰ ۲۷٫۱ Cessna, Abby (19 September 2009). "Dysnomia". Universe Today. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 13 August 2013.
  28. Willman, Jr, Alexander J. (2 March 2010). "Dwarf Planet Haumea Data". Princeton University. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 14 August 2013.
  29. Willman, Jr, Alexander J. "Dwarf Planet Makemake Data". Princeton University. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 15 August 2013.
  30. "Ceres: Facts & Figures". NASA. Archived from the original on 7 October 2013. Retrieved 14 August 2013.
  31. "Earth: Facts & Figures". NASA. 16 December 2003. Archived from the original on 21 July 2013. Retrieved 14 August 2013.
  32. "Moon Fact Sheet". NASA. 19 December 1996. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 14 August 2013.
  33. "Sun Fact Sheet". NASA. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 14 August 2013.
  34. Brown, Michael E.; Schaller, Emily L. (15 June 2007). "The Mass of Dwarf Planet Eris". Sciece Magazine (5831): 1585. doi:10.1126/science.1139415. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 14 August 2013. Unknown parameter |حجم= ignored (help)
  35. Minrad, Anne (14 June 2007). "Pluto Smaller Than Dwarf Planet Neighbor Eris, Study Finds". National Geographic. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 14 August 2013.
  36. Wall, Mike (26 October 2011). "Dwarf Planet Eris is 'Almost Perfect' Pluto Twin". Space.com. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 15 August 2013.
  37. McKinney, Donna. "What Is Eris Made Of?". eHOW. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 13 August 2013.
  38. Baldwin, Emily (6 October 2010). "Eris' nitrogen-ice surface revealed". Astronomy Now. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 13 August 2013.
  39. ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ ۳۹٫۲ "The Dwarf Planet Known as Eris is More Massive than Pluto, New Data Shows". California Institute of Technology. 14 June 2007. Archived from the original on 23 October 2013. Retrieved 13 August 2013.
  40. Bhanoo, Sindya N. (23 November 2012). "Dwarf Planet Lacks Atmosphere, Glimpse Suggests". NewYork Times. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 26 August 2013.
  41. ۴۱٫۰ ۴۱٫۱ Kaufman, Rachel (26 October 2011). "Pluto's "Twin" Has Frozen Atmosphere". National Geographic. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 13 August 2013.
  42. Hajdukovic, Dragan (2013). "Can observations inside the Solar System reveal the gravitational properties of the quantum vacuum?". Astrophysics and Space Science. Springer Science+Business Media. Archived from the original on 4 November 2013. Retrieved 30 October 2013.

پیوند به بیرون[ویرایش]

اریس در پروژه‌های خواهر

در ویکی‌انبار پرونده‌های مرتبط در ویکی‌انبار

Eris
Eris (center) and Dysnomia (left of center), taken by the Hubble Space Telescope
Eris (center) and Dysnomia (left of center), taken by the Hubble Space Telescope
Discovery
Discovered by
Discovery dateJanuary 5, 2005[2]
Designations
MPC designation(136199) Eris
Pronunciation/ˈɪərɪs/ or /ˈɛrɪs/[a]
Named after
Eris
2003 UB313[3]
AdjectivesEridian
Orbital characteristics[3]
Epoch April 27, 2019
(JD 2458600.5)
Earliest precovery dateSeptember 3, 1954
Aphelion
  • 97.468 AU
  • 14.581×109 km
Perihelion
  • 38.013 AU
  • 5.687×109 km
  • 67.740 AU
  • 10.1338×109 km
Eccentricity0.43883
  • 203,645 d
  • 557.55 yr
3.4338 km/s
205.384°
Inclination44.1444°
35.9045°
151.687°
Known satellitesDysnomia
Physical characteristics
Mean diameter
2326±12 km
Mean radius
1163±6 km[8][9]
(1.70±0.02)×107 km2[b]
Volume(6.59±0.10)×109 km3[b]
Mass
Mean density
2.52±0.07 g/cm3[c]
Equatorial surface gravity
0.82±0.02 m/s2
0.083±0.002 g[d]
Equatorial escape velocity
1.38±0.01 km/s[d]
25.9±0.5 hr[11]
0.96+0.09
−0.04
[8]
Surface temp. min mean max
(approx) 30 K 42.5 K 55 K
B−V=0.78, V−R=0.45[12]
18.7[13]
−1.17+0.06
−0.11
[e]
40 milli-arcsec[15]

