آواشناسی تولیدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آواشناسی تولیدی (به انگلیسی: Articulatory phonetics) از شاخه آواشناسی است که به چگونگی تولید آوا توسط اندام‌های گفتار در زبان می‌پردازد. دو شاخه دیگر آواشناسی، آواشناسی شنیداری و آواشناسی آکوستیک نام دارند. این شاخه اصطلاحات توصیفی خود را از دو حوزه آناتومی و فیزیولوژی کسب کرده و گاهی آواشناسی فیزیولوژیک نامیده می‌شود. از نظر سنتی این شاخه محل تمرکز مطالعات آواشناسان است. طبقه‌بندی آواها در این شاخه برحسب متغیرهای تولیدی در اندام گفتار انجام می‌پذیرد و به وسیله الفبای آوانگاری بین‌المللی نمایش داده می‌شود. در سال‌های اخیر پیشرفت‌هایی در زمینه ابزارهای فنی جهت مشاهده و اندازه‌گیری جایگاه و حرکت اندام‌های گفتار به دست آمده است؛ ابزارهایی نظیر: کام‌نگار، که تماس زبان با کام را نشان می‌دهد؛ الکتروایرومتر که جریان نسبی هوا را از دهان و بینی اندازه‌گیری می‌کند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Crystal, David (2008). A Dictionary of Linguistics and Phonetics. Blackwell. p. 62. ISBN 978-1-405-15296-9. 

منابع[ویرایش]

  • Crystal, David (2008). A Dictionary of Linguistics and Phonetics. Blackwell. p. 62