ابوعمرو حفص بن سلیمان بن مغیره کوفی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابوعمرو حفص بن سلیمان بن مغیره کوفی به «اسدی کوفی» اشتهار داشت و نیز او را بزّاز می‌گفتند. قاری قرآن بود. راوی عاصم بن ابی النّجود. وی ربیب عاصم بود، یعنی فرزند زوجه او.

ذهبی در کتاب خویش آورده: «حفض در نقل حدیت حافظهٔ خوبی نداشت ولی در قرائت قرآن مورد اطمینان است. وی گفته‌است که با عاصم در قرائت قرآن هیچ مخالفتی نکرده‌است مگر در یک حرف از سورهٔ روم، الله الذی خلقکم من ضعف که حفص کلمه ضعف را با ضمه خوانده‌است، ولی عاصم آن را با فتحه خوانده‌است.»[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. البیان؛ ص ۱۷۰

منابع[ویرایش]

  • الفهرست: ۳۱،
  • تاریخ بغداد ۸: ۱۸۶،
  • طبقات ابن الجزری ۱: ۲۵۴،
  • تهذیب التهذیب ۲: ۴۰۰،
  • میزان الاعتدال ۱: ۵۵۸،
  • الوافی ۱۳: ۹۸.