احزاب سیاسی در ایالات متحده آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آمریکا از جمله کشورهای جهان است که از سیستمی دو حزبی استفاده می‌کند. در زمان امضای قانون اساسی آمریکا، نه‌تنها هیچ حزبی در آمریکا وجود نداشت، بلکه هیچ کشوری در جهان هیچ حزب سیاسی مبتنی بر آرای مردمی نداشت، اما در نهایت نیاز مبرم افراد برای برنده شدن در منازعات سیاسی باعث شد در دهه ۱۷۹۰ آمریکایی‌ها روی به تاسیس احزاب بیاوند.

اندیشمندان سیاسی تاریخ توسعه سیستم دو حزبی در آمریکا را به پنج دوره تقسیم می‌کنند که سیستم دو حزبی مدرن (که در حال حاضر در آمریکا جاریست) شامل دو حزب بزرگ این کشور، یعنی جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها می‌شود. البته احزاب سومی هم وجود دارند که معمولاً قدرت چندانی نداشته و عمدتاً در حد مدیریت بخش‌های محلی فعال هستند. از جمله قدرتمندترین احزاب سوم می‌توان به حزب آزادی‌خواه اشاره نمود.

سیستم احزاب سیاسی مدرن[ویرایش]

سیستم احزاب در دوران فعلی شامل سیستم دو حزبی است که شامل دو حزب دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان می‌شود. این دو حزب از سال ۱۸۵۲ برنده تمامی انتخابات ریاست جمهوری بوده و تقریباً از ۱۸۵۶ نیز کنترل کنگره را بدست گرفتند.

دموکرات‌ها[ویرایش]

دموکرات‌ها یکی از دو جزب بزرگ آمریکا قلمداد شده و از آنها به عنوان قدیمی‌ترین حزب سیاسی در جهان یاد می‌کنند. چهل و چهارمین رییس جمهور آمریکا، باراک اوباما از اعضای این حزب است.

جمهوری‌خواهان[ویرایش]

جمهوری‌خواهان یکی از دو حزب سیاسی بزرگ آمریکا هستند که عمدتاً تحت نام GOP (مخفف Grand Old Party (به معنای حزب بزرگ قدیمی)) شناخته می‌شوند. این حزب در ابتدا توسط فعالان ضد برده‌داری در آمریکا تشکیل شد. این حزب با انتخابات سال ۱۸۶۰ و با به قدرت رسیدن آبراهام لینکلن توانست به قدرت رسیده و به شهرت برسد. آخرین رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه آمریکا جورج دابلیو بوش بود که طی یک نظرسنجی، وی را یکی از بدترین رئسای جمهوری آمریکا می‌دانند.[۱]

احزاب سوم[ویرایش]

حزب قانون اساسی[ویرایش]

این حزب درواقع یکی از احزاب محافظه‌کار قلمداد شده و در سال ۱۹۹۲ تاسیس شد.

حزب سبز[ویرایش]

حزب سبز یکی از احزاب اقلیت آمریکاست در از دهه ۱۹۸۰ فعالیت خود را آغاز کرد.

حزب لیبرترین[ویرایش]

حزب لیبرترین آمریکا در سال ۱۹۷۱ تاسیس شد. این حزب در حال حاضر ۴۴ شخصیت برنده انتخاباتی (در سمت‌های گوناگون) داشته که این رقم در مقایسه با سایر ارقام، تعداد زیادی خواهد بود.

مستقل[ویرایش]

بعضی از احزاب سیاسی و رای‌دهندگان ترجیح می‌دهند که به هیچ‌یک از نامزدهای دارای حزب رای نداده و فردی مستقل را انتخاب کنند.

منابع[ویرایش]