Eris (minor-planet designation 136199 Eris) is the most massive and second-largest (by volume) dwarf planet (and plutoid) known in the Solar System. Eris was discovered in January 2005 by a Palomar Observatory-based team led by Mike Brown, and its discovery was verified later that year. In September 2006 it was named after Eris, the Greek goddess of strife and discord. Eris is the ninth most massive object directly orbiting the Sun, and the 16th most massive overall, because seven moons are more massive than the known dwarf planets. It is also the largest which has not yet been visited by a spacecraft. Eris was measured to be 2,326 ± 12 kilometers (1,445.3 ± 7.5 mi) in diameter.[8] Eris's mass is about 0.27% of the Earth mass,[10][16] about 27% more than dwarf planet Pluto, although Pluto is slightly larger by volume.[17]

Eris is a trans-Neptunian object (TNO) and a member of a high-eccentricity population known as the scattered disk. It has one known moon, Dysnomia. As of February 2016, its distance from the Sun was 96.3 astronomical units (1.441×1010 km; 8.95×109 mi),[13] roughly three times that of Pluto. With the exception of some long-period comets, until 2018 VG18 was discovered on December 17, 2018, Eris and Dysnomia were the most distant known natural objects in the Solar System.[13]

Because Eris appeared to be larger than Pluto, NASA initially described it as the Solar System's tenth planet. This, along with the prospect of other objects of similar size being discovered in the future, motivated the International Astronomical Union (IAU) to define the term planet for the first time. Under the IAU definition approved on August 24, 2006, Eris is a "dwarf planet", along with objects such as Pluto, Ceres, Haumea and Makemake,[18] thereby reducing the number of known planets in the Solar System to eight, the same as before Pluto's discovery in 1930. Observations of a stellar occultation by Eris in 2010 showed that its diameter was 2,326 ± 12 kilometers (1,445.3 ± 7.5 mi), very slightly less than Pluto,[19][20] which was measured by New Horizons as 2,376.6 ± 3.6 kilometers (1,476.8 ± 2.2 mi) in July 2015.[21][22]

History

Discovery

Animation showing the movement of Eris on the images used to discover it. Eris is indicated by the arrow. The three frames were taken over a period of three hours.

Eris was discovered by the team of Mike Brown, Chad Trujillo, and David Rabinowitz[2] on January 5, 2005, from images taken on October 21, 2003. The discovery was announced on July 29, 2005, the same day as Makemake and two days after Haumea,[23] due in part to events that would later lead to controversy about Haumea. The search team had been systematically scanning for large outer Solar System bodies for several years, and had been involved in the discovery of several other large TNOs, including 50000 Quaoar, 90482 Orcus, and 90377 Sedna.

Routine observations were taken by the team on October 21, 2003, using the 1.2 m Samuel Oschin Schmidt telescope at Palomar Observatory, California, but the image of Eris was not discovered at that point due to its very slow motion across the sky: The team's automatic image-searching software excluded all objects moving at less than 1.5 arcseconds per hour to reduce the number of false positives returned. When Sedna was discovered in 2003, it was moving at 1.75 arcsec/h, and in light of that the team reanalyzed their old data with a lower limit on the angular motion, sorting through the previously excluded images by eye. In January 2005, the re-analysis revealed Eris's slow motion against the background stars.

Follow-up observations were then carried out to make a preliminary determination of Eris's orbit, which allowed the object's distance to be estimated. The team had planned to delay announcing their discoveries of the bright objects Eris and Makemake until further observations and calculations were complete, but announced them both on July 29 when the discovery of another large TNO they had been tracking, Haumea, was controversially announced on July 27 by a different team in Spain.[2]

Precovery images of Eris have been identified back to September 3, 1954.[3]

More observations released in October 2005 revealed that Eris has a moon, later named Dysnomia. Observations of Dysnomia's orbit permitted scientists to determine the mass of Eris, which in June 2007 they calculated to be (1.66±0.02)×1022 kg,[10] 27%±2% greater than Pluto's.

