اخترزمین‌شناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

زمین‌شناسی سیاره‌ای یا اخترزمین‌شناسی[۱] برون‌زمین‌شناسی دانشی است که اصول و فنون زمین‌شناسی و زمین‌شیمی و زمین‌فیزیک را در مطالعهٔ ماهیت و منشأ و تاریخچهٔ گازها و مواد چگال منظومهٔ شمسی، به‌جز زمین، به کار می‌برد.[۲]

اخترزمین‌شناسی از علوم سیاره‌شناسی است که با زمین‌شناسی اجرام آسمانی همچون سیاره‌ها و ماه‌هایشان، سیارک‌ها، دنباله‌دارها و شهاب‌سنگ‌ها درگیر است.

یوگن شومیکر به وجود آورنده این شاخه از علم در سازمان نقشه‌برداری‌های زمین‌شناسی آمریکا است.

منابع[ویرایش]

  1. «اخترزمین‌شناسی» [زمین‌شناسی] هم‌ارزِ «astrogeology»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر دوم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰ (ذیل سرواژهٔ اخترزمین‌شناسی)
  2. واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب