ادین ژکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ادین ژکو
Dzeko city.jpg
شناسنامه
زادروز ۱۷ مارس ۱۹۸۶
زادگاه سارایوو، بوسنی و هرزگوین
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی آ اس رم
شمارهٔ پیراهن ۹
پُست مهاجم
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۶–۲۰۰۳ ژلیزنیچار
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۲۰۰۳–۲۰۰۵
۲۰۰۵–۲۰۰۷
۲۰۰۵
۲۰۰۷–۲۰۱۱
۲۰۱۱–۲۰۱۶
۲۰۱۵–۲۰۱۶
۲۰۱۶–
ژلیزنیچار
تپلیس
اوستی ناد لابم (قرضی)
وولفسبورگ
منچستر سیتی
آ.اس. رم (قرضی)
آ.اس. رم
۴۰ (۵)
۴۳ (۱۶)
۱۵ (۶)
۱۱۱ (۱۶)
۱۳۰ (۵۰)
۳۱ (۸)
۳۵ (۲۷)
تیم ملی
۲۰۰۷- بوسنی و هرزگوین ۸3 (49)

ادین ژکو(به انگلیسی: Edin Džeko) زادهٔ ۱۷ مارس ۱۹۸۶ بازیکن بوسنیایی حرفه­ای فوتبال است به عنوان مهاجم باشگاه رم و تیم ملی بوسنی و هرزگوین به عنوان کاپیتان بازی می­کند.

او سه سال پیاپی بعنوان مرد سال فوتبال بوسنی انتخاب شده است. در بوسنی و هرزگوین، او با لقب الماس بوسنیایی شناخته می­شود. قبل از پیوستن به منچستر سیتی، با بازی در تیم آلمانی وولفسبورگ نامی برای خود دست و پا کرد، و با آن تیم توانست بندس­لیگای سال ۰۹–۲۰۰۸ را تصاحب کند. در آن فصل او با زدن ۲۶ گل دومین گل­زن بندس­لیگا شد. در فصل ۱۰–۲۰۰۹ با ۲۲ گل بهترین گل­زن بندس­لیگا شد. او همچنین در طول این دو فصل موفق به دادن ۱۰ پاس گل نیز شد.

ژکو بیشتر از ۸۰ بازی برای تیم ملی کشورش انجام داده و با زدن ۵۰ گل از سال ۲۰۰۷، ۷ سپتامبر ۲۰۱۲ با هتریک در برابر لیختن­اشتاین با کنار زدن بازیکنانی مثل زویزدان میسیمویچ و اِلویر بولیچ بهترین گل­زن تاریخ بوسنی و هرزگوین شد. ده گل او در مسابقات مقدماتی کمک شایانی به تیم ملی کشورش در انتخاب شدن برای اولین تورنمنت بین­المللی، جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل، بود.

در فصل ۱۲–۲۰۱۱ لیگ برتر، ژکو با یک «هتریک به یادماندنی» در برابر تاتنهام هاتسپِر در وایت‌هایت لِین، جمعاً چهار گل برای منچسترسیتی به ثمر رساند. در روز آخر آن فصل، او گل مساوی را دردقیقه ۹۲ بازی با کوئیزپارک رنجرز به ثمر رساند، قبل از این که سرخیو آگوئورو ثانیه­هایی به پایان مسابقه بازی را به سود سیتی تمام کند، و قهرمانی لیگ را برای این تیم بعد از ۴۴ سال به دست آورد. او بعداً اظهار کرد که این گل یکی از مهمترین بخش­های زندگی حرفه­ای او بوده است.

عرصه باشگاهی[ویرایش]

باشگاه­های سابق

ژکو فعالیت حرفه­ای را از بازی در خط میانی برای تیم ژلیزنیچار در بین سال­های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ آغاز کرد، اما بازی در آن پست موفقیت اندکی برای او بهمراه داشت. قد بلند و توانایی­های کم تکنیکی او بسیار مورد توجه بود. مربی ژکو در آن زمان، Jiří Plíšek، متوجه پتانسیل او شد و هنگام بازگشت به خانه به جمهوری چک، تیم اف کی تپلیس را به خریدن او توصیه کرد.

