اختلال شخصیت سادیستی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اختلال شخصیت سادیستی
A sadistic tooth-drawer using a cord to extract a tooth from Wellcome V0012039.jpg
نگاره نشان می‌دهد که چطور یک شخص سادیستی از آزار دیگران، لذت می‌برد.
تخصصروان‌پزشکی، روان‌شناسی بالینی
علامت‌هاقساوت، دستکاری روان‌شناختی بهره‌گیری از ترس، مشغولیت ذهنی با خشونت
دورهٔ آغازنوجوانی
علتنامشخص
عامل خطرکودک‌آزاری
تشخیص افتراقیسایکوپاتی، اختلال شخصیت ضداجتماعی، دیگر اختلال‌های شخصیتی شاخه ب

اختلال شخصیت سادیستی یک اختلال شخصیت شامل سادیسم است که در ضمیمه راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی (DSM-III-R) آمده‌است.[۱] در نسخه‌های بعدی دی‌اس‌ام (DSM-IV , DSM-IV-TR و DSM-5) این اختلال حذف شده‌است.

واژه‌های سادیسم و سادیست از نام مارکیی دو ساد برگرفته شده‌اند.[۲]

بازشناسی[ویرایش]

سادیسم شامل لذت‌بردن از درد کشیدن و رنج دیگران است. نظریه فرایند مخالف روشی را توضیح می‌دهد که در آن افراد نه تنها رفتارهای سادیستی از خود بروز می‌دهند، بلکه از انجام آن نیز لذت می‌برند.[۳][نیازمند شفاف‌سازی] افرادی که شخصیت سادیستی دارند تمایل به بروز پرخاشگری مکرر و رفتار بیرحمانه دارند.[۴][۵] سادیسم همچنین می‌تواند شامل قساوت عاطفی، دستکاری روان‌شناختی هدفمند دیگران با استفاده از ترس و مشغولیت ذهنی با خشونت باشد.[۶]

تئودور میلون ادعا کرد که چهار زیرگروه سادیسم وجود دارد که وی آنها را سادیسم تقویت‌کننده، سادیسم انفجاری، سادیسم بزدلانه و سادیسم استبدادی نام‌گذاری کرد.[۷][۸][۹]

زیرگروه شرح ویژگی‌های شخصیتی
سادیسم بزدلانه شامل ویژگی‌های اجتنابی ناامن، ساختگی و ترسو است. تسلط سمی و ظلمانه و ستمکارانه دارد. نگرش ضدهراسی او از همین ناشی می‌شود. ضعف وی با حمایت گروه خنثی می‌شود. به راحتی اقدام به کلاهبرداری عمومی کرده و سپس با گزینش یک سپر بلا برای انداختن تقصیرها به گردن او، خود را می‌رهاند.
سادیسم استبدادی شامل ویژگی‌های منفی‌گرایی با تهدید و وحشیگری دیگران را وادار می‌کند که آنها را به تحت قدرت و تسلیم خود درآورد. از نظر کلامی، برش و کوبندگی دارد و اتهام‌زننده و مخرب سخن می‌گوید؛ عمداً مطمئنانه، توهین آمیز، غیرانسانی و نامهربانانه سخن می‌گوید.
سادیسم تقویت‌کننده شامل ویژگی‌های اختلال شخصیت وسواسی جبری خصومت با «منافع عمومی»، پلیس، مدیران «ریاست‌طلب»، بالادستی‌ها، قضات دارد. خود را دارای «حق» بی رحمی، عدم افسوس خوردن، درشت‌گویی و وحشی بودن می‌داند. وظیفه خود را جستجوی قانون‌شکنان و کنترل و مجازات آنان می‌داند.
سادیسم انفجاری شامل ویژگی‌های اختلال شخصیت مرزی طغیان و خشم غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل کنترل و حملات ترسناک از خود نشان می‌دهد. احساس تحقیرشدگی فروخورده خود را رهاسازی می‌کند و متعاقباً از این کار احساس قدرت‌مندی می‌کند.

