ابواسحاق اسفراینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ابواسحاق اسفراینی
درگذشت ۱۰۲۷م / ۴۱۸ق
نیشابور
پیشه فقیه، آموزگار و اصولی، محدث
آثار الجامع.

ابواسحاق، ابراهیم اسفراینی ملقب به رکن‌الدین (؟ - ۱۰۲۷م) (نسب: ابراهیم بن محمد بن ابراهیم بن مهران) فقیه اصولی، آموزگار و محدث ایرانی خراسانی در سدهٔ چهارم هجری بود. ابن تغری او را نخستین فقیهی دانسته که به او لقب داده‌اند. در اسفراین پرورش یافت، سپس به نیشابور رفت و مدرسه‌ای بزرگ برای او بنیان نهادند، در آن به تدریس پرداخت. به دیگر مناطق خراسان و بیشتر عراق سفر کرد و مشهور شد. الجامع در اصول دین را در پنج جلد نگاشت. رسالهای در اصول فقه را نیز نوشت. در روایت حدیث او را موثق می‌دانند. مناظراتی با معتزله داشته است. در نیشابور درگذشت و در اسفراین دفن شد. [۱]

منابع[ویرایش]

  1. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). «الأسفراييني». [[الأعلام]] (PDF). ۱. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۶۱. دریافت‌شده در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶. تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)