ارتش ملی کلمبیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ارتش ملی کلمبیا
Ejército Nacional de Colombia
File:Escudo Ejercito Nacional de Colombia.svg
فعالیت ۱۹ اوت ۱۸۱۹ – تاکنون
کشور  کلمبیا
نوع ارتش دائمی
نقش دفاع خارجی و داخلی
اندازه ۲۳۵٬۵۳۸ (۲۰۰۹)[۱]
پادگان/ستاد وزارت دفاع کلمبیا
شعار Patria, Honor, Lealtad - ("Homeland, Honor, Loyalty")
رنگ‌ها قرمز با آرم ارتش سرخ
رژه "Himno del Ejército" دربارهٔ این پرونده [[:مدیا:|Play]]
(انگلیسی: "Army Anthem")
سالگردها ۷ اوت (نبرد بوایاکا)
مشغولیات جنگ استقلال کلمبیا
کلمبیای بزرگ- جنگ پرو
جنگ اکوادور و کلمبیا
جنگ هزاران روز (جنگ داخلی)
جنگ کلمبیا-پرو
جنگ کره
درگیری مسلحانه کلمبیا
فرماندهان
فرمانده ارشد رئیس‌جمهور خوان مانوئل سانتوس
فرماندهان
سرشناس
سیمون بولیوار،
فرانسیسکو د پولو سانتاندر،
گوستاو رواوس پینیلا،
هارولد بدویا پیزارو،
مانوئل خوزه بنت
رافائل رئیس پریتو
نشان
Flag Flag of the Colombian Army.svg

ارتش ملی کلمبیا (اسپانیایی: Ejército Nacional de Colombia) نیروی زمینی کلمبیا و بزرگترین شاخه نیروهای مسلح کلمبیا است. این ارتش مسئولیت اجرای عملیات نظامی زمینی همراه با نیروی دریایی کلمبیا (Infanteria de Marina) و حفاظت از کلمبیا در برابر تهدیدات داخلی و خارجی را بعهده دارد. ارتش جدید کلمبیا ریشه‌هایش در ارتش مشترک است که در ۷ اوت سال ۱۸۱۹ پیش از تأسیس کلمبیای کنونی تشکیل شد. تشکیل چنین ارتشی در پاسخ به نیازهای جنگ انقلابی علیه امپراطوری اسپانیا صورت گرفت. این ارتش بعد از پیروزی بر نیروهای اسپانیایی و تصویب کنگره این کشور اقدام به تشکیل ارتش کلمبیای بزرگ کرد تا جایگزین ارتش مشترک شود که از هم گسیخته شده بود.

پیشینه[ویرایش]

نبرد بویاکا در سال ۱۸۱۹ نبرد قاطع بود که استقلال کلمبیا را از اسپانیا و ایجاد گران کلمبیا

پیشینه ارتش کلمبیا به دهه ۱۷۷۰ و ۱۷۸۰ می‌رسد، زمانی که ارتش مشترک که سربازانش اسپانیولی و بومی‌های آمریکای لاتین بودند تصمیم گرفتند از طریق جنگی انقلابی از امپراطوری اسپانیا جدا شوند و کشور مستقل خود را بسازند.

استقلال[ویرایش]

در ۲۰ ژوئیه سال ۱۸۱۰ کلمبیا استقلال خود از اسپانیا را اعلام کرد. پس از استقلال، یک نیروی ملی داوطلب نیروی پیاده ارتش کلمبیا را تشکیل داد. با اعلام استقلال و خروج اسپانیا از منطقه جنگی داخلی در سراسر این کشور به راه افتاد. نام این جنگ لا پاتریا بوبا (la Patria Boba) گذاشته شد و از سال ۱۸۱۰ تا سال ۱۸۱۶ ادامه داشت. از آنجا که هر منطقه ای از کلمبیا برای خود نیروی رزمی ایجاد کرده بود و خود را منطقه خودمختار می‌دانست و هیچ ارتباطی نیز میان این مناطق خود مختار وجود نداشت، یک ارتش معمولی نتوانست در کلمبیا شکل بگیرد به این دلیل ۹ سال طول کشید که چنین ارتشی تشکیل شود.[۲]