Name

Initially, Eris was given a provisional designation, the so-called "license plate" name, and then eventually a name based on Greek mythology.

Eris is named after the Greek goddess Eris (Greek Ἔρις), a personification of strife and discord.[24] The name was proposed by the Caltech Team on September 6, 2006, and it was assigned on September 13, 2006,[25] following an unusually long period in which the object was known by the provisional designation 2003 UB313, which was granted automatically by the IAU under their naming protocols for minor planets. The regular adjectival form of Eris is Eridian.

Xena

Artist's impression of Eris and its moon

Due to uncertainty over whether the object would be classified as a planet or a minor planet, because different nomenclature procedures apply to these different classes of objects,[26] the decision on what to name the object had to wait until after the August 24, 2006 IAU ruling.[27] As a result, for a time the object became known to the wider public as Xena.

"Xena" was an informal name used internally by the discovery team. It was inspired by the title character of the television series Xena: Warrior Princess. The discovery team had reportedly saved the nickname "Xena" for the first body they discovered that was larger than Pluto. According to Brown,

"We assumed [that] a real name would come out fairly quickly, [but] the process got stalled", Mike Brown said in an interview:

Choosing an official name

According to science writer Govert Schilling, Brown initially wanted to call the object "Lila", after a concept in Hindu mythology that described the cosmos as the outcome of a game played by Brahman. The name was very similar to "Lilah", the name of Brown's newborn daughter. Brown was mindful of not making his name public before it had been officially accepted. He had done so with Sedna a year previously, and had been heavily criticized. However, no objection was raised to the Sedna name other than the breach of protocol, and no competing names were suggested for Sedna.[32]

He listed the address of his personal web page announcing the discovery as /~mbrown/planetlila and in the chaos following the controversy over the discovery of Haumea, forgot to change it. Rather than needlessly anger more of his fellow astronomers, he simply said that the webpage had been named for his daughter and dropped "Lila" from consideration.[33]

Brown had also speculated that Persephone, the wife of the god Pluto, would be a good name for the object.[2] The name had been used several times in science fiction,[34] and was popular with the public, having handily won a poll conducted by New Scientist magazine ("Xena", despite only being a nickname, came fourth).[35] This was not possible once the object was classified as a dwarf planet, because there is already an asteroid with that name, 399 Persephone.[2]

With the dispute resolved, the discovery team proposed Eris on September 6, 2006. On September 13, 2006 this name was accepted as the official name by the IAU.[36][37] Brown decided that, because the object had been considered a planet for so long, it deserved a name from Greek or Roman mythology, like the other planets. The asteroids had taken the vast majority of Graeco-Roman names. Eris, whom Brown described as his favorite goddess, had fortunately escaped inclusion.[31] The name in part reflects the discord in the astronomical community caused by the debate over the object's (and Pluto's) classification.

Classification

Distribution of trans-Neptunian objects

Eris is a trans-Neptunian dwarf planet (plutoid).[38] Its orbital characteristics more specifically categorize it as a scattered-disk object (SDO), or a TNO that has been "scattered" from the Kuiper belt into more-distant and unusual orbits following gravitational interactions with Neptune as the Solar System was forming. Although its high orbital inclination is unusual among the known SDOs, theoretical models suggest that objects that were originally near the inner edge of the Kuiper belt were scattered into orbits with higher inclinations than objects from the outer belt.[39] Inner-belt objects are expected to be generally more massive than outer-belt objects, and so astronomers expect to discover more large objects like Eris in high-inclination orbits, which planetary searches have traditionally neglected.

Because Eris was initially thought to be larger than Pluto, it was described as the "tenth planet" by NASA and in media reports of its discovery.[40] In response to the uncertainty over its status, and because of ongoing debate over whether Pluto should be classified as a planet, the IAU delegated a group of astronomers to develop a sufficiently precise definition of the term planet to decide the issue. This was announced as the IAU's Definition of a Planet in the Solar System, adopted on August 24, 2006. At this time, both Eris and Pluto were classified as dwarf planets, a category distinct from the new definition of planet.[41] Brown has since stated his approval of this classification.[42] The IAU subsequently added Eris to its Minor Planet Catalogue, designating it (136199) Eris.[27]

Orbit

The orbit of Eris (blue) compared to those of Saturn, Uranus, Neptune, and Pluto (white/gray). The arcs below the ecliptic are plotted in darker colors, and the red dot is the Sun. The diagram on the left is a polar view whereas the diagrams on the right are different views from the ecliptic.

Eris has an orbital period of 558 years.[13] Its maximum possible distance from the Sun (aphelion) is 97.65 AU, and its closest (perihelion) is 37.91 AU.[13] It came to perihelion between 1698[5] and 1699,[43] to aphelion around 1977,[43] and will return to perihelion around 2256[43] to 2258.[11] When discovered, Eris and its moon were the most distant known objects in the Solar System, apart from long-period comets and space probes.[2][44] It retained this distinction until the discovery of 2018 VG18 in 2018.[45]

As of 2008 there were approximately forty known TNOs, most notably 2006 SQ372, 2000 OO67 and Sedna, that are currently closer to the Sun than Eris even though their semimajor axis is larger than that of Eris (67.8 AU).[4]

The distances of Eris and Pluto from the Sun in the next 1,000 years

Eris's orbit is highly eccentric, and brings Eris to within 37.9 AU of the Sun, a typical perihelion for scattered objects. This is within the orbit of Pluto, but still safe from direct interaction with Neptune (29.8–30.4 AU). Pluto, on the other hand, like other plutinos, follows a less inclined and less eccentric orbit and, protected by orbital resonance, can cross Neptune's orbit. Unlike the eight planets, whose orbits all lie roughly in the same plane as the Earth's, Eris's orbit is highly inclined: It is tilted at an angle of about 44 degrees to the ecliptic. In about 800 years, Eris will be closer to the Sun than Pluto for some time (see the graph at the left).

As of February 2016, Eris has an apparent magnitude of 18.7, making it bright enough to be detectable to some amateur telescopes. A 200-millimeter (7.9 in) telescope with a CCD can detect Eris under favorable conditions.[g] The reason it had not been noticed until now is its steep orbital inclination; searches for large outer Solar System objects tend to concentrate on the ecliptic plane, where most bodies are found.

Seen from earth, Eris makes small loops in the sky through the constellation of Cetus

Because of the high inclination of its orbit, Eris passes through only a few constellations of the traditional Zodiac; it is now in the constellation Cetus. It was in Sculptor from 1876 until 1929 and Phoenix from roughly 1840 until 1875. In 2036 it will enter Pisces and stay there until 2065, when it will enter Aries.[43] It will then move into the northern sky, entering Perseus in 2128 and Camelopardalis (where it will reach its northernmost declination) in 2173.

Size, mass and density

Size estimates
Year Radius (diameter) Source
2005 1,199 (2,397) km[46] Hubble
2007 1,300 (2,600) km[47] Spitzer
2011 1,163 (2,326) km[8] Occultation

In November 2010, Eris was the subject of one of the most distant stellar occultations yet from Earth.[9] Preliminary data from this event cast doubt on previous size estimates.[9] The teams announced their final results from the occultation in October 2011, with an estimated diameter of 2326±12 km.[8]

This makes Eris a little smaller than Pluto by area and diameter, which is 2372±4 km across, although Eris is more massive. It also indicates an albedo of 0.96, higher than that of any other large body in the Solar System except Enceladus.[8] It is speculated that the high albedo is due to the surface ices being replenished because of temperature fluctuations as Eris's eccentric orbit takes it closer and farther from the Sun.[48]

The mass of Eris can be calculated with much greater precision. Based on the currently accepted value for Dysnomia's period—15.774 days[10][49]—Eris is 27 percent more massive than Pluto. Using the 2011 occultation results, Eris has a density of 2.52±0.07 g/cm3,[c] substantially denser than Pluto, and thus must be composed largely of rocky materials.[8]

Models of internal heating via radioactive decay suggest that Eris could have an internal ocean of liquid water at the mantle–core boundary.[50]

In July 2015, after nearly ten years of Eris being considered the ninth-largest object known to directly orbit the sun, close-up imagery from the New Horizons mission more accurately determined Pluto's volume to be slightly larger than Eris's, rather than slightly smaller as previously thought.[51] Eris is now the tenth-largest object known to directly orbit the sun by volume, but remains the ninth-largest by mass.

