آگوست سوم
| آگوست سوم | |
|---|---|
| پادشاه لهستان دوک بزرگ لیتوانی | |
| سلطنت | ۱۷۳۴ – ۵ اکتبر ۱۷۶۳ |
| پیشین | استانیسلاو یکم |
| جانشین | استانیسلاو دوم آگوست |
| انتخابگر زاکسن | |
| پیشین | آگوست دوم |
| جانشین | فریدریش کریستین |
| زاده | ۱۷ اکتبر ۱۶۹۶ درسدن، زاکسن، آلمان |
| درگذشته | ۵ اکتبر ۱۷۶۳ (۶۶ سال) |
| آرامگاه | درسدن، family vault at Katholische Hofkirche |
| همسر(ان) | ماریا یوزفای اتریش |
| فرزند(ان) | فریدریش کریستین، انتخابگر زاکسن ماریا آمالیا، ملکه اسپانیا ماریا آنا سوفیا، همسر انتخابگر بادن شاهزاده فرانسیس گزاویه ماریا یوزفا، دوفینه فرانسه کارل، دوک کورلند شاهدخت ماریا کریستینا شاهدخت ماریا الیزابت آلبرت کازیمیر، دوک تشن کلمنس ونسسلاو، اسقف اعظم تری شاهدخت ماریا کونیگوند |
| خاندان | وتین |
| پدر | آگوست دوم |
| مادر | Christiane Eberhardine of Brandenburg-Bayreuth |
| امضاء | |
آگوست سوم، پادشاه لهستان (به آلمانی: August III. (Polen)) (زاده ۱۷ اکتبر ۱۶۹۶ – درگذشته ۵ اکتبر ۱۷۶۳) پادشاه لهستان، دوک بزرگ لیتوانی و همچنین با نام فریدریش آگوست دوم، انتخابگر زاکسن از خاندان وتین بود.[۱] او به عنوان تنها پسر مشروع آگوست دوم، پادشاه لهستان (معروف به آگوست نیرومند) جانشین پدر شد. دوران سلطنت او با منازعات بینالمللی شدیدی همچون جنگ جانشینی لهستان و جنگهای هفتساله همزمان بود که آسیبهای ساختاری فراوانی به قلمروهای او وارد کرد[۲]. آگوست سوم بیش از امور حکومتی و نظامی، به ترویج هنر، موسیقی و معماری علاقه داشت و پایتخت خود، درسدن را به یکی از زیباترین شهرهای فرهنگی اروپا تبدیل کرد.
صعود به سلطنت و چالشهای سیاسی
[ویرایش | اشتراکگذاری]آگوست سوم در درسدن متولد شد و تحت نظارت مادرش به شیوه پروتستان پرورش یافت؛ اما در سال ۱۷۱۲ در جریان سفرهای دیپلماتیک خود به ایتالیا، برای تضمین حمایتهای خاندان هابسبورگ جهت صعود به تاجوتخت لهستان، رسماً به مذهب کاتولیک گروید[۳]. با مرگ پدرش در سال ۱۷۳۳، او با حمایتهای نظامی امپراتوری روسیه و امپراتوری مقدس روم در تقابل با استانیسلاو لیزینسکی (که تحت حمایت فرانسه بود) قرار گرفت. این بحران به شعلهور شدن جنگ جانشینی لهستان منجر شد.
سرانجام با پیروزی نیروهای متحد روس و زاکسن، او در ۱۷ ژانویه ۱۷۳۴ در کلیسای جامع واول در کراکوف تاجگذاری کرد. هرچند استانیسلاو لیزینسکی تا سال ۱۷۳۶ به مخالفتهای خود ادامه داد، اما در نهایت حاکمیت آگوست بر مشترکالمنافع لهستان–لیتوانی تثبیت شد[۴]. او به دلیل عدم آشنایی کافی با زبان لهستانی و ترجیح سکونت در دربار درسدن، بیشتر امور اجرایی لهستان را به وزیر پرنفوذ خود، هاینریش فون برول[الف]، واگذار کرد که این امر به تضعیف قدرت مرکزی در لهستان دامن زد.
جنگهای هفتساله و حامی هنرها
[ویرایش | اشتراکگذاری]بزرگترین بحران دوران حکمرانی آگوست سوم با آغاز جنگهای هفتساله در سال ۱۷۵۶ رقم خورد. در این جنگ، ارتش پادشاهی پروس به رهبری فریدریش بزرگ بدون اعلان جنگ به انتخابگرنشین زاکسن یورش برد و ارتش کوچک زاکسن را در پیرنا محاصره و مجبور به تسلیم کرد[۵]. آگوست سوم و دربار او مجبور به فرار به لهستان شدند و زاکسن به مدت چندین سال تحت اشغال و غارت سنگین پروسیها قرار گرفت که ضربه اقتصادی مهلکی به این ایالت وارد ساخت.
