ابوطالب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
ابوطالب بن عبدالمطلب
زادهعمران یا عبدمناف[۱]
87 پیش از هجرت
مکه, حجاز, شبه‌جزیره عربستان
درگذشت3 پیش از هجرت (83-84 سال)
مکه
آرامگاهجنت‌المعلی، مکه
دیگر نام‌هاعمران
دلیل شهرتعموی حضرت محمد صل الله علیه وآله وسلم و پدر امیر المؤمنین علی علیه السلام و کلیددار کعبه
همسر(ها)فاطمه بنت اسد
فرزندانطالب
عقیل
جعفر
علی
فاخته بنت ابی‌طالب
والدینعبدالمطلب
فاطمه بنت عمر
خویشاوندانزبیر (برادر)
عبدالله (برادر)

ابوطالب عمران پسر عبدالمطلب (عبدمناف[۲] پسر عبدالمطلب) پسر هاشم پسر عبدمناف پسر قصی پسر کلاب (۹۰ - ۳ پیش از هجرت)، رئیس قبیله بنی‌هاشم و پدر علی بود.

او با عبدالله پدر محمد (پیامبر اسلام) برادر تنی بود و بعد از فوت عبدالمطلب سرپرستی پیامبر اسلام را برعهده داشت.[۳]

وی از پسر بزرگش طالب، کنیهٔ ابوطالب را گرفت.

زندگی[ویرایش]

ابوطالب چهار پسر و سه دختر داشت. پسران او طالب، عقیل،‌ جعفر و علی هر یک با هم ده سال اختلاف سن داشتند.[۴] برخی گفته‌اند که عقیل چهار سال از جعفر و او نُه سال از علی بزرگ‌تر بود.[۵] دخترانش ام هانی (فاخته)،[۶] جمّانه و ریطه (ام‌طالب)،[۷] نام داشتند. همه فرزندان ابوطالب از فاطمه بنت اسد بن هاشم بودند.[۸] البته برخی گفته‌اند که او از زنی دیگر بنام علّه نیز پسری به نام طلیق داشته است.[۹]

ابوطالب طرد پیامبر اسلام از طایفهٔ خود را نپذیرفت و هنگامی که مسلمانان تحت محاصرهٔ اقتصادی بودند، افراد طایفه بنی المطّلب و بنی هاشم را به شعب ابی طالب برد.

اسلام آوردن[ویرایش]

بسیاری روایات تاریخی اهل سنت بر این نکته تأکید دارد که ابوطالب با وجود پشتیبانی از محمد، هرگز به اسلام ایمان نیاورده‌است و برخی منابع اهل سنت بر ایمان و اسلام وی تأکید دارد اما شیعیان معتقدند که ابوطالب اسلام آورد.[۱۰][۱۱]

شیعیان با توجه به اعتقادی که دارند که همهٔ پدران ۱۴ معصوم یکتاپرست بوده‌اند. مردم بسی از پیامبر اسلام آورده‌اند که گفت: «ما از پشت‌های پاک به زهدان‌های پاک رفتیم.» [۱۲]

شواهد اسلام آوردن ابوطالب شامل :«جلوگیری از آزار مسلمانان[۱۳] ،گفتن شهادتین به شهادت عباس (عموی پیامبر اسلام) توسط ابوطالب هنگام مرگ[۱۴]،غسل دادن او پس از مرگ به دستور پیامبر[۱۵]، باقی ماندن همسر مسلمانش در پیوند زناشویی او[۱۶]، وجود اشعاری منسوب به ابوطالب درمورد عدم دروغگویی برادرزاده اش و اثبات پيامبری او همچون موسی[۱۷][۱۸] و...» است.

وفات[ویرایش]

پس از مدتی ابوطالب در ۷ ام ماه رمضان سال ۱۰ ام بعثت (۳ قبل از هجرت)، وفات یافت.[۱۹] (در رابطه با وفات أبو طالب میان بزرگان اختلاف است. أهل سنت نظری دارند که بعضی‌ها معتقدند که ایشان در نیمه شوال از دنیا رفته است الإصابه فی تمییز الصحابه لإبن حجر العسقلانی، ج۷، ص۲۰۳ إبن اثیر هم می‌گوید وی در اول ذی القعده از دنیا رفته و بعضی می‌گویند در نیمه شوال از دنیا رفته است. در میان علماء شیعه هم مثل شیخ طوسی و دیگران اتفاق نظر دارند که ۲۶ رجب وفات أبو طالب صورت گرفته‌است. مصباح المتهجد للشیخ الطوسی، ص۸۱۲ ـ مصباح الکفعمی، ص۵۶۶ ـ بحار الأنوار للعلامه المجلسی، ج۱۹، ص۲۴) وفات ابوطالب او در این سال، در شرایطی که با دیگر مسلمانان در شعب ابوطالب در محاصرهٔ مشرکان مکه بودند درگذشت. بدنش را در مکه معظمه در مقبره حجون معروف به «قبرستان ابوطالب» دفن کردند.[۲۰][۲۱]

نقش ابوطالب در استقرار اسلام[ویرایش]

ابوطالب نقش سازنده‌ای در استقرار اسلام داشت.[۲۲]

مکارم شیرازی معتقد است که بدون حمایت‌های او، ممکن بود درخت نوپای اسلام به ثمر ننشیند.[۲۳] در مقابل، او در نزد پیامبر اسلام نیز از احترام خاص، و جایگاه باارزشی برخوردار بود.[۲۴][۲۵] برای بزرگداشت شخصیت ابوطالب در اسلام، بنیاد سینمایی فارابی در قالب طرح‌های فاخر فرهنگی و تاریخی، قصد دارد فیلم سینمایی زندگی «ابوطالب» عموی پیامبر اسلام و تاریخ صدر اسلام را بسازد.[۲۶]

علی بن ابیطالب[ویرایش]

علی بن ابیطالب درباره او می گوید: «به خدا سوگند پدر و جدم عبدالمطلب و هاشم و عبد مناف هیچ گاه بتی را پرستش نکردند.» از او پرسیدند: «پس آنان چه چیزی را پرستش می کردند؟» او گفت: «آنها به سوی خانه کعبه نماز می خواندند و تمسک به آیین ابراهیم داشتند.»[۲۷]

علمای شیعه[ویرایش]

علمای شیعه مانند شیخ مفید، شیخ طوسی، و طبرسی و دیگران گفته‌اند: ایمان ابوطالب و اسلام او نزد علمای شیعه مورد اتفاق است و اجماعی است.[۲۷]

تالیفات درباره ابوطالب[ویرایش]

دانشوران شیعه توجهی ویژه به موضوع ایمان ابوطالب داشته‌اند. نخستین گردآورندگان جوامع حدیثی شیعه مانند کُلِینی در کافی، با نقل گزارش‌هایی از خدمات ابوطالب به اسلام سخن گفته‌اند.[۲۸] نجاشی تا اواسط سده پنجم ق، حدود ده نگاشته را در میان دانشوران شیعه درباره ابوطالب ثبت کرده است.[۲۹] مهم‌ترین مؤلفان در این زمینه از این قرارند: احمد ‌بن محمد بن عمار کوفی (درگذشت ۳۴۶ق)، ابن طرخان جرجرائی، سهل بن احمد دیباجی (درگذشت ۳۸۰ق)، علی بن بلال مهلبی ازدی، حسین بن عبیدالله (ابوعبدالله غضائری) (درگذشت ۴۱۱ق) و شیخ مفید (درگذشت ۴۱۳ق). از نوشته‌های این شش تن، کتاب ایمان ابی‌طالب شیخ مفید در دسترس است.