ژلیزنیچار پیشنهاد در حد فقط ۲۵۰۰۰ یورویی را پذیرفت، یکی از مدیران ژلیزنیچار سال­ها بعد اظهار می­کند که، «(ما) خیال کردیم یک بخت آزمایی را برنده شدیم». او مدتی در سال ۲۰۰۵ در تیم Ústí nad Labem به صورت قرضی سپری کرد، که حاصل آن زدن ۶ گل در ۱۵ بازی بود. سال بعد، به تیم تپلیس بازگشت و تا سال ۲۰۰۷ در آن تیم بازی کرد. با ۱۳ گل در ۳۰ مسابقه، دومین گلزن لیگ برتر فوتبال جمهوری چک در فصل ۰۷–۲۰۰۶ شد. بواسطه عملکردش، باشگاه ولفسبورگ به خواست سرمربی فلیکس ماگات قراردادی با او در ازای ۴ میلیون یورو امضا کرد.

ولفسبورگ

بعد از انتقال به ولفسبورگ، ژکو رکورد پنج گل و سه پاس گل را در ۱۱ مسابقه به جا گذاشت. او همچنین از طرف Sportal بعنوان بهترین گلزن نیم فصل اول ۰۸–۲۰۰۷ بندس لیگا لقب گرفت. در مدت اولین فصل حضورش در آلمان، ولفسبورگ فصل را با مقام پنجم به پایان برد، که یک سهمیه جام یوفا برای فصل ۰۹–۲۰۰۸ را برای آن­ها بهمراه داشت. ژکو فصل ۰۸–۲۰۰۷ را با هشت گل و هفت پاس گل در ۱۷ بازی به پایان رساند.

بعد از انتقال به ولفسبورگ در کنار ملی­پوش بوسنیایی زویزدان میسیمویچ، کارایی ژکو در نیم فصل دوم خیره کننده بود. می ۲۰۰۹، ژکو دو هتریک او در برابر تیم­های هافنهایم و هانوفر داشت که دقیقاً دو هفته بعد، منجر به یک پایان فوق­العاده در فصل ۰۹–۲۰۰۸ برای او شد. او فصل را با ۲۶ گل زده و ۱۰ پاس گل در ۳۲ مسابقه به پایان رساند. رکورد گلزنی او بعد از هم تیمی اش گرافیتی در مکان دو قرار گرفت، شخصی که با او موفق­ترین گلزنی در تاریخ بندسلیگا را شکل داد. ولفسبورگ فصل را با اولین قهرمانی بندسلیگا در تاریخ باشگاه و با دو امتیاز بالاتر از بایرن مونیخ به پایان رساند.

در جام حذفی، او شش گل در دو بازی به ثمر رساند، و در جام یوفا، نتیجه کار او چهار گل و دو پاس گل در هشت مسابقه بود. این عملکرد منتج به بدست آوردن جایزه مرد سال بندسلیگا برای او شد. با وجود ابراز تمایل جذاب از سوی باشگاه میلان، ژکو ترجیح داد بماند، و قرارداد خود را تا ژوئن ۲۰۱۳ تمدید کند.

او اولین گل در لیگ قهرمانان اروپا را در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۹ در باخت ۲–۱ مقابل منچستریونایتد در ورزشگاه اولدترافورد به ثمر رساند. او یکی از ۳۰ بازیکن پایانی لیست کاندیداهای دریافت توپ طلا ۲۰۰۹ بود. او با ۲۲ گل زده بهترین گلزن فصل ۱۰–۲۰۰۹ بندسلیگا شد.

در ۲۸ آگوست ۲۰۱۰، ژکو با زدن ۵۹ گل در ۹۶ حضور در بندسلیگا برای ولفسبورگ تبدیل به بهترین گلزن تاریخ باشگاه در لیگ شد، و بالاتر از Diego Klimowicz که در ۱۴۹ حضور ۵۷ گل به ثمر رساند، قرار گرفت. در تعطیلات زمستانی فصل ۱۱–۲۰۱۰ بندسلیگا، ژکو ۱۰ گل در ۱۷ مسابقه به ثمر رسانده بود.