با وجود این بحرانهای نظامی، آگوست سوم میراث فرهنگی بسیار عظیمی برجای گذاشت. او با الهام از معماری باروک، پروژههای باشکوهی چون ساخت کلیسای جامع درسدن (Hofkirche) را به اتمام رساند. او مجموعه نقاشیهای سلطنتی درسدن (Gemäldegalerie) را با خرید آثار گرانبهایی از هنرمندان بزرگ مانند رافائل ارتقا داد و ارکستر دربار درسدن را به یکی از برترین کانونهای موسیقی باروک اروپا با حضور آهنگسازانی چون یوهان سباستیان باخ تبدیل نمود[۶].
سالهای پایانی و جانشینی
[ویرایش | اشتراکگذاری]پس از پایان جنگهای هفتساله و انعقاد پیمان صلح هوبرتوسبورگ در سال ۱۷۶۳، آگوست سوم به پایتخت ویرانشده خود، درسدن بازگشت. او تنها چند ماه پس از بازگشت، در ۵ اکتبر ۱۷۶۳ در سن ۶۶ سالگی درگذشت و پیکر او در کلیسای جامع درسدن به خاک سپرده شد[۷].
پس از درگذشت او، پسرش فریدریش کریستیان، انتخابگر زاکسن به عنوان انتخابگر زاکسن جانشین او شد، اما به دلیل فروپاشی پیوند سلطنتی میان زاکسن و لهستان، تاجوتخت لهستان به استانیسواف آوگوست پونیاتوفسکی واگذار گردید. دوران حکومت آگوست سوم در تاریخ لهستان به عنوان دورانی از صلح داخلی طولانی اما در عین حال ضعف ساختاری در برابر قدرتهای همسایه ارزیابی میشود[۸].
نگارخانه
[ویرایش | اشتراکگذاری]- شاه آگوست سوم اثر پیترو روتاری
- پرتره ولیعهد آگوست
- نشان آگوست سوم لهستان به عنوان نایب امپراتوری مقدس روم
- ورود آگوست سوم به ورشو اثر یوهان ساموئل موک
- نشانهای سلطنتی شاه آگوست سوم و ملکه ماریا یوزفا
- ۶ گروش، ۱۸۶۳
یادداشتها
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Staszewski, Jacek (1989). August III Sas (in English). Ossolineum. p. 45. ISBN 978-8304028876.
- ↑ Stone, Daniel (2001). The Polish-Lithuanian State, 1386–1795 (in English). University of Washington Press. p. 241. ISBN 978-0295980935.
- ↑ Czajewski, Jacek (2002). The Saxon Kings of Poland (in English). Warsaw University Press. p. 88. ISBN 978-8323500001.
- ↑ Lukowski, Jerzy (2001). A Concise History of Poland (in English). Cambridge University Press. p. 114. ISBN 978-0521559171.
- ↑ Szabo, Franz A. J. (2008). The Seven Years War in Europe: 1756–1763 (in English). Routledge. p. 42. ISBN 978-0582292727.
- ↑ Marx, Harald (2007). Gemäldegalerie Dresden: Old Masters (in English). Deutscher Kunstverlag. p. 18. ISBN 978-3422066847.
- ↑ Flathe, Heinrich Theodor (1875). Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in English). Duncker & Humblot. p. 484. ISBN 978-3743600000.
{{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک) - ↑ Blaschke, Karlheinz (1990). Geschichte Sachsens: Culture, Politik, Wirtschaft (in German). Deutsche Verlags-Anstalt. p. 198. ISBN 978-3421065438.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Augustus III of Poland». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۷ آوریل ۲۰۱۴.
- «Augustus III of Poland». بایگانیشده از اصلی در ۱ نوامبر ۲۰۱۴. دریافتشده در ۷ آوریل ۲۰۱۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]- اهالی درسدن
- پادشاهان پیرو کلیسای کاتولیک روم
- حکمرانان اهل لهستان
- حکمرانان اروپا در سده ۱۸ (میلادی)
- خاکسپاریها در کلیسای جامع درسدن
- خاندان ویتین
- درگذشتگان ۱۷۶۳ (میلادی)
- دریافتکنندگان نشان سنت اندرو
- دوک بزرگ لیتوانی
- زادگان ۱۶۹۶ (میلادی)
- شوالیههای پشم زرین
- کاتولیکهای رومی اهل لهستان
- نظامیان جنگ جانشینی لهستان اهل لهستان
- افراد لهستانی آلمانیتبار
- شوالیههای پشم زرین اتریش