هم‌بودی با سایر اختلال‌های شخصیتی[ویرایش]

مشخص شده‌است که اختلال شخصیت سادیستی غالباً به همراه سایر اختلال‌های شخصیتی اتفاق می‌افتد. همچنین مطالعات نشان داده‌است که اختلال شخصیت سادیستی نوعی اختلال شخصیت با بالاترین سطح هم‌بودی با انواع دیگر اختلال‌های روانشناختی است.[۶] جالب این‌که، سادیسم همچنین در بیمارانی یافت شده‌است که هیچ نوع از اشکال دیگری از اختلال‌های روانپریشی را نشان نمی‌دهند.[۱۰] یک اختلال شخصیتی که اغلب در کنار اختلال شخصیت سادیستی مشاهده می‌شود، اختلال سلوک است که بیش‌تر در کودکان و نوجوانان مشاهده می‌شود. پژوهش‌ها نشان داده‌است که انواع دیگر بیماری‌ها، مانند الکلیسم هم‌بودی بالایی با اختلال شخصیت سادیستی دارند.[۱۱]

پژوهش‌گران به دلیل سطح بالای هم‌بودی اختلال شخصیتی سادیستی با سایر اختلال‌ها، در تشخیص آن از سایر اشکال اختلال‌های شخصیتی تا حدی مشکل داشتند.[۶]

حذف از دی‌اس‌ام[ویرایش]

نظریه‌پردازان و پزشکان متعددی اختلال شخصیت سادیستی را در سال ۱۹۸۷ به دی‌اس‌ام وارد کردند و این اختلال در DSM-III-R به عنوان راهی برای تسهیل مطالعه و تحقیقات بالینی بیشتر هدف‌مند قرار گرفت. پیشنهاد شد این اختلال در بزرگسالانی که دارای ویژگی‌های شخصیتی سادیستی بودند اما به آنها برچسب گذاری نشده بود، در دی‌اس‌ام گنجانده شوند؛ چراکه قربانیان آنها با یک اختلال شخصیت ضد خود برچسب گذاری شده‌بودند.[۱۲] نظریه‌پردازانی مانند تئودور میلون می‌خواستند مطالعه بیشتری در مورد اختلال شخصیت سادیستی انجام دهند و بنابراین آن را به گروه کاری اختلال شخصیت DSM-IV پیشنهاد دادند که آن را رد کرد.[۷] میلون می‌نویسد که «شخصیت سوءاستفاده‌گر جسمی و سادیستی غالباً مرد هستند و فرض بر این است که هرگونه تشخیص ممکن است تأثیر متناقض رفتار بی‌رحمانه قانونی و معذورانه از سوی آن‌ها داشته باشد.»[۱۳]

سادیسم غیربالینی در روان‌شناسی شخصیت[ویرایش]