در سده‌های بعد نیز نگاشته‌هایی درباره ایمان ابوطالب سامان یافت؛ ازجمله:

  • مُنی الطالب فی ایمان ابی‌طالب، تألیف محمد بن احمد بن حسین خزاعی نیشابوری (درگذشت سده پنجم)،[۳۰]
  • الحجة علی الذاهب الی تکفیر ابی‌طالب، نوشته فخار بن معد الموسوی (درگذشت ۶۰۳ق)[۳۱]
  • کتاب ایمان ابی‌طالب، تألیف احمد بن موسی بن طاووس (درگذشت ۶۷۳ق).[۳۲]

از سده دهم به بعد، نگاشته‌ها درباره ایمان ابوطالب در میان شیعه و سنی افزایش یافته است. برخی از آنها عبارت‌اند از:

  • أسنی المطالب فی نجاة ابی‌طالب، نوشته احمد بن زینی دحلان الشافعی
  • منیة الراغب فی ایمان ابی‌طالب، نوشته محمدرضا طبسی
  • ابوطالب مؤمن قریش، نوشته عبدالله الخنیزی.[۳۳]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Abu-Talib (a.s.) The Greatest Guardian of Islam". duas.org. Retrieved 27 October 2013.
  2. وسائل الشیعه ، ج ۱۶، ص ۲۳۲، روایت شماره ۲۱۴۳۹، «عن أمیر المؤمنین علیه‌السلام قال: کان والله أبو طالب عبد مناف بن عبد المطلب مؤمنا مسلماً ...»، یعنی علی (ع) گفت: به خدا قسم ابوطالب عبدمناف پسر عبدالمطلب مومن بود...
  3. سرپرستی ابوطالب، تاریخ اسلام، سایت حوزه علمیه قم
  4. الطبقات، ابن سعد، ج۱، ص۱۲۱-۱۲۲؛ ج۸، ص۵۱؛ مقاتل الطالبیین، ص۳.
  5. انساب الاشراف، ج۲، ص۲۹۶.
  6. الطبقات، ابن سعد، ج۱، ص۱۲۲؛ ج۸، ص۱۵۱.
  7. الطبقات، ابن سعد، ج۱، ص۱۲۲؛ ج۸، ص۴۸.
  8. الطبقات، ابن سعد، ج۱، ص۱۲۱-۱۲۲؛ ج۸، ص۴۸؛ انساب الاشراف، ج۲، ص۲۹۵؛ تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۴.
  9. الطبقات، ابن سعد، ج۱، ص۱۲۲؛ ج۸، ص۴۸.
  10. ایمان ابوطالب
  11. راسخون
  12. قد نقل الناس کافة عن رسول‌الله ص أنه قال نقلنا من الأصلاب الطاهرة إلی الأرحام الزکیة. مردم بسی از پیامبر اسلام آورده‌اند که گفت: «ما از پشت‌های پاک به زهدان‌های پاک رفتیم.» شرح نهج‌البلاغهٔ ابن‌ابی‌الحدید، ج 14، ص 67
  13. تاریخ طبری جلد2 ص 68
  14. السیرةالنبویه،اثر ابن هشام جلد2 ص18
  15. نک: ایمان ابی‌ طالب، مفید؛ ایمان ابی طالب، موسوی، ص۶۴-۱۴۳؛ شرح نهج البلاغه، ج۱۴، ص۶۸-۸۳.
  16. مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج ۳۵، ص۱۵۷؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ۱۳۷۸ق، ج ۱۴، ص۶۹.
  17. ترجمه سیره ابن هشام جلد1 ص362
  18. ترجمه سیره ابن هشام، جلد 1 ص364
  19. درگذشت ابوطالب حامی بزرگ پیامبر
  20. وفات خدیجه و ابوطالب دو حامی بزرگ پیامبر بایگانی‌شده در ۱۷ اوت ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله العظمی میرزا جواد تبریزی
  21. وفات «ابوطالب» عموی پیامبر اسلام
  22. پیام آیت‌الله صافی گلپایگانی به مناسبت سالروز درگذشت ابوطالب بایگانی‌شده در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine، خبرگزاری رسا
  23. تجلیل از مقام شامخ حضرت ابوطالب علیه‌السلام ضرورتی فراموش شده بایگانی‌شده در ۹ اکتبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine، آیت‌الله مکارم شیرازی و آیت‌الله صافی گلپایگانی، سایت حوزه نیوز
  24. فضائل و مقامات ابوطالب بایگانی‌شده در ۱۷ اوت ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله العظمی میرزا جواد تبریزی
  25. شخصیت حضرت ابوطالب از سرمایه‌های بنام جهان اسلام است، دکتر محسن الویری، سایت آینده روشن
  26. فیلم تاریخ صدر اسلام با محور زندگی حضرت «ابوطالب» ساخته می‌شود بایگانی‌شده در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine، ایرنا
  27. ۲۷٫۰ ۲۷٫۱ رسول محلاتی، سید هاشم (۱۳۹۷). خلاصه تاریخ اسلام جلد دوم زندگانی امیرالمومنین و فاطمه زهرا و امام حسن مجتبی (علیهم السلام). دفتر نشر فرهنگ اسلامی. صص. ۳. شابک ۹۶۴-۴۳۰-۲۰۳-۶.
  28. الکافی، ج۱، ص۴۴۸-۴۵۰.
  29. نک: رجال نجاشی، ص۵۸، ۸۷، ۹۵، ۱۷۷، ۱۸۶، ۲۶۵، ۳۹۹.
  30. ایمان ابی طالب، مفید، ص۱۲؛ الفهرست، ص۱۰۲.
  31. نک: اعیان الشیعه، ج۸، ص۳۹۳.
  32. نک: شرح نهج البلاغه، ج۱۴، ص۸۳؛ اعیان الشیعه، ج۳، ص۱۹۰-۱۹۱.
  33. آینه پژوهش، ش۲۱، ص۸۹-۹۶، «کتابشناسی حضرت ابوطالب».
  • دانشنامه رشد
  • ابوطالب، عبدالکریم گلشنی، دایرة ا لمعارف بزرگ اسلامی
  • علامه امینی، ابوطالب مظلوم تاریخ، تهران، نشر بدر، بهار ۱۳۵۹
Abu Talib ibn 'Abd al-Muttalib a.s.
أَبُو طَالِب ابْن عَبْد ٱلْمُطَّلِب
Born
'Imran (عِمْرَان) or
'Abd Manaf (عَبْد مَنَاف)[1]

c. 535 CE
Diedc. 619 CE (aged 83–84)
Mecca
(present-day Saudi Arabia)
Resting placeJannat al-Mu'alla, Mecca
Known forbeing the uncle of Muhammad, father of 'Ali, and Custodian of the Kaaba
MovementProtecting Muhammad
Opponent(s)Pagans of Makkah
Spouse(s)Fatimah bint Asad
ChildrenTalib
'Aqeel
Ja'far
'Ali
Tulayq
Fakhitah
Jumanah
Raytah
Parent(s)'Abd al-Muttalib
Fatimah bint Amr
RelativesAz-Zubayr (brother)
'Abdullah (brother)
Umm Hakim (sister)
Barrah (sister)
Arwa (sister)
'Atikah (sister)
Umamah/Umaymah (sister)

Abū Ṭālib ibn ʿAbd al-Muṭṭalib (Arabic: أَبُو طَالِب ابْن عَبْد ٱلْمُطَّلِب‎; c. 535 – c. 619), ʿImrān (عِمْرَان) or ʿAbd Manāf (عَبْد مَنَاف),[1] was the leader of Banu Hashim, a clan of the Qurayshi tribe of Mecca in the Hejazi region of the Arabian Peninsula. He was an uncle of the Islamic Prophet Muhammad,[2] and father of the Rashid Caliph Ali. After the death of his father Abd al-Muttalib ibn Hashim ibn Abd Manaf, he inherited this position, and the offices of Siqaya and Rifada.[3] He was well-respected in Mecca despite a declining fortune.[4]

