ابراهیم صفایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ابراهیم صفایی
Ebrahim Safaei 2.jpg
صفایی در دفتر کار خود، تهران، دهه ۱۹۷۰م
زادروز۳۰ آبان ۱۲۹۲ خورشیدی / ۱۹۱۳م
ملایر
ملیتایران
دانش‌آموختهٔمدرسهٔ آمریکایی ملایر و همدان
پیشهنویسنده، روزنامه‌نگار، ناقد
سال‌های فعالیت۱۳۱۵–۱۳۸۵

ابراهیم صفایی (زاده ۳۰ آبان ۱۲۹۲ خورشیدی - ۱۹۱۳م-) نویسنده، روزنامه‌نگار و تاریخ‌نگار پیشین ایرانی است.[۱]

زندگی[ویرایش]

او در مدرسهٔ آمریکایی ملایر و همدان درس خواند. در سال ۱۳۱۵ خورشیدی در اهواز، روزنامهٔ خوزستان را نشر داد، سپس در تهران هفته‌نامهٔ عسس را. آثاری در زمینهٔ شعر و بررسی‌های تاریخی نگاشت. همچنین به بررسی‌های ادبی پرداخت. او داستانی با عنوان «قصهٔ کنار دریا» در سال ۱۳۳۷ نیز نوشته‌است. از آثار او «نهضت ادبی ایران در عصر قاجار (۱۳۳۳)» مشهور است و همچنین تاریخ ملایر.

صفایی پس از گذراندن دورهٔ تحصیلات در رشته حقوق و ادبیات و تصدی پاره‌ای از مشاغل اداری، قضایی و فرهنگی به کار پژوهش در تاریخ پرداخت. او در ۱۳۴۷ خورشیدی به تأسیس «انجمن تاریخ» همت گماشت و نشریهٔ «پژوهش انجمن» را تا خرداد ۱۳۵۷ به‌طور فصلی انتشار داد. در ۱۳۴۹ به عضویت «کنگره تاریخ» و در سال بعد به عضویت «کنگره تاریخ و فرهنگ ایران» و در ۱۳۵۱ به عضویت «انجمن تاریخ فرهنگستان» درآمد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. میرعابدینی، حسن (پاییز ۱۳۸۶ ناشر=چشمه). «صفایی، ابراهیم». فرهنگ داستان‌نویسان ایران، از آغاز تا امروز. تهران. شابک ۹۷۸۹۶۴۳۶۲۳۶۲۳. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. صفایی، ابراهیم (خرداد ۱۳۶۳). رهبران مشروطه - چاپ سوم. انتشارات جاویدان. OCLC 919790074.