به‌تازگی علاقه به مطالعه سادیسم به عنوان یک ویژگی شخصیتی به وجود آمده‌است.[۵][۱۴] سادیسم با روان‌پریشی بالینی، خودشیفتگی و ماکیاولیسم پیوند می‌یابد و یکی از «صفات تیره شخصیتی» است.[۱۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Hucker, Stephen J. Sadistic Personality Disorder
  2. "Origin and meaning of sadism". Online Etymology Dictionary. Retrieved 28 October 2019.
  3. Reidy D.E.; Zeichner A.; Seibert L.A. (2011). "Unprovoked aggression: Effects of psychopathic traits and sadism". Journal of Personality. 79 (1): 75–100. doi:10.1111/j.1467-6494.2010.00691.x. PMID 21223265.
  4. Chabrol, Henri; Van Leeuwen, Nikki; Rodgers, Rachel; Séjourné, Natalène (2009). "Contributions of psychopathic, narcissistic, Machiavellian, and sadistic personality traits to juvenile delinquency". Personality and Individual Differences. 47 (7): 734–739. doi:10.1016/j.paid.2009.06.020.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Buckels, E. E.; Jones, D. N.; Paulhus, D. L. (2013). "Behavioral confirmation of everyday sadism". Psychological Science. 24 (11): 2201–9. doi:10.1177/0956797613490749. PMID 24022650.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ "Sadistic Personality Disorder and Comorbid Mental Illness in Adolescent Psychiatric Inpatients". Jaapl.org. 2006-01-01. Archived from the original on 2013-04-15. Retrieved 2012-12-30.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ Disorders of Personality: DSM-IV and Beyond, p. 482
  8. Million, Theodore, D.Sc. "Personality Subtypes: Sadistic Personality Subtypes". Institute for Advanced Studies in Personology and Psychopathology. Archived from the original on 2017-06-21. Retrieved 2015-05-17.
  9. "The Sadistic Personality, Variations of the Sadistic Personality". Archived from the original on 2018-06-17. Retrieved 2018-09-22. ALPF Medical Research
  10. Reidy; Zeichner; Seibert (2011). "Unprovoked Aggression: Effects of Psychopathic Traits and Sadism". Journal of Personality. 79 (1): 75–100. doi:10.1111/j.1467-6494.2010.00691.x. PMID 21223265.
  11. Reich, James (1993). "Prevalence and characteristics of sadistic personality disorder in an outpatient veterans population". Psychiatry Research. 48 (3): 267–276. doi:10.1016/0165-1781(93)90077-T. PMID 8272448.
  12. Oxford Textbook of Psychopathology, p. 744
  13. Personality Disorders in Modern Life 2nd Ed. p.512.
  14. O'Meara, A; Davies, J; Hammond, S. (2011). "The psychometric properties and utility of the Short Sadistic Impulse Scale (SSIS)". Psychological Assessment. 23 (2): 523–531. doi:10.1037/a0022400. PMID 21319907.
  15. Chabrol H.; Van Leeuwen, N.; Rodgers, R.; Sejourne, N. (2009). "Contributions of psychopathic, narcissistic, Machiavellian, and sadistic personality traits to juvenile delinquency". Personality and Individual Differences. 47 (7): 734–739. doi:10.1016/j.paid.2009.06.020. Archived from the original on 2019-01-10. Retrieved 2016-08-14.
  • بلانی، PH , Millon , T. (2009). کتاب روانشناسی آکسفورد. نیویورک: انتشارات دانشگاه آکسفورد.
  • دیویس، آر. میلون، ت. (۲۰۰۰). اختلالات شخصیت در زندگی مدرن. کانادا: John Wiley & Sons, Inc.
  • لیوزلی، ج. (۱۹۹۵) اختلالات شخصیتی dsm-iv. نیویورک، نیویورک: مطبوعات گیلفورد. بازیابی شده از https://books.google.com/books؟id=9AqPs9ootqoC&pg=PA329
  • میلیون، تی (۱۹۹۶). اختلالات شخصیت DSM-IV و فراتر از آن. نیویورک: انتشارات ویلی-اینترساینس.
  • Myers W.C.; Burket R.C.; Husted D.S. (2006). "Sadistic personality disorder and comorbid mental illness in adolescent psychiatric inpatients". Journal of the American Academy of Psychiatry and the Law Online. 34 (1): 61–71. PMID 16585236. Archived from the original on 2013-04-15.
  • پاکانا، جی. (۲۰۱۱، ۲ مارس). سادیست‌ها و اختلال شخصیت سادیستی.
  • Reich J (1992). "Prevalence and characteristics of sadistic personality disorder in an outpatient veterans population". Psychiatry Research. 48 (3): 267–276. doi:10.1016/0165-1781(93)90077-t. PMID 8272448.

پیوند به بیرون[ویرایش]