پرش به محتوا

ارتباطات میان‌فردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Stylized cartoon of a chihombe scowling man hunched over a desk, glaring at a smaller figure who is jumping back in surprise and fright; above both figures are the words "MORE COURTESY"
پوستر ترویج ارتباطات میان‌فردی بهتر در محل کار، پایان دههٔ ۱۹۳۰ تا آغاز دههٔ ۱۹۴۰ (مجموعه پوستر مدیریت پروژه‌های کاری، کتابخانه کنگره)

ارتباطات میان‌فردی (به انگلیسی: Interpersonal communication) تبادل اطلاعات بین دو یا چند نفر است.[۱] همچنین حوزه‌ای از پژوهش‌ها است که به دنبال درک چگونگی استفاده انسان از نشانه‌های کلامی و غیرکلامی برای دستیابی به چندین هدف شخصی و رابطه‌ای است.[۱] این ارتباطات شامل استفاده از مهارت‌های ارتباطی در محیط پیرامون، از جمله فضاهای فیزیکی و روانی است. دیدن نشانه‌های دیداری/غیرکلامی و کلامی در رابطه با فضاهای فیزیکی ضروری است. در فضاهای روان‌شناختی، خودآگاهی و آگاهی از احساسات، فرهنگ‌ها و چیزهایی که دیده نمی‌شوند نیز هنگام برقراری ارتباط قابل توجه است.

فرایند ارتباط بین دو نفر

منابع

[ویرایش]
  1. 1 2 Berger, Charles R. (2008). "Interpersonal communication". The International Encyclopedia of Communication. New York, New York: Wiley-Blackwell. pp. 3671–3682. ISBN 978-1-4051-3199-5.