پرش به محتوا

اترو (مد)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اترو
نوعشرکت سهامی خاص
صنعتخرده‌فروشی
بنیان‌گذاری۱۹۶۸ میلادی
بنیان‌گذارجیمو اترو
دفتر مرکزی ایتالیا ، میلان
محدودهٔ فعالیت
جهانی
افراد کلیدی
  • کین اترو
  • یاکوپو اترو
  • ورونیکا اترو
  • ایپولیتو اترو
محصولاتپوشاک، کفش، کیف‌دستی، جواهرات، عطر، منسوجات و اثاث منزل
درآمدافزایش ۳۷۲ میلیون دلاری (۲۰۱۸ میلادی)[۱]
وبگاهwww.etro.com

اترو (ایتالیایی: Etro)؛ یک خانهٔ مُد لوکس و خرده‌فروشی ایتالیایی تحت مدیریت خانوادگی است که در سال ۱۹۶۸ میلادی توسط جیمو اترو تأسیس شد. این خانه عمدتاً به خاطر الگوهای بته‌جقه‌ای خود که شرکت ساخت آن‌ها را در سال ۱۹۸۱ میلادی آغاز کرد، شناخته شده است.

اترو در سال ۱۹۶۸ میلادی توسط جرولمو «جیمو» اترو[۲] به عنوان یک شرکت طراحی پارچه تأسیس شد.[۳][۴] در زمان تولد شرکت، جیمو و همسرش، روبرتا (که یک دلال عتیقه بود)، مجموعه‌ای از ۳۰۰ شال عتیقه را جمع‌آوری کرده بودند که هنوز یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های خصوصی موجود امروزی است.[۵] محرک اصلی سبکی برای اترو در دهه‌های اول آن، الگوی بته‌جقه و تغییرات در این الگو بود.[۶] دفتر مرکزی این شرکت در میلان، خیابان اسپارتاکو واقع شده است و در سال ۱۹۷۷ میلادی بازسازی شد.[۷] دفتر مرکزی شامل هنر نساجی است که در کتابخانهٔ داخلی آن‌ها بایگانی شده است.[۸] یاکوپو اترو، رئیس آیندهٔ منسوجات، بعداً در مورد این دوره اظهار نظر کرد،[۹] و اظهار داشت که او زمانی که کودک بود شروع به بازدید از بایگانی کرده بود و ساعت‌های زیادی را صرف کپی کردن طرح‌های پارچه و آزمایش با سبک خلاقانهٔ خود کرده بود.[۱۰] پس از سفری به هند که توسط مدیران اترو انجام شد، خط منسوجات مبلمان در سال ۱۹۸۱ میلادی آغاز به کار کرد.[۱۱] طبق نوشتهٔ مجله ال، طرح بته‌جقهٔ «چرخش» که طی در این سفر خلق شد اکنون «مترادف» با برچسب است.[۱۲]

این شرکت در سال ۱۹۸۴ میلادی شروع به تولید کالاهای چرمی کرد که از پارچه‌های ژاکاردِ بته‌جقه ساخته شده بودند.[۱۳] اترو سپس مجموعهٔ خانگی خود را در سال ۱۹۸۵ میلادی آغاز کرد.[۱۴] مجموعهٔ عطرها در سال ۱۹۸۹ میلادی،[۱۵] اولین بار در بوتیک پرچمدار عطرهای میلان، واقع در خیابان وری راه‌اندازی شد. افزوده‌های اخیر این خط عبارتند از راجستان[۱۶] و ژاکارد.[۱۷] اولین نمایش مد اترو در هفتهٔ مد میلان در سال ۱۹۹۶ میلادی برگزار شد.[۱۸] این شرکت فروش خود را از طریق درح آگهی-تبلیغاتی در نیویورک تایمز از سال ۱۹۹۹ میلادی آغاز کرد،[۱۹] و در سال ۲۰۱۳ میلادی شروع به فروش لباس‌های خود به صورت آنلاین علاوه بر فروشگاه‌های خرده‌فروشی کرد.[۲۰] در سال ۲۰۱۴ میلادی، تک‌نگاشتی دربارهٔ تاریخ شرکت با عنوان اترو توسط انتشارات ریتسولی منتشر شد.[۲۱]

تا سال ۲۰۱۸ میلادی، اترو درآمد سالانهٔ ۳۷۲ میلیون دلاری را گزارش کرد.[۲۲] تا سال ۲۰۲۱ میلادی، این شرکت دارای ۱۴۰ پرچمدار در ۵۸ کشور با بوتیک در شهرهایی مانند میلان، لندن، پاریس، نیویورک، پکن و توکیو بود.[۲۳] در آن سال، با افتتاح یک شرکت تابعه در سئول، کنترل تجارت خود در کرهٔ جنوبی را نیز در دست گرفت.[۲۴]

