ابو معشر بلخی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابومعشر جعفر بن محمد بن عمر بلخی معروف به ابو معشر در بلخ خراسان زاده شد؛ در بغداد برآمد و در 886 میلادی در سن‌ صدسالگی در واسط درگذشت‌. اخترگویی که بیش از هر کس در آثار غربی از او یاد شده است‌. آثار زیادی در احکام نجوم بدو منسوب است که به زودی به لاتینی ترجمه شد. مهم‌ترین آنها کتاب المدخل الی علم احکام‌النجوم نام دارد که حاوی نظریه‌ای در باب تأثیر ستارگان در جزر و مد است‌. این نظریه در دورهٴ قرون وسطی بسیار رایج بود.(1)

از کتب وی می‌توان:اتصال کواکب و قرانات-موالید والادوار و الالوف را نام برد.(2)

منبع[ویرایش]

(1) جورج سارتون ، 'مقدمه بر تاریخ علم، ترجمه غلامحسین صدری افشار، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی

(2)اطلاعات عمومی پیام صفحه ۶۵۶ پاراگراف دوم