آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱بی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

IEEE ۸۰۲.۱۱b-۱۹۹۹ یا ۸۰۲.۱۱b یکی از استاندارد های IEEE میباشد که در سال ۱۹۹۹ تصویب شد و از باند فرکانسی تنظیم نشده ی ۲.۴ گیگاهرتز استفاده میکند.از آنجا که در این باند، تلفن های ثابت و بلوتوث نیز کار می کنند بنابراین ممکن است تداخلی بوجود آید.برای جلوگیری از این تداخل باید تجهیزات ۸۰۲.۱۱ را در فاصله ای دورتر از سایر تجهیزات نصب کرد.استاندارد ۸۰۲.۱۱b از مدلاسیون CCK استفاده میکند و نرخ انتقال داده های خام حداکثر در آن ۱۱ مگابیت بر ثانیه است.از مزایای این استاندارد میتوان به هزینه ی کم و برد مناسب آن اشاره کرد.باید به این نکته اشاره داشت که استاندارد ۸۰۲.۱۱b با ۸۰۲.۱۱a کاملا" ناسازگار است.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]