آنژیوپلاستی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Angioplasty
مداخله پزشکی
Angioplasty-scheme.svg
Balloon angioplasty.
ICD-9-CM 00.6, 36.0 39.50
MeSH D017130
آنژیوپلاستی بکمک بالن و استنت

رگ‌بازسازی[۱] یا رگ‌سازی[۱] یا آنژیوپلاستی (به انگلیسی: Angioplasty) یا رگ‌بازسازی شیوه‌ای درمانی برای رفع تنگی رگهای خونی است.

از این عمل اغلب در آنژین صدری و برای رفع گرفتگی سرخ‌رگ‌های اکلیلی (کُرنری) قلب استفاده می‌شود، ولی در مورد سایر سرخرگها نیز ممکن است.

روش کