ابوالاسود دؤلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ابوالاسود دوئلی)
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوالأسود دُؤَلی (زادهٔ حدود ۱۶ قبل از هجرت/ حدود ۶۰۳ میلادی - درگذشتهٔ ۶۹ قمری/ برابر با تا ۶۸۸ میلادی در بصره) از اصحاب علی بن ابی‌طالب، واضع علم نحو عربی و شاعر صدر اسلام است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

ابوالاسود دُؤَلی در حدود سال ۱۶ قبل از هجرت متولد شد. او از قبیلهٔ کنانه بود و عالمی توانا و محدثی بزرگ به‌شمار می‌رود. وی جزو تابعین است و از اصحاب علی بن ابی‌طالب به‌شمار می‌رود. وی در جنگ‌های متعددی شرکت جست، از جمله جمل، صفین و نهروان.

مناصب[ویرایش]

در زمان خلافت علی بن ابی طالب، ابوالأسود قاضی بصره و کاتب ابن عباس بود. پس از ترک امارت بصره توسط ابن عباس و انتصاب زیاد بن ابیه به ولایت فارس و کرمان، در سال آخر خلافت علی به فرمانداری بصره منصوب شد.[۱]

واضع علم نحو[ویرایش]

ابوالأسود دؤلی را «مَلِک‌النّحو» (یعنی «پادشاه نحو») لقب داده‌اند. وی، با اشارهٔ علی بن ابی‌طالب، علم نحو را بنیان‌گذاری کرد. او همچنین اولین کسی بود که قرآن را اعراب‌گذاری کرد.

شعر[ویرایش]

ابوالأسود شاعری برجسته به‌شمار می‌رود و دیوان شعر وی نیز به چاپ رسیده‌است. وی اشعاری در مرثیهٔ حسین بن علی و نیز در مدح علی بن ابی‌طالب سروده‌است.

درگذشت[ویرایش]

ابوالأسود در سال ۶۹ هـ. ق در بصره بر اثر بیماری درگذشت.

بازماندگان[ویرایش]

طغرایی اصفهانی، وزیر شهید ایرانی از نسل ابوالأسود دُؤَلی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]