ارتش کلمبیای بزرگ در ۷ اوت ۱۸۱۹ پس از شکست اسپانیایی‌ها در نبرد بویاکا تحت فرمان سیمون بولیوار تثبیت شد. از آن زمان ارتش کلمبیا بزرگترین سازمان رزم در این کشور بوده‌است.[۳]

قرن نوزدهم و جنگ‌های داخلی (۱۸۱۹–۱۹۰۳)[ویرایش]

با استقلال به دست آمده پس از شکست نیروهای سلطنتی اسپانیا در نبرد بویاکا در سال ۱۸۱۹، جمهوری کلمبیای بزرگ در سال ۱۸۲۱توسط پارلمان کوکوتا، در بوگوتا تأسیس شد. بدنبال برپایی جمهوری کلمبیای بزرگ ارتش کلمبیای بزرگ نیز شکل گرفت.

جنگ با پرو[ویرایش]

در سال ۱۸۲۸ میان پرو و کلمبیای بزرگ جنگی درگرفت. این جنگ تا سال ۱۸۲۹ طول کشید و نهایتاً نیروی دریایی پرو جنگ را به نفع خود به پایان رساند ولی کلمبیا در نبرد تارکوی (Battle of Tarqui) روی زمین سربازان پرو را شکست داد.[۴]

دهه ۴۰ و ۵۰ میلادی[ویرایش]

با شروع جنگ جهانی دوم در سپتامبر ۱۹۳۹ کلمبیا مانند بسیاری از دیگر کشورهای آمریکای لاتین اعلام بی‌طرفی کرد و بر اساس قانون وام و اجاره، محصولات تولید شده در ایالات متحده را دریافت کرد. اولین اکیپ نظامی آمریکا به کلمبیا رسید و افسران کلمبیایی به آمریکا فرستاده شدند تا آموزش نظامی بگیرند. بعد از جنگ ارتش کلمبیا کمک‌های نظامی آمریکایی را همچنان دریافت کرد و افسران کلمبیایی برای دوره‌های نظامی به ایالات متحده فرستاده شدند. با شروع تغییرات سیاسی در سال ۱۹۴۶ تا جنگ داخلی که با نام لا ویولنسیا شناخته می‌شد این ارتش درگیر مشکلات داخلی کلمبیا شد.[۵]

جنگ کره[ویرایش]

در جنگ کره نزدیک به ۴۳۱۴ سرباز کلمبیایی که ۲۱ درصد از کل نیروهای ارتش این کشور را تشکیل می‌دادند تحت امر سازمان ملل متحد قرار گرفتند. این سربازان به کره منتقل شدند. در جنگ کره در مجموع ۱۴۱ سرباز ارتش کلمبیا کشته و ۵۵۶ نفر زخمی شدند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. LOGROS DE LA POLÍTICA DE CONSOLIDACIÓN DE LA SEGURIDAD DEMOCRÁTICA –PCSD Febrero 2009 page 81
  2. Henao, Jesús María (1920). Historia de Colombia para la enseñanza secundaria. Bogotá: Librería Colombiana, C. Roldán & Tamayo, 1820. pp. 342–344. 
  3. Roca Maichel, Luis Eduardo (1998). Historia de los Uniformes Militares de Colombia 1810 - 1998. Colombia: Imprenta y Publicaciones de las Fuerzas Militares. p. 45. ISBN 958-96487-0-3. 
  4. Manager, Micrositios Content. "Independencia, la Gran Colombia y la República (1819–1903) -". Ejército Nacional de Colombia. Retrieved 2016-11-18. 
  5. "Inicios del Siglo XX - Escuela Militar, Conflictos y Guerras Mundiales". National Army of Colombia. Retrieved 2016-11-19. 

پیوند به بیرون[ویرایش]