منچسترسیتی

بعد از گمانه­زنی­های فراوان، روبرتو مانچینی، سرمربی منچسترسیتی، ۳ ژانویه ۲۰۱۱ مبلغ ۲۷ میلیون پوند(۳۲ میلیون یورو) توافق شده با ولفسبورگ برای ژکو را تأیید کرد، که دومین انتقال بزرگ سیتی، بعد از انتقال روبینیو از رئال مادرید به مبلغ ۳۲٫۵ میلیون پوند(۴۲٫۵ میلیون یورو) در سال ۲۰۰۸ بود. مبلغ انتقال در رده ششم بالاترین مبالغ انتقال در لیگ برتر قرار گرفت. همچنین، این مبلغ رکورد مبلغ نقل و انتقال به خارج از بوندسلیگا، رکورد هزینه انتقال بازیکنان بوسنیایی، همین‌طور هر بازیکنی از یوگسلاوی سابق در آن زمان، را شکست. رکورد قبلی بازیکنان یوگسلاوی سابق به بیش از یک دهه قبل – با پرداخت هزینه انتقال توسط رئال مادرید به فنرباغچه برای Elvir Baljić در سال ۱۹۹۹- برمی­گردد. در اوت ۲۰۱۴ او قرارداد جدید و چهارساله­ای با باشگاه امضا کرد، که قرارداد قبلی او را تا ۲۰۱۸ تمدید کرد.

فصل ۱۱–۲۰۱۰

پس از انجام معاینات پزشکی در لندن در ۵ ژانویه به منچستر سفر کرد، و در ۷ ژانویه، ژکو به طور رسمی به مدت چهار سال و نیم به باشگاه منچسترسیتی پیوست.

او اولین بازی خود برای باشگاه را در برد ۴–۳ برابر ولورهمپتون واندررز در ۱۵ ژانویه انجام داد جائیکه او گل سوم مسابقه برای یایا توره را پایه­گذاری کرد. ژکو اولین بازی در جام حذفی فوتبال انگلستانرا در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۱ در دور چهارم مسابقات برابر نوتس کانتی انجام داد که در آن گل مساوی را به ثمر رساند و بازی با نتیجه مساوی ۱–۱ تمام شد. در بازی تکراری روز ۲۰ فوریه، ژکو باز هم گل زد، و کمک کرد که منچسترسیتی به یک برد ۵–۰ به مرحله بعد صعود کند. ژکو برابر آریس تسالونیکی در ورزشگاه شهر منچستر در دور برگشت مرحله­ی یک شانزدهم نهایی مسابقات یوفا یورو لیگ در روز ۲۴ فوریه ۲۰۱۱، موفق شد در طول چهار ونیم دقیقه دو گل به ثمر برساند.

در ۲۵ آپریل ۲۰۱۱، ژکو اولین گل لیگ برتری خود را با یک ضربه تمام کننده پای راست برابر بلکبرن رورز در ورزشگاه اوود پارک به ثمر رساند. این تنها گل بازی در برتری ۱–۰ منچسترسیتی بود.

آخرین گل او در روز پایانی فصل برابر بولتون واندررز بود که مقام سومی سیتی در لیگ برتر بالاتر از آرسنال و صعود مستقیم به مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۱۲–۲۰۱۱ را تضمین کرد.

۱۴ فوریه ۲۰۱۱، ژکو برد ۱–۰ فینال جام حذفی برابر استوک سیتی(Stoke City) را از روی نیمکت تماشا کرد، و اولین جام را با باشگاه برد.

فصل ۱۲–۲۰۱۱

ژکو دومین فصل حضورش در سیتی را با زدن گل دوم در شکست ۳–۲ برابر منچستریونایتد در جام خیریه آغاز کرد. در سومین بازی خود لیگ برتر این فصل، توانست چهار گل برابر تاتنهام هاتسپر به ثمر برساند. در این بازی، ژکو رکورد دیگری را بعنوان اولین بازیکن منچسترسیتی که موفق شده در یک بازی لیگ برتر چهار گل به ثمر برساند را شکست. آمار شش گل در سه بازی پاداش بهترین بازیکن ماه لیگ برتر در آگوست را برای او بهمراه داشت.

در ادامه، او موفق به زدن بعضی گل­های مهم مثل یک ضربه سر در برابر ویگان اتلتیک که پیروزی ۱–۰ برای سیتی را قطعی کرد و برتری آن­ها را بر رقیب دیرینه و همشهری منچستریونایتد به سه امتیاز رساند، و گلی که منچسترسیتی را ۲–۰ از پورتو در مسابقات یورو لیگ پیش انداخت، که در نهایت آن­ها ۶–۱ در مجموع برنده شدند. او همچنین گلی با ضربه سر برابر بلکبرن رورز به ثمر رساند، که باعث پیش افتادن منچسترسیتی با حساب ۳–۰ شد، و برد سیتی قطعی شد، و این در ادامه باعث باقی ماندن برتری باریک و ضعیف دو امتیازی بر منچستریونایتد شد.

سرمربی بوسنی و هرزگوین سافِت سوشیچ سعی در متقاعد کردن ژکو به ترک سیتی در انتهای فصل به خاطر قرار نگرفتن در تیم ترکیب اصلی تیم در بازی­های منتهی به انتهای فصل داشت، در حالیکه تیم­های بایرن مونیخ و یوونتوس ابراز علاقه کرده بودند. در روز آخر فصل، ژکو دقیقه ۹۲ گل تساوی را قبل از گل دقیقه ۹۴ سرخیو آگوئرو برای شکست ۳–۲ کوئینزپارک رنجرز به ثمر رساند و قهرمانی لیگ برتر را تضمین کرد، اولین جام در ۴۴ سال اخیر. در ادامه گل او که کمک به قهرمانی بود، ۱۹ امین گل در ۴۰ بازی در تمام رقابت­ها، مدیر برنامه­های ژکو تمام گزارشات مبنی بر این که مهاجم گلزن سیتی را ترک خواهد کرد، را در کرد و همه­ی آن­ها را گمانه زنی رسانه­ها خواند.

فصل ۱۳–۲۰۱۲

ژکو فصل جدید ۱۳–۲۰۱۲ را با به ثمر رساندن گل تساوی برابر ساوت­همپتون در برد ۳–۲ شروع کرد. او گل دیگری برابر کوئینزپارک رنجرز به ثمر رساند تا آمار گل زنی او به دو گل در سه بازی ابتدایی فصل برسد. او سپس اولین گل سیتی در مسابقات لیگ قهرمانان را برابر رئال مادرید در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو به ثمر رساند. ۲۹ سپتامبر، گل دقیقه ۸۷ و پیروزی بخش در بازی خارج از خانه برابر فولهام را به ثمر رساند، یک دقیقه بعد از حضور در میدان بعنوان بازیکن جایگزین.

۲۰ اکتبر، او در دقیقه ۷۹ پا به میدان گذاشت و یک دقیقه بعد گل زد. او گل دوم را دو بعد از گذشت دو دقیقه از وقت­های تلف شده بازی به ثمر رساند تا یک بازگشت پیروزمندانه برای سیتی ۱۰ نفره برابر وست برومویچ آلبیون به دست آید. ۱۱ نوامبر، ژکو گل پیروزی بخش دیرهنگام دیگری را بعنوان بازیکن جایگزین با یک ضربه پای چپ والی در دقیقه ۸۸ برابر تاتنهام هاتسپور به ثمر رساند. ۲۹ دسامبر ۲۰۱۲، دو گل در پیروزی ۴–۳ برابر نوریچ سیتی به ثمر رساند.

او فصل را با ۱۴ گل در لیگ برتر و ۱۵ گل در مجموع به پایان برد.

فصل ۱۴–۲۰۱۳

در روزهای ابتدایی فصل ۱۴–۲۰۱۳ لیگ برتر، ژکو در ترکیب اصلی در بازی برابر نیوکسل یونایتد در ورزشگاه شهر منچستر توسط سرمربی جدید مانوئل پیگرینی قرار گرفت.

۲۵ مارس ۲۰۱۴، ژکو دو گل در پیروزی ۳–۰ دربی منچستر برابرمنچستریونایتد به ثمر رساند. او بریا اولین گل خود فقط ۴۳ ثانیه لازم داشت، که این گل به سریعترین گل زده شده توسط تیم میهمان در اولدترافورد(Old Trafford) در تاریخ لیگ برتر(Premier League) تبدیل شد. ۲۷ آپریل، او گل اول پیروزی ۲–۰ برابر کریستال پالاس در ورزشگاه سلهارست پارک را به ثمر رساند، و فاصله را با لیورپول پیشتاز لیگ برتر با یک بازی کمتر به سه امتیاز کاهش داد.

سوم می او دو گل برابر اورتون به ثمر رساند، که باعث برد برای سیتی با نتیجه ۳–۲ شد و این تیم دو هفته مانده به پایان به صدر جدول صعود کرد. دومین گل او ۱۵۰ امین گل منچسترسیتی در تمام رقابت‌ها بود. بازی یکی به آخر فصل برای سیتی مقابل استون ویلا، ژکو دو گل در نیمه دوم برای برد ۴–۰ سیتی به ثمر رساند، متضمن این که باشگاه با یک تساوی در روز آخر در خانه برابر وستهام یونایتد، می‌تواند تاج قهرمانی را به سر بگذارد، بازی که در نهایت سیتی برنده شد.

فصل ۱۵–۲۰۱۴

۱۷ آگوست ۲۰۱۴، ژکو پاس گل اولین گل فصل ۱۵–۲۰۱۴ منچسترسیتی را در شکست ۲–۰ نیوکسل یونایتد برای داوید سیلوا محیا کرد. ۲۰ آگوست، ژکو قرارداد جدید ۴ ساله با باشگاه امضا کرد، به معنی ماندن در کنار منچسترسیتی تا ۲۰۱۸.

۲۴ سپتامبر، ژکو اولین دابل فصل خود را در برد ۷–۰ منچسترسیتی برابر شفیلدونزدی دردور سوم رقابت‌های جام اتحادیه انجام داد. ۲۷ سپتامبر، او دوباره در برد ۴–۲ خارج از خانه منچسترسیتی برابر هال سیتی دابل کرد تا رکوردی در گل‌های ابتدای فصل خود در لیگ برتر به ثبت برساند.

۲۱ فوریه ۲۰۱۵، ژکو به ۱۵ مسابقه پشت سر هم بدون گل با زدن گل سوم منچسترسیتی در پیروزی ۵–۰ خانگی برابر نیوکسل یونایتد پایان داد.

رم

بعد از چند ماه گمانه زنی در فصل نقل و انتقالات تابستانی ۲۰۱۵، ژکو به صورت رسمی با باشگاه رم ایتالیا در ۱۲ اوت ۲۰۱۵ قرارداد امضا کرد، به مبلغ ۴ میلیون یورو برای قرض و امکان خرید با ۱۱ میلیون یورو که در صورت ارائه کارایی در اهداف مشخص، به صورت اجباری در می‌آید. این شرایط در ۱ اکتبر ۲۰۱۵ به اثبات رسیدند، و ژکو بعنوان بازیکن دائمی باشگاه رم درآمد.

او اولین بازی در سری آ را ده روز پس از انتقال از منچسترسیتی انجام داد، و به طور کامل در تساوی ۱–۱ برابر هلاس ورونا به میدان رفت، و در دومین حضور در ۳۰ آگوست، گل پیروزی بخش را در شکست ۲–۱ یوونتوس قهرمان در ورزشگاه المپیکو در دقیقه ۷۹ به ثمر رساند. . در ۲۱ فوریه ۲۰۱۶، او اولین دابل خود برای رم را به ثبت رساند، با زدن اولین و آخرین گل در پیروزی ۵–۰ برابر پالرمو.

بعد از گذراندن فصل اول ناامید کننده با باشگاه، که در آن ژکو ۸ گل در سری آ و ۱۰ گل در تمام مسابقات برای رم زد، او فصل ۲۰۱۶–۱۷ را آغاز کرد، دومین فصل حضور او در سری آ، با ۱۲ گل در ۱۵ بازی، و مجموع ۱۷ گل در ۲۰ بازی، با فصل اول گابریئل باتیستوتا برابری کرد، که در آن با رم برنده لیگ شده بود. در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۶، او در پیروزی ۴–۱ برابر ویکتوریا پلژن هتریک کرد. در ۱۶ فوریه ۲۰۱۷، او دوباره، در دور رفت بازی از لیگ اروپا برابر ویارئال، هتریک کرد، که با برتری ۴–۰ رم همراه بود. در ۱۲ مارس ۲۰۱۷، او چهارمین بازیکن باشگاه رم شد که در طول یک فصل به ۳۰ گل زده دست پیدا می‌کند.

در ۱ آپریل ۲۰۱۷، ژکو، با پشت سر گذاشتن رکورد ۳۲ گل که توسط فرانچسکو توتی و رودولف والک مشترکاً ثبت شده بود، به اولین بازیکن تاریخ رم تبدیل شد که ۳۳ گل در یک فصل در تمام رقابت‌ها به ثمر می‌رساند. اول فصل را با زدن ۳۹ گل در مجموع به پایان برد.

عرصه بین‌المللی

اولین نمایش ژکو برای تیم ملی کشورش با تیم ملی زیر ۱۹ ساله‌های بوسنی و هرزگوین بود. او همچنین عضو تیم زیر ۲۱ ساله‌ها بود و در مسابقات حذفی به میزبانی هلند در سال ۲۰۰۷ بازی کرد. اولین چالش‌های بوسنی در این رقابت‌ها ارمنستان و نروژ بودند. آن‌ها ارمنستان را ۳–۲ شکست دادند و با نروژ ۱–۱ مساوی شدند، که برای مسابقه حذفی برابر جمهوری چک انتخاب شدند. در بازی رفت، بوسنی ۲–۱ شکست خورد؛ در دور برگشت، بازی ۱–۱ مساوی تمام شد. ژکو در این مسابقات یک گل به ثمر رساند.

او اولین بازی ملی در تیم بزرگسالان را دوم ژوئن ۲۰۰۷ برابر ترکیه انجام داد. با یک گل والی از سمت نیمکت نزدیک به محوطه جریمه در زمان‌های تلف شده نیمه اول، این تبدیل به یک شروع خاطره انگیز برای او شد. این گل نتیجه را ۲–۲ مساوی کرد و در نهایت بوسنی بازی را ۳–۲ با پیروزی پشت سر گذاشت.

۲۸ مارس ۲۰۰۹، مفسر روزشی بوسنیایی، Marjan Mijajlović، در هنگام بازی برابر بلژیک در خنک به ژکو لقب «الماس بوسنیایی» داد جائیکه او یک گل به یادماندنی به ثمر رساند.

او در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ نُه گل به ثمر رساند و از این لحاظ در منطقه انتخابی اروپا، بهمراه وین رونی از انگلستان، و قبل از گلزن یونانی تئوفانیس گکاس با ۱۰ گل، در رده دوم قرار گرفت.

۸ سپتامبر ۲۰۱۲، در پیروزی ۸–۱ برابر لینختن اشتاین، ژکو اولین هت تریک را برای تیم ملی انجام داد و در همین زمان با ۲۴ گل به بهترین گلزن تاریخ بوسنی و هرزگوین بدل شد. این رکورد تا قبل از این تاریخ با ۲۲ گل در اختیار الویر بولیچ قرار داشت.

ژکو مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ را بعنوان دومین گلزن برتر در منطقه اروپا با ده گل به پایان رساند درحالیکه بوسنی و هرزگوین برای اولین بار در تاریخ این کشور برای این مسابقات مهم انتخاب شد.

ژوئن ۲۰۱۴، نام ژکو در دسته اژدهاهای (لقب تیم بوسنی و هرزگوین) جام جهانی ۲۰۱۴ قرار گرفت. ۲۵ ژوئن با تیم ملی که از قبل حذف شده بود، در آخرین بازی گروه در برابر ایران، ژکو اولین گل بازی برای اولین و تنها برد بوسنی و هرزگوین در جام جهانی فوتبال را به ثمر رساند. در آگوست، در پی بازنشستگی امیر اسپاهیچ از تیم ملی، سرمربی سافِت سوشیچ ژکو را بعنوان کاپیتان جدید تیم انتخاب کرد.

۲۸ مارس ۲۰۱۵، ژکو دومین هت تریک برای تیم ملی را با زدن تمامی گل‌های بازی در برد ۳–۰ دور از خانه برابر آندورا در انتخابی یورو ۲۰۱۶ به ثمر رساند، در اولین پیروزی آن‌ها در طول پنج بازی انجام شده در تورنمنت انتخابی.

۱۳ نوامبر ۲۰۱۶، ژکو در یک بازی از مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ در برابر یونان، با بازیکن یونانی کریاکوس پاپادوپولوس، مجادله لفظی داشت، جائیکه او شرت سوکراتیس پاپاستادوپولوس را هنگامی که سعی می‌کرد توپ را بردارد، پایین کشید. در ادامه دعوایی که بین دو تیم پیش آمد، ژکو و پاپادوپولوس از زمین اخراج شدند.

۲۸ مارس ۲۰۱۷، ژکو اولین بازیکن تاریخ فوتبال بوسنی شد که ۵۰ گل بین‌المللی زده است.

کاپوکانونیره[ویرایش]

در فصل (۲۰۱۷–۲۰۱۶) ادین ژکو توانست عنوان آقای گلی سری آ ایتالیا به اصطلاح کاپوکانونیره را با به ثمر رساندن ۲۹ گل به دست آورد.[۱]

زندگی شخصی

ژکو در سارایوو، بوسنی و هرزگووین، که در آن زمان قسمتی از یوگسلاوی سابق بود، از پدر و مادری بوسنیایی به نام‌های میدهت و بلما متولد شد. او اظهار داشت که خانواده او همیشه حامی او در زندگی حرفه ای اش بودند، بخصوص پدرش، وقتی که عضو باشگاه ژلیزنیچارِ سارایوو بود، او را به جلسات تمرین می‌برد. پدرش همچنین به صورت حرفه ای در بوسنی و هرزگوین بازی کرد. ژکو بعنوان ستاره در سارایوو شناخته می‌شود. ژکو چند زبانه است، و می‌تواند به چهار زبان بصورت روان صحبت کند: بوسنیایی، چک، آلمانی و انگلیسی. او مسلمان است. ژکو از میلان عنوان باشگاه و آندره شوچنکو بعنوان بازیکن، که همیشه مورد علاقه او بوده‌اند نام می‌برد. او در خانه خود در سارایوو، هنوز یک پیراهن میلان با شماره ۷(شماره ای که شوچنکو در میلان می‌پوشید) روی دیوار اتاقش دارد. ژکو و کاپیتان امیراسپاهیچ اولین عموزاده همبازی در تیم ملی هستند. نوامبر۲۰۰۹، ژکو اولین سفیر یونیسف در بوسنی شد. از آن زمان او از مدارس و کودکانی که در کشورش تحت تأثیر جنگ بوسنی قرار گرفتند بازدید کرده است. ۶ جولای ۲۰۱۲، ژکو در دانشگاه سارایوو در رشته ورزش و تربیت بدنی پذیرفته شد. ۳۱ مارس ۲۱۴ ژکو با دوست دختر خود Amra Silajdžić ازدواج کرد. در فوریه ۲۰۱۶، او صاحب یک دختر به نام یونا شد.

منابع[ویرایش]

  1. «ادین ژکو برنده جایزه کاپوکانونیره شد»(فارسی)‎. طرفداری. بازبینی‌شده در شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۶.