ابراهیم بن دائود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابراهیم بن دائود یا ابراهیم بن داوود ستاره‌شناس، تاریخ‌نویس، فیلسوف و دین‌شناس اسپانیایی یهودی بود. ابراهیم در سال ۱۱۱۰ در اسپانیا زاده شد؛ و بر اساس گزارش‌ها در سال ۱۱۸۰ کشته شد. او را گاه به اختصار رباد اول خوانده‌اند. وی ظاهراً در قرطبه به تحصیلات دینی روی آورده‌است و در آن‌جا به زبان عربی و عبری تسلط یافته‌است. وی از مترجمان متون یهودی از عبری به عربی و از عبری به لاتین بود. کتاب سرچشمه حیات نوشته سلیمان بن گبیرول از جمله متونی بود که ابراهیم بن دائود ترجمه نمود. ابن‌دائود پزشک نیز بود و علاوه بر آن در نگاشتن کتب سنت و هقبالا نیز دست داشت.

مشهورترین کتاب فلسفی ابن‌دائود، کتاب ایمان متعالی، امونا راما، در سال ۱۱۶۰ نگاشته شد؛ اگر چه متن اصلی موجود نیست، ولی ترجمه‌های عبری این اثر متعلق به قرن چهاردهم میلادی، توسط سموئیل بن موطوط و به پیشنهاد اسحق بن شسط انجام گرفت. کتاب ایمان متعالی تأثیر کمی بر فلاسفه قرون وسطا که بر زبان عبری آشنا نبودند، داشت و کتاب دلالةالحائرین نوشته ابن‌میمون که چند سال بعد نوشته شد، آن را تحت‌الشعاع قرار داد.

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors، "Abraham ibn Daud،" Wikipedia، The Free Encyclopedia