در سال ۲۰۲۱ میلادی، ال کاترتون با خرید ۶۰ درصد از سهام اترو موافقت کرد، در معامله‌ای که ارزش شرکت را حدود ۵۰۰ میلیون یورو (۵۹۰ میلیون دلار) می‌کرد.[۲۵][۲۶][۲۷] در سال ۲۰۲۲ میلادی، اترو طراح، مارکو د وینچنتسو را به عنوان مدیر خلاق جدید خود برای مجموعه‌های زنانه، مردانه و خانگی منصوب کرد،[۲۸] و او را به اولین طراح اصلی برندِ خارج از خانوادهٔ اترو تبدیل کرد.[۲۹]

  1. ↑ Alexandra Marshall (February 23, 2018), How An Italian Family Turned Paisley Prints And Haute-Hippe Garb Into a 50-Year-Old Fashion Legacy W
  2. ↑ ""Creative director at Etro takes inspiration from native textiles"". South China Morning Post (in English). Retrieved 1 January 2015.
  3. ↑ Mary Lisa Gavenas (2008). The Fairchild Encyclopedia of Menswear. Fairchild Books. p. 137 (in English).
  4. ↑ Björn Stüwe (2009). "Produktklassiker: Quintessenzen der Konsumkultur". Springer-Verlag. p. 139. (in German).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  5. ↑ Alexandra Marshall (August 15, 2017). "The Colorful World of Etro". WSJ Magazine (in English).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  6. ↑ Peggy Fincher Winters and Carole Paul (2002). "Brandstand: Strategies for Retail Brand Building". Visual Reference Publications (in English). p. 57.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  7. ↑ Christina Binkley (26 January 2012). ""The Healthy Sibling Rivalry in a Design House"". WSJ (in English).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  8. ↑ The Independent. ""Fashion: Raison D'Etro"". The Independent (in English). Retrieved 2 April 2014.
  9. ↑ ""Etro is the latest Italian fashion house to hit the block"". thedeal.com (in English). Archived from the original on 27 اوت 2014. Retrieved 2014-08-27.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  10. ↑ Marie Claire Italia. ""Etro: i tessuti, l'arredamento, le borse, i profumi e la moda"". Marie Claire Italia (in Italian). Archived from the original on 7 آوریل 2014. Retrieved 7 April 2014.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده)
  11. ↑ Vogue. ""Voguepedia"". Vogue (in English). Archived from the original on 31 مارس 2014. Retrieved 31 March 2014.
  12. ↑ ""Etro Collections - Etro Runway Show Archive - ELLE"". ELLE (in English).
  13. ↑ ""Le Souk"". lesouk.co. (in English).
  14. ↑ ""Etro Home Collection SS15"". LuxPad (in English).
  15. ↑ Alexandra Marshall (August 15, 2017). "The Colorful World of Etro". WSJ (in English).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  16. ↑ Vogue India. ""Italians make a perfume of Rajasthan"". Vogue India (in English). Retrieved 2 April 2014.
  17. ↑ InStyle. ""Spring Fragrances"". InStyle (in English). Archived from the original on 29 مارس 2014. Retrieved 29 March 2014.
  18. ↑ Allison Cawley. ""Italian Fashion from Etro"". Peachfully Chic (in English).
  19. ↑ Winters and Paul, 63 (in English).
  20. ↑ Harpers Bazaar. ""Etro launches e-commerce on revamped website"". Harpers Bazaar (in English). Archived from the original on 7 آوریل 2014. Retrieved 7 April 2014.
  21. ↑ Hannah Martin. ""Preview Etro, a new monograph from Rizzoli"". Architectural Digest (in English).
  22. ↑ Alexandra Marshall (February 23, 2018). "How An Italian Family Turned Paisley Prints And Haute-Hippe Garb Into a 50-Year-Old Fashion Legacy". W (in English).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)[پیوند مرده]
  23. ↑ Luisa Zargani (July 18, 2021). "L Catterton Takes Control of Etro". Women's Wear Daily (in English).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  24. ↑ Martino Carrera (January 27, 2021). "Etro Opens South Korean Subsidiary". Women's Wear Daily (in English).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  25. ↑ Elisa Anzolin and Claudia Cristoferi (April 19, 2021). "Italy's Etro is considering interest from L Catterton -source". Reuters (in English).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  26. ↑ Silvia Aloisi (July 18, 2021). "LVMH-backed fund to buy 60% of Italian fashion label Etro -sources". Reuters (in English).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  27. ↑ Luisa Zargani (July 18, 2021). "L Catterton Takes Control of Etro". Women's Wear Daily (in English).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  28. ↑ Hannah Militano (25 February 2022). "Etro Names New Creative Director, Designer Marco De Vincenzo". Grazia (in English).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  29. ↑ Laura Rysman (11 June 2022). "What Would Happen if Fashion Actually Slowed Down?". The New York Times (in English).{{cite web}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]