Early life

Abu Talib was born at the Arabian city of Mecca in 535 CE. He was the son of the Hashimite chief, Abdul Muttalib. He was a brother of Muhammad's father, 'Abdullāh, who had died before Muhammad's birth. After the death of Muhammad's mother Āminah bint Wahb, Muhammad as a child was taken into the care of his grandfather, 'Abdul-Muttalib. When Muhammad reached eight years of age, 'Abdul-Muttalib died. One of Muhammad's uncles was to take him in. The oldest, Al-Harith was not wealthy enough to take him in. Abu Talib, despite his poverty, took in Muhammad because of his generosity.[5] Although Abu Talib was responsible for Siqaya and Rifada (Food and Beverages) of Hajj pilgrims, he was poor.

Muhammad loved his uncle very much, and Abu Talib loved him in return.[6] Abu Talib is remembered as a gifted poet, and many poetic verses in support of Muhammad are attributed to him.[3][7] Once, as Abu Talib was about to leave for a trading expedition, Muhammad wept and could not bear to be separated from him. To this Abu Talib responded, "By God I will take him with me, and we shall never part from each other."[8]

Later in life, as an adult, Muhammad saw that Abu Talib was struggling financially after a severe drought. Muhammad decided to take charge of one of Abu Talib's children and he convinced Al-'Abbas to do the same. They discussed this matter with Abū Ṭālib, who asked that his favorite child 'Aqīl be left with him. Al-'Abbās chose Ja'far, and Muhammad chose 'Alī.[9][10][11][12][13][excessive citations]

Protecting Muhammad

In tribal society, a tribal affiliation is important, otherwise a man can be killed with impunity.[14] As leader of the Banu Hashim, Abu Talib acted as a protector to Muhammad. After Muhammad began preaching the message of Islam, members of the other Qurayshite clans increasingly came to feel threatened by Muḥammad. In attempts to quiet him, they pressured Abū Ṭālib to silence his nephew or control him. Despite these pressures, Abu Talib maintained his support of Muḥammad, defending him from the other leaders of the Quraysh. Leaders of the Quraysh directly confronted Abu Talib several times. Abu Talib brushed them off and continued to support Muhammad even when it put a rift between him and the Quraysh. In one account, the Quraysh even threatened to fight the Banu Hashim over this conflict.[15] In a particular narration of one such confrontation, Abu Talib summoned Muhammad to speak with the Quraysh. Muhammad asked the Quraysh leaders to say the shahada and they were astounded.[16]

The Quraysh even tried to bribe Abu Talib. They told Abu Talib that if he let them get hold of Muhammad, then he could adopt 'Umarah ibn al Walid ibn al Mughirah, the most handsome youth in Quraysh.[15][17][18] When this also failed, the Quraysh elicited the support of other tribes to boycott trading with or marrying members of the Banu Hashim lineage. This boycott started seven years after Muhammad first received revelation and lasted for three years.[3] The goal was to put pressure on the Hashimites and even starve them into submission.[19] For the sake of security, many members of the Banu Hashim moved near to Abu Talib (Encyclopedia of Islam), and the place became like a ghetto.[19] This didn't cause undue hardship[20] because many had family members in other tribes that would smuggle goods to them.[19] Abu Talib's brother, Abu Lahab, sided with the Quraysh on this issue; he moved to a house in the district of Abd Shams to demonstrate support for the Quraysh.[19][21] He thought Muhammad was either mad or an impostor.[22]

Protecting Muhammad put considerable pressure on Abu Talib and the Banu Hashim. In one instance Abu Talib exclaimed to Muhammad, "Save me and yourself, and do not put a greater burden on me than I cannot bear." Muhammad responded, "Oh uncle! By God Almighty I swear, even if they should put the sun in my right hand and the moon in my left that I abjure this cause, I shall not do so until God has vindicated it or caused me to perish in the process."[23] Seeing his nephew's emotion, Abu Talib responded, "Go, nephew, and say what you like. By God, I will never hand you over for any reason."[24]

Death

Abū Ṭālib died around 619 AD, at more than 80 years of age, about 10 years after the start of Muhammad's mission.[3] This year is known as the Year of Sorrow for Muhammad, because not only did his uncle Abu Talib die, but also his wife Khadijah bint Khuwaylid, within a month of Abu Talib.

Before Abu Talib died, Muhammad asked him to pronounce the Shahadah.[16] In another tradition Abu Talib was dissuaded from saying the Shahadah by the Quraysh.[25] According to the historiographer Fred McGraw Donner, both of these traditions have very old isnads but the first variation has two different isnads which might suggest that the second variation is a modification of the older, first variation.[25]

In yet another variation of Abu Talib's death, Al-'Abbās, who was sitting next to Abu Talib as he died, saw Abu Talib moving his lips. Al-'Abbās claimed that Abu Talib had said the shahada but Muhammad replied that he had not heard it.[3][26][27]

After Abu Talib's death, Muhammad was left unprotected. Abu Talib's brother and successor as the Chief of the family, that is Abu Lahab, did not protect him, as he was an enemy of Muhammad, so Muhammad and his followers faced incredible persecution. Muhammad is quoted as exclaiming, "By God, Quraysh never harmed me so much as after the death of Abu Talib."[28][29] The early Muslims relocated to Abyssinia and then to Medina in order to escape persecution by the Quraysh.

Views

The memory of Abu Talib is influenced by political aims of the Sunnis and Shias.[30] The character of Abu Talib was elemental in the Abbasid/Shi'ite power struggle.[citation needed]

The Abbasids, who originally claimed to be Shi'ites, worked with Ajamis to overthrow the Umayyad dynasty, and both tried to legitimize their claim to power through ancestral relationship to Muhammad.[31] The Abbasids traced their ancestry to Al-Abbas ibn Abdul-Muttalib, while the Alids traced their ancestry to 'Ali, son of Abu Talib. Therefore, in order to assert their credibility, the Abbasids (who embraced Sunni Islam) tried to discredit Abu Talib by emphasizing that he died a pagan.[25]

Shi'ite

Shi'ites believe that the father of the first Imam, Ali, must be nearly as great as the Imam himself. Shia Muslims elevate Abu Talib and see him as a heroic defender of Muhammad. Many sources from this perspective claim that Abu Talib was indeed Muslim, he just kept his faith a secret so that he could better protect Muhammad.[32][unreliable source?]

In one account, when Abu Talib was ill, Muhammad fed grapes to him that God forbade unbelievers to eat. This implies that Abu Talib had accepted Islam despite his outward actions.[33]

Shias also believe that the ancestors of Abu Talib were Muslims. Abu Talib was a descendant of Isma'il ibn Ibrahim,[34] and Shi'ites believe that the "divine transmigration of the spirit" is applied to ancestors as well as descendants.[35] However, according to the 6th,[36] 9th,[37] and 19th[38] Surahs of the Quran, Ibrahim's ab (Arabic: أَب‎, usually 'father'), that is Azar, was a polytheist and disbeliever. Since term ab was also used among Arabs for uncles, certain Shi'ites[a] assert that Azar was not Abraham's biological father, but his uncle, thus implying that his biological father was the Biblical figure Terah,[40] who himself was described as a polytheist.[41][42]

In addition, when Muhammad married Khadija, Abu Talib recited the sermon of the marriage. This fact has also been used to prove Abu Talib's monotheism.[43]

Shi'ites quote several Sunni sources[which?], such as Arjah-ul-Matalib by Maulana Ubaydullah Bismil[44][non-primary source needed] which reportedly contains 300 Sunni references on Abu Talib being a Muslim.[citation needed]

Sunni

It is reported in Sunni Islam that the Quranic verse 28:56 ("O Prophet! Verily, you guide not whom you like, but Allah guides whom He will") was revealed concerning Abu Talib's rejection of Islam at the hands of his nephew.[45][46]

In one account by the historian al-Mada'ini, and widely circulated by the Abbasids, one of two men states, "I wish that Abu Talib had embraced Islam, for the Apostle of God would have been delighted at that. But he was an unbeliever."[47]

Along the same lines, there is a similar account where Ali informs Muhammad of Abu Talib's death by saying, "Your uncle, the erring old man, has died."[33]

Family

Abu Talib was married to Fatimah bint Asad. They had four sons:

and three daughters:

By another wife, Illa, he had a fifth son:

Education to his children

See also

Notes

  1. ^ Unlike Mohammad Taqi al-Modarresi, who considered Terah as the uncle of Abraham.[39]:15

References

  1. ^ a b "Abu-Talib (a.s.) The Greatest Guardian of Islam". duas.org. Retrieved 27 October 2013.
  2. ^ Ibn Sa'd, Al-Tabaqat al-Kobra, Vol. 1, P. 93
  3. ^ a b c d e Rubin, Uri (2013). Fleet, Kate; Krämer, Gudrun; Matringe, Denis; Nawas, John; Rowson, Everett (eds.). Encyclopaedia of Islam, THREE. Brill Online. ISSN 1873-9830. Missing or empty |title= (help)
  4. ^ Armstrong, Karen (1992). Muhammad: A Biography of the Prophet. San Francisco: Harper Collins. p. 77.
  5. ^ Haykal, Muhammad Husayn (1976). The Life of Muhammad. North American Trust Publications. p. 54.
  6. ^ Rubin, Uri (1995). The Eye of the Beholder. Princeton, New Jersey: Darwin Press, Inc. p. 93.
  7. ^ Lings, Martin (2006). Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources. Rochester, Vermont: Inner Traditions. p. 33.
  8. ^ The History of al-Tabari. Albany: State University of New York Press. 1988. p. 44.
  9. ^ Ibn Hisham, al-Sirah, Vol. I, p.162.
  10. ^ Tārīkh Al-Tabarī (vol 2 p.63), Tārīkh ibn Al-Athīr (vol 2 p.24), Musnad of Aḥmed ibn Ḥanbal (vol 1 p.159), Al-Sīrat al-Nabawīyah by ibn Kathīr (vol 1 p.457-459).
  11. ^ Sunan al-Tirmidhī (vol 2 p.301), Al-Ṭabaqāt Al-Kubrā - ibn Sa'd (vol 3 kklkp.12), Usd Al-Ghābah (vol 4 p.17), Kanz al-'Ummāl (vol 6 p.400), Tārīkh Al-Ṭabarī (vol 2 p.55), Tārīkh Baghdād (vol 2 p.18)
  12. ^ Armstrong, Karen (1993). Muhammad: A Biography of the Prophet. San Francisco: Harper Collins. p. 81.
  13. ^ The History of al-Tabari. Albany: State University Press. 1985. p. 83.
  14. ^ Armstrong, Karen (2000). Islam: A Short History. New York: Modern Library. p. 13.
  15. ^ a b Rubin, Uri (1995). The Eye of the Beholder. Princeton, New Jersey: Darwin Press, Inc. p. 150.
  16. ^ a b The History of al-Tabari. New York: State University Press. 1985. p. 95.
  17. ^ The History of al-Tabari. New York: State University Press. 1985. p. 97.
  18. ^ Haykal, Muhammad Husayn (1976). The Life of Muhammad. North American Trust Publications. p. 88.
  19. ^ a b c d Armstrong, Karen (1993). Muhammad: A Biography of the Prophet. San Francisco: Harper Collins. p. 129.
  20. ^ The History of al-Tabari. New York: State University Press. 1985. p. xliv.
  21. ^ Lings, Martin (2006). Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources. Rochester, Vermont: Inner Traditions. p. 90.
  22. ^ Lings, Martin (2006). Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources. Rochester, Vermont: Inner Traditions. p. 52.
  23. ^ Haykal, Muhammad Husayn (1976). The Life of Muhammad. North American Trust Publications. p. 89.
  24. ^ The History of al-Tabari. New York: State University Press. 1985. p. 96.