Surface and atmosphere

The infrared spectrum of Eris, compared to that of Pluto, shows the marked similarities between the two bodies. Arrows denote methane absorption lines.

The discovery team followed up their initial identification of Eris with spectroscopic observations made at the 8 m Gemini North Telescope in Hawaii on January 25, 2005. Infrared light from the object revealed the presence of methane ice, indicating that the surface may be similar to that of Pluto, which at the time was the only TNO known to have surface methane, and of Neptune's moon Triton, which also has methane on its surface.[52] No surface details can be resolved from Earth or its orbit with any instrument currently available.

Due to Eris's distant eccentric orbit, its surface temperature is estimated to vary between about 30 and 56 K (−243.2 and −217.2 °C).[2]

Unlike the somewhat reddish Pluto and Triton, Eris appears almost white.[2] Pluto's reddish color is thought to be due to deposits of tholins on its surface, and where these deposits darken the surface, the lower albedo leads to higher temperatures and the evaporation of methane deposits. In contrast, Eris is far enough from the Sun that methane can condense onto its surface even where the albedo is low. The condensation of methane uniformly over the surface reduces any albedo contrasts and would cover up any deposits of red tholins.[53]

Even though Eris can be up to three times farther from the Sun than Pluto, it approaches close enough that some of the ices on the surface might warm enough to sublime. Because methane is highly volatile, its presence shows either that Eris has always resided in the distant reaches of the Solar System, where it is cold enough for methane ice to persist, or that the celestial body has an internal source of methane to replenish gas that escapes from its atmosphere. This contrasts with observations of another discovered TNO, Haumea, which reveal the presence of water ice but not methane.[54]

Satellite

Artist's impression of the dwarf planet Eris and its moon Dysnomia. This artistic representation is based on observations made at ESO's La Silla Observatory.[55]

In 2005, the adaptive optics team at the Keck telescopes in Hawaii carried out observations of the four brightest TNOs (Pluto, Makemake, Haumea, and Eris), using the newly commissioned laser guide star adaptive optics system.[56] Images taken on September 10 revealed a moon in orbit around Eris. In keeping with the "Xena" nickname already in use for Eris, Brown's team nicknamed the moon "Gabrielle", after the television warrior princess' sidekick. When Eris received its official name from the IAU, the moon received the name Dysnomia, after the Greek goddess of lawlessness who was Eris's daughter. Brown says he picked it for similarity to his wife's name, Diane. The name also retains an oblique reference to Eris's old informal name Xena, portrayed on TV by Lucy Lawless.[57]

Exploration

In the 2010s, on the heels of the successful Pluto flyby there were multiple studies for follow-on missions to explore the Kuiper belt, and Eris was evaluated among the candidates.[58] It was calculated that a flyby mission to Eris could take 24.66 years using a Jupiter gravity assist, based on launch dates of April 3, 2032 or April 7, 2044. Eris would be 92.03 or 90.19 AU from the Sun when the spacecraft arrives.[59]

See also

EarthMoonCharonCharonNixNixKerberosStyxHydraHydraPlutoPlutoDysnomiaDysnomiaErisErisNamakaNamakaHi'iakaHi'iakaHaumeaHaumeaMakemakeMakemakeMK2MK22007 OR102007 OR10S/2010 (225088) 1S/2010 (225088) 1WeywotWeywotQuaoarQuaoarSednaSedna2002 MS42002 MS4VanthVanthOrcusOrcusActaeaActaeaSalaciaSalaciaFile:EightTNOs.png
Artistic comparison of Pluto, Eris, Haumea, Makemake, 2007 OR10, Quaoar, Sedna, 2002 MS4, Orcus, Salacia, and Earth along with the Moon.

