اردشیر ریپورتر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اردشیر ریپورتر (راست) و میرزا نصرالله بهشتی (ملک المتکلمین) (سمت چپ)

اردشیر پسر ایدلجی پسر شاپور است که در در 31 امرداد 1244، ۲۲ اوت ۱۸۶۵ در یک خانواده زرتشتی ایرانی‌تبار در بمبئی به دنیا آمد.[۱] اردشیر پس از گذراندن تحصیلات ابتدائی و متوسطه در این شهر به انگلستان رفت و علوم و حقوق سیاسی، تاریخ شرق و تاریخ باستان خواند. در اوائل سال 1893 در 27 سالگی به بمبئی برگشت. در پاییز همان سال در پی درگذشت کیخسرو جی خان صاحب سرپرست زرتشتیان ایران، اردشیر از سوی سر دینشاه پتیت، رئیس انجمن اکابر پارسیان بمبئی به عنوان نماینده این انجمن و سرپرست جدید زرتشتیان انتخاب و عازم ایران شد. اردشیر جی پس از ورود به ایران در خانه ارباب جمشید جمشیدیان اقامت گزید وی در ایران ازدواج کرد و حاصل آن دو پسر به نام‌های جمشید و شاپور بود. در سال 1317ق مدرسه علوم سیاسی توسط میرزا نصرالله‏ خان مشیرالدوله و پسرش میرزا حسن خان مشیرالملک (پیرنیا) تأسیس شد. اردشیرجی در کنار معلمینی چون مشیرالدوله، صدیق حضرت، میرزا حبیب‌الله معلم و عبدالرزاق خان تدریس تاریخ را برعهده گرفت. وی در سال ۱۹۳۳ در تهران فوت کرد.

آثار[ویرایش]

ISBN 978-964-03-4598-6

  • فرهنگ اصطلاحات انگلیسی به فارسی،[۳] اثر شاپور اردشیرجی ریپورتر، به اهتمام جاوید قیطانچی، چاپ سوم، ۱۳۸۶، مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران، شابک شابک: ‎۹۶۴-۰۳-۴۶۷۸-۰
  • A dictionary of Persian-English idioms، ۱۹۷۵
  • A dictionary of Persian-English idioms, 1975[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]


  1. حسین خزایی، زندگی سیاسی اردشیر ریپورتر، مؤسسه انتشارات امیرکبیر، چاپ اول ۱۳۹۰، ص ۱۱
  2. مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران
  3. مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران
  4. WorldCat: au:Reporter, Shapoor Ardeshirji