  25. ^ a b c Donner, Fred McGraw (1987). "The Death of Abu Talib". In John H. Marks; Robert M. Good (eds.). Love and Death in the Ancient Near East. Guilford, Connecticut: Four Quarters. p. 245.
  26. ^ Lings, Martin (2006). Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources. Rochester, Vermont: Inner Traditions. p. 99.
  27. ^ Rubin, Uri (1995). The Eye of the Beholder. Princeton, New Jersey: Darwin Press, Inc. p. 152.
  28. ^ Haykal, Muhammad Husayn (1976). The Life of Muhammad. North American Trust Publications. p. 136.
  29. ^ Armstrong, Karen (1993). Muhammad: A Biography of the Prophet. San Francisco: Harper Collins. p. 135.
  30. ^ Rubin, Uri (1995). The Eye of the Beholder. Princeton, New Jersey: Darwin Press, Inc. p. 149.
  31. ^ Donner, Fred McGraw (1987). "The Death of Abu Talib". In John H. Marks; Robert M. Good (eds.). Love and Death in the Ancient Near East. Guilford, Connecticut: Four Quarters. p. 237.
  32. ^ (150 Rubin)
  33. ^ a b Donner, Fred McGraw (1987). "The Death of Abu Talib". In John H. Marks; Robert M. Good (eds.). Love and Death in the Ancient Near East. Guilford, Connecticut: Four Quarters. p. 239.
  34. ^ Donner, Fred McGraw (1987). "The Death of Abu Talib". In John H. Marks; Robert M. Good (eds.). Love and Death in the Ancient Near East. Guilford, Connecticut: Four Quarters. p. 240.
  35. ^ Armstrong, Karen (1992). Muhammad: A Biography of the Prophet. San Francisco: Harper Collins. p. 108.
  36. ^ Quran 6:74–90
  37. ^ Quran 9:113–114
  38. ^ Quran 19:41–50
  39. ^ Mohammad Taqi al-Modarresi (26 March 2016). The Laws of Islam (PDF). Enlight Press. ISBN 978-0994240989. Retrieved 29 January 2018.
  40. ^ "Was Azar the Father of Prophet Abraham?". Al-Islam.org. Ahlul Bayt Digital Islamic Library Project. 12 November 2013. Retrieved 12 August 2017.
  41. ^ Book of Joshua, 24:2
  42. ^ Stories of the Prophets, Ibn Kathir, Abraham and his father
  43. ^ Razwy, Sayed Ali Asgher. A Restatement of the History of Islam & Muslims. p. 40.
  44. ^ Maulana Ubaidullah Bismil. Arjah Ul Matalib Sawaneh Umri Hazrat Ali Ibn Abi Talib. Retrieved 12 August 2017.
  45. ^ Diane Morgan (2010). Essential Islam: A Comprehensive Guide to Belief and Practice. ABC-CLIO. p. 114. ISBN 9780313360251.
  46. ^ Muhammad Saed Abdul-Rahman (2009). The Meaning and Explanation of the Glorious Qur'an (Vol 7). MSA Publication Limited. p. 202. ISBN 9781861796615.
  47. ^ Donner, Fred McGraw (1987). "The Death of Abu Talib". In John H. Marks; Robert M. Good (eds.). Love and Death in the Ancient Near East. Guilford, Connecticut: Four Quarters. p. 238.
  48. ^ Muhammad ibn Saad. Kitab al-Tabaqat al-Tabir. Translated by Haq, S. M. (1967). Ibn Sa'd's Kitab al-Tabaqat al-Kabir, Vol. I Parts I & II, pp. 135-136. Delhi: Kitab Bhavan.
  49. ^ Muhammad ibn Saad. Kitab al-Tabaqat al-Tabir, vol. 8. Translated by Bewley, A. (1995). The Women of Madina, p. 35. London: Ta-Ha Publishers.
Preceded by
Zubayr ibn 'Abd al-Muṭṭalib
Head of Banū Hāshim
?–619
Succeeded by
Abū Lahab