آیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

آیه در لغت به معنی نشانه‌است.[۱] و در اصطلاح کوچک‌ترین واحد تقسیم قرآن است[۲] و عبارات یا جملات قرآن و سوره از آن‌ها تشکیل می‌یابد و تعداد آن‌ها در هر سوره‌ای معین است.[۱]

یک آیه می‌تواند چند حرف، چند کلمه، یک یا چند جمله یا یک یا چند بند باشد. برخی از مسلمانان معتقدند حد و اندازه هر آیه توقیفی است و از سوی پیامبر اسلام معین شده‌است.[۲]

به عقیده بهاءالدین خرمشاهی، ترتیب و توالی آیه‌ها، اعم از اینکه طی یک فقره وحی یا طی یک سلسله وحی متوالی نازل شده باشد، توقیفی است. یعنی خود این امر نیز جزو وحی است و به امر الله و رهنمایی جبرئیل انجام گرفته‌است. در مواردی هم که محمد آیه یا آیاتی را جابجا می‌کرد و می‌گفت: این آیه یا آیات را در فلان سوره بین کدام آیات قرار دهید، نیز به رهنمود وحی بوده‌است.[۲]

تعداد آیات قرآن[ویرایش]

تعداد آیات قرآن از مسائل مورد اختلاف میان قراء صدر اسلام بوده‌است: قراءِ مدینه دو رقم ۶ هزار و ۲۱۴را به دست داده‌اند، قراء مکه شمار آیات را ۶۲۱۹، قراء شام ۶۲۲۵ و قراء بصره ۶۰۲۴ و قراء کوفه ۶۲۳۶ گفته‌اند.[۱] مهمترین علت اختلاف در شمارش آیات قرآن این است که پیامبر اسلام به منظور آگاه ساختن مردم به تمام شدن آیه، در انتهای آیه وقف می‌کرد، ولی گاهی به علت پیوستگی مطلب، آن دو را به همدیگر وصل می‌کرد و بدون وقف ادامه می‌داد. در نتیجه این توهم در مردم پدید آمد که این وصل، علامت انقطاع و تمام شدن آیه نیست؛ و در تعداد آیات قرآن روایات و نظرها مختلف شد، و هر فرقه و گروهی بر حسب روایاتی که در نظرآن‌ها بر دیگر روایات رجحان داشت عدد خاصی را ذکر کردند، تا این که همین اختلاف روایات باعث به وجود آمدن عددهای مختلف مکی، مدنی، کوفی، بصری و شامی در شمار آیات قرآن گردید.[۳]

اقسام آیات[ویرایش]

آیات قرآن از نظر موضوعی و محتوی دارای تقسیمات زیر است: مکی و مدنی و ناسخ و منسوخ و محکمات ومتشابهات وخاص و عام وظاهر و باطن وصریح و مجمل[۴][۵][۶][۷]

حواشی[ویرایش]

حفظ آیات برای اصحاب پیامبر سخت بود، به‌طوری‌که از او منقول است که آیات قرآن سریع‌تر از شتر چموش از قلب افراد فرار می‌کنند. (صحیح بخاری ۶–۵۵۰)

پیامبر عادت داشتند پیش از بازخوانی آیه جدیدی زبان و لبان خود را تکان دهند. تا اینکه طی آیه دیگری عنوان کردند از این مهم منع شده‌اند. (صحیح بخاری، ۶–۵۴۶)

پیامبر دوست داشتند آیه‌ها را از زبان دیگران بشنوند. به‌طوری‌که یک بار وقتی آیه‌هایی از نسا را شنیدند به گریه افتادند. (صحیح بخاری، ۵۷۰)

اندازه و توالی[ویرایش]

بلندترین آیه قرآن کریم «آیة دَین» است (بقره/۲۸۲). کوتاه‌ترین آیه را می‌توان «مدهامَتان» (الرحمن/۶۴) دانست.[۱]

مطابق صحیح‌ترین و رایج‌ترین روایات، اولین آیات فرود آمده بر پیامبر اسلام ۵ آیه نخست سوره علق است؛ ولی دربارهٔ آخرین آیه یا آیات، اختلاف نظر بسیار است.[۱]

برخی ازآیات معروف قرآن[ویرایش]

آیه نور، آیه خمس، آیه تطهیر، آیه حجاب، آیه مباهله، آیه اطاعت، آیه ولایت، آیه تبلیغ، آیه انذار، آیه فطرت، آیه اکمال، آیه خیرالبریه، آیه اخوت، آیه تداین، آیه کرسی، آیه و ان یکاد، آیه قتال، آیه مودت، آیه اولی الامر، آیات قتال

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ آذرتاش آذرنوش. «آیه». دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک); پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ بهاءالدین خرمشاهی. «قرآن و قرآن‌پژوهی». وبگاه الشیعه. پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک); پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  3. الاتقان فی علوم القرآن، سیوطی، ج 1 ص 231، انتشارات زاهدی و شریف رضی
  4. الاتقان فی علوم القرآن.
  5. اصطلاح‌نامه علوم قرآنی.
  6. البرهان فی علوم القرآن.
  7. تاریخ قرآن، معرفت.

منابع[ویرایش]

  • صحیح بخاری ۶
A 16th-century Quran opened to show sura (chapter) 2, ayat (verses) 1-4.

An Ayah (/ˈɑːjə/; Arabic: آيَة‎, romanizedʾĀyah; plural: آيَاتʾĀyāt) is a "verse" the Islamic Quran, one of the statements of varying length that make up the Surahs (chapters) of the Quran and are marked by a number. In the quranic context the word means "evidence," "sign" or "miracle," and in Islam may refer to things other than Quranic verses, such as religious obligations (ayat taklifiyyah) or cosmic phenomena (ayat takwiniyyah).[1] In the Quran it is referred to in several verses such as:

تِلْكَ آيَاتُ ٱللَّٰهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِٱلْحَقِّۖ فَبِأَيِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَ ٱللَّٰهِ وَآيَاتِهِۦ يُؤْمِنُونَ

"These are the Ayahs of Allah that We recite for you in truth. So what discourse will they believe after Allah and His Ayahs?"

Overview

Although meaning "verse" when using the Quran, it is doubtful whether "ayah" means anything other than "sign," "proof," or "remarkable event" in the Quran's text. The "signs" refer to various phenomena, ranging from the universe, its creation, the alternation between day and night, rainfall, the life and growth of plants, etc. Other references are to miracles or to the rewards of belief and the fate of unbelievers.[2] For example:

"And of his signs is the creation of the heavens and earth and what He has dispersed throughout them of creatures." (42:29, i.e. surah 42, ayah 29)
"And a sign for them is the dead earth. We have brought it to life and brought forth from it grain, and from it they eat." (36:33)
"... and they denied him; therefore we destroyed them. Herein is indeed a sign yet most of them are not believers." (26:139)
"... you are but a mortal like us. So bring some sign if you are of the truthful." (26:154)

Chapters (Surah) in the Quran consist of several verses, varying in number from 3 to 286. Within a long chapter, the verses may be further grouped into thematic sequences or passages.

For the purpose of interpretation, the verses are separated into two groups: those that are clear and unambiguous (muhkam) and those that are allegorical (mutashabeh).[3] This distinction is based on the Quran itself: "It is God Who has sent down to you the Book. In it are verses that are 'clear', they are the foundation of the Book. Others are 'allegorical' but those in whose hearts is perversity follow the part thereof that is allegorical, seeking discord, and searching for its hidden meanings, but no one knows its hidden meanings except God. And those who are firmly grounded in knowledge say: We believe in the Book, the whole of it is from our Lord. And none will grasp the Message except men of understanding."[Note 1]

The word ayah is also used to refer to the verses of the Bible by Arab Christians and Christians in countries where Arabic words are used for religious terms.[Note 2]

A common myth persists that the number of verses in the Quran is 6,666.[5] In fact, the total number of verses in all chapters is 6,236, although this varies depending on how (or if) the Bismillah appearing at the start of each chapter is counted.

The Unicode symbol for a Quran verse, U+06DD, is: ۝.[Note 3]

The first ayahs in the Quran from a chronological order are Read [O Muhammad!] in the name of your Lord who created. (96.1) He created man from a clot. (96.2) Read, and your Lord is the Most Honorable (96.3) who taught with the pen from surah Al-Alaq. The first ayahs from a traditional order are In the name of God, the Merciful, the Compassionate from surah Al-Fatiha. The first ayahs after the opening surah are Alif Lam Mim. This is the Scripture whereof there is no doubt, a guidance unto those who ward off (evil), from surah Al-Baqara.

See also

References

Notes

  1. ^ "Al-Imran [4] from the Yusuf Ali translation of the Quran online at the Quranic Arabic Corpus.
  2. ^ For example, "'Yesus' Siapakah Dia?". KabarIndonesia (in Indonesian). Retrieved 21 July 2011. ...Kejadian 1:26. Dengan ayat-ayat dan penjelasan diatas...
  3. ^ A (scanned) example of the Unicode ayah character is on page 3 of this Proposal for additional Unicode characters.

Citations

  1. ^ Mohammed, Khaleel. "Muhammad Al-Ghazali's View on Abrogation in the Qur'an". forpeoplewhothink.org. Retrieved 27 August 2018.
  2. ^ Campo, Juan E. (2009). Encyclopedia of Islam. New York: Facts On File. p. 77. ISBN 9780816054541.
  3. ^ The Ayahs of the Quran: The Muhkam and the Mutashabih (Association of Islamic Charitable Projects).
  4. ^ 3:7
  5. ^ Hixon, Lex (2003). The heart of the Qurʼan : an introduction to Islamic spirituality (2. ed.). Quest. ISBN 9780835608220.