Notes

  1. ^ [6] Both are common; the former is the literary pronunciation of the name, but Brown and his students use the latter.[7]
  2. ^ a b Calculated from the mean radius
  3. ^ a b Calculated by dividing the listed mass by the listed volume
  4. ^ a b Calculated based on the known parameters
  5. ^ Calculated from the listed diameter (D) and albedo (p) using [14]
  6. ^ Brown is joking on this point. It was in fact the Disney character Pluto that was named after the newly discovered "planet", though Venetia Phair, Pluto's christener, had to counter accusations her whole life that she named the planet after a cartoon dog.[28]
  7. ^ For an example of an amateur image of Eris, see Fred Bruenjes' Astronomy

References

  1. ^ "Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets". IAU: Minor Planet Center. May 1, 2007. Retrieved May 5, 2007.
  2. ^ a b c d e f g h Brown, Mike (2006). "The discovery of 2003 UB313 Eris, the largest known dwarf planet". Retrieved May 3, 2007.
  3. ^ a b c "JPL Small-Body Database Browser: 136199 Eris (2003 UB313)" (July 14, 2019 solution date). Retrieved September 16, 2019.
  4. ^ a b "List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects". Minor Planet Center. Retrieved September 10, 2008.
  5. ^ a b Buie, Marc (November 6, 2007). "Orbit Fit and Astrometric record for 136199". Deep Ecliptic Survey. Retrieved December 8, 2007.
  6. ^ "Define Eris". Dictionary.com. Random House. Retrieved October 4, 2012.
  7. ^ "Julia Sweeney and Michael E. Brown". Hammer Conversations: KCET podcast. 2007. Archived from the original on October 6, 2008. Retrieved October 1, 2008.
  8. ^ a b c d e f g Sicardy, B.; Ortiz, J. L.; Assafin, M.; Jehin, E.; Maury, A.; Lellouch, E.; Gil-Hutton, R.; Braga-Ribas, F.; Colas, F.; Widemann (2011). "Size, density, albedo and atmosphere limit of dwarf planet Eris from a stellar occultation" (PDF). European Planetary Science Congress Abstracts. 6: 137. Bibcode:2011epsc.conf..137S. Retrieved September 14, 2011.
  9. ^ a b c Beatty, Kelly (November 2010). "Former 'tenth planet' may be smaller than Pluto". NewScientist.com. Sky and Telescope. Retrieved October 17, 2011.
  10. ^ a b c d Brown, Michael E.; Schaller, Emily L. (June 15, 2007). "The Mass of Dwarf Planet Eris" (PDF). Science. 316 (5831): 1585. Bibcode:2007Sci...316.1585B. doi:10.1126/science.1139415. PMID 17569855. Archived from the original (PDF) on March 4, 2016. Retrieved September 27, 2015.
  11. ^ a b Johnston, Wm. Robert (September 20, 2014). "(136199) Eris and Dysnomia". Johnston's Archive. Retrieved September 27, 2015.
  12. ^ Snodgrass, C.; Carry, B.; Dumas, C.; Hainaut, O. (February 2010). "Characterisation of candidate members of (136108) Haumea's family". Astronomy and Astrophysics. 511: A72. arXiv:0912.3171. Bibcode:2010A&A...511A..72S. doi:10.1051/0004-6361/200913031.
  13. ^ a b c d e "AstDys (136199) Eris Ephemerides". Department of Mathematics, University of Pisa, Italy. Retrieved February 28, 2016.
  14. ^ "Conversion of Absolute Magnitude to Diameter". sfasu.edu. Archived from the original on March 23, 2010.
  15. ^ Bertoldi, F.; Altenhoff, W.; Weiss, A.; Menten, K. M.; Thum, C. (February 2, 2006). "The trans-Neptunian object UB313 is larger than Pluto". Nature. 439 (7076): 563–564. Bibcode:2006Natur.439..563B. doi:10.1038/nature04494. PMID 16452973.
  16. ^ "Dwarf Planet Outweighs Pluto". space.com. 2007. Retrieved June 14, 2007.
  17. ^ "How Big Is Pluto? New Horizons Settles Decades-Long Debate". www.nasa.gov. 2015. Retrieved July 14, 2015.
  18. ^ "The IAU draft definition of "planet" and "plutons"" (Press release). IAU. August 16, 2006. Archived from the original on August 20, 2006. Retrieved August 16, 2006.
  19. ^ Brown, Mike (2010). "The shadowy hand of Eris". Mike Brown's Planets. Retrieved November 7, 2010.
  20. ^ Brown, Mike (November 22, 2010). "How big is Pluto, anyway?". Mike Brown's Planets. Retrieved November 23, 2010. (Franck Marchis on 2010-11-08)
  21. ^ "How Big Is Pluto? New Horizons Settles Decades-Long Debate". NASA. 2015. Retrieved July 13, 2015.
  22. ^ Stern, S. A.; Grundy, W.; McKinnon, W. B.; Weaver, H. A.; Young, L. A. (2017). "The Pluto System After New Horizons". Annual Review of Astronomy and Astrophysics. 2018: 357–392. arXiv:1712.05669. doi:10.1146/annurev-astro-081817-051935.
  23. ^ Thomas H. Maugh II; John Johnson Jr. (October 16, 2005). "His Stellar Discovery Is Eclipsed". Los Angeles Times. Retrieved July 14, 2008.
  24. ^ Blue, Jennifer (September 14, 2006). "2003 UB 313 named Eris". USGS Astrogeology Research Program. Archived from the original on October 18, 2006. Retrieved January 3, 2007.
  25. ^ Brown, Mike. "New Planet". web.gps.caltech.edu.
  26. ^ "International Astronomical Association homepage". Archived from the original on September 30, 2007. Retrieved January 5, 2007.
  27. ^ a b Green, Daniel W. E. (September 13, 2006). "(134340) Pluto, (136199) Eris, and (136199) Eris I (Dysnomia)" (PDF). IAU Circular. 8747. Archived from the original on February 5, 2007. Retrieved January 12, 2012.
  28. ^ "The girl who named a planet". BBC News. January 13, 2006. Retrieved June 21, 2007.
  29. ^ "Xena and Gabrielle" (PDF). Status. January 2006. Retrieved May 3, 2007.
  30. ^ Mike Brown (2012). How I Killed Pluto and Why It Had It Coming. Spiegel & Grau. p. 159.
  31. ^ a b Brown, Mike (2007). "Lowell Lectures in Astronomy". WGBH. Archived from the original on July 16, 2008. Retrieved July 13, 2008.
  32. ^ "Mpc 52733" (PDF). Minor Planet Center. 2004. Retrieved August 30, 2010.
  33. ^ Schilling, Govert (2008). The Hunt For Planet X. Springer. p. 214. ISBN 978-0-387-77804-4.
  34. ^ "Planet X Marks the Spot" (PDF). TechRepublic. 2006. Retrieved July 13, 2008.
  35. ^ O'Neill, Sean (2005). "Your top 10 names for the tenth planet". NewScientist. Retrieved June 28, 2008.
  36. ^ "The Discovery of Eris, the Largest Known Dwarf Planet". California Institute of Technology, Department of Geological Sciences. Retrieved January 5, 2007.
  37. ^ "IAU0605: IAU Names Dwarf Planet Eris". International Astronomical Union News. September 14, 2006. Archived from the original on January 4, 2007. Retrieved January 5, 2007.
  38. ^ "Pluto Now Called a Plutoid". Space.com. June 11, 2008. Retrieved June 11, 2008.
  39. ^ Gomes R. S.; Gallardo T.; Fernández J. A.; Brunini A. (2005). "On the origin of the High-Perihelion Scattered Disk: the role of the Kozai mechanism and mean motion resonances". Celestial Mechanics and Dynamical Astronomy. 91 (1–2): 109–129. Bibcode:2005CeMDA..91..109G. doi:10.1007/s10569-004-4623-y.
  40. ^ "NASA-Funded Scientists Discover Tenth Planet". Jet Propulsion Laboratory. 2005. Retrieved May 3, 2007.
  41. ^ "IAU 2006 General Assembly: Resolutions 5 and 6" (PDF). IAU. August 24, 2006. Archived from the original (PDF) on September 28, 2006.
  42. ^ Robert Roy Britt (2006). "Pluto Demoted: No Longer a Planet in Highly Controversial Definition". space.com. Archived from the original on December 27, 2010. Retrieved May 3, 2007.
  43. ^ a b c d Yeomans, Donald K. "Horizons Online Ephemeris System". California Institute of Technology, Jet Propulsion Laboratory. Retrieved January 5, 2007.
  44. ^ Peat, Chris. "Spacecraft escaping the Solar System". Heavens-Above. Retrieved January 25, 2008.
  45. ^ "Discovered: The Most-Distant Solar System Object Ever Observed". Carnegie Science. Retrieved December 18, 2018. The second-most-distant observed Solar System object is Eris, at about 96 AU.
  46. ^ "Hubble Finds 'Tenth Planet' Slightly Larger Than Pluto". NASA. April 11, 2006. Retrieved August 29, 2008.
  47. ^ John Stansberry; Will Grundy; Mike Brown; John Spencer; David Trilling; Dale Cruikshank; Jean-Luc Margot (2007). "Physical Properties of Kuiper Belt and Centaur Objects: Constraints from Spitzer Space Telescope". arXiv:astro-ph/0702538.
  48. ^ M. E. Brown; E.L. Schaller; H.G. Roe; D. L. Rabinowitz; C. A. Trujillo (2006). "Direct measurement of the size of 2003 UB313 from the Hubble Space Telescope" (PDF). The Astrophysical Journal. 643 (2): L61–L63. arXiv:astro-ph/0604245. Bibcode:2006ApJ...643L..61B. doi:10.1086/504843.
  49. ^ Brown, Mike (2007). "Dysnomia, the moon of Eris". Caltech. Retrieved June 14, 2007.
  50. ^ Hussmann, Hauke; Sohl, Frank; Spohn, Tilman (November 2006). "Subsurface oceans and deep interiors of medium-sized outer planet satellites and large trans-neptunian objects" (PDF). Icarus. 185 (1): 258–273. Bibcode:2006Icar..185..258H. doi:10.1016/j.icarus.2006.06.005.
  51. ^ "New Horizons Probe Finds Out Pluto's Bigger (and Icier) Than We Thought". NBC News. July 13, 2015. Retrieved July 13, 2015.
  52. ^ "Gemini Observatory Shows That "10th Planet" Has a Pluto-Like Surface". Gemini Observatory. 2005. Retrieved May 3, 2007.
  53. ^ M. E. Brown; C. A. Trujillo; D. L. Rabinowitz (2005). "Discovery of a Planetary-sized Object in the Scattered Kuiper Belt". The Astrophysical Journal. 635 (1): L97–L100. arXiv:astro-ph/0508633. Bibcode:2005ApJ...635L..97B. doi:10.1086/499336.
  54. ^ J. Licandro; W. M. Grundy; N. Pinilla-Alonso; P. Leisy (2006). "Visible spectroscopy of 2003 UB313: evidence for N2 ice on the surface of the largest TNO" (PDF). Astronomy and Astrophysics. 458 (1): L5–L8. arXiv:astro-ph/0608044. Bibcode:2006A&A...458L...5L. doi:10.1051/0004-6361:20066028.
  55. ^ "Faraway Eris is Pluto's Twin". ESO Science Release. October 26, 2011. Retrieved October 28, 2011.
  56. ^ Brown, M. E.; Van Dam, M. A.; Bouchez, A. H.; Le Mignant, D.; Campbell, R. D.; Chin, J. C. Y.; Conrad, A.; Hartman, S. K.; Johansson, E. M.; Lafon, R. E.; Rabinowitz, D. L. Rabinowitz; Stomski, P. J., Jr.; Summers, D. M.; Trujillo, C. A.; Wizinowich, P. L. (2006). "Satellites of the Largest Kuiper Belt Objects" (PDF). The Astrophysical Journal. 639 (1): L43–L46. arXiv:astro-ph/0510029. Bibcode:2006ApJ...639L..43B. doi:10.1086/501524. Retrieved October 19, 2011.
  57. ^ Tytell, David (2006). "All Hail Eris and Dysnomia". Sky and Telescope. Retrieved January 5, 2010.
  58. ^ "SwRI team makes breakthroughs studying Pluto orbiter mission - Astrobiology Magazine". Astrobiology Magazine. October 25, 2018. Retrieved October 27, 2018.
  59. ^ McGranaghan, R.; Sagan, B.; Dove, G.; Tullos, A.; Lyne, J. E.; Emery, J. P. (2011). "A Survey of Mission Opportunities to Trans-Neptunian Objects". Journal of the British Interplanetary Society. 64: 296–303. Bibcode:2011JBIS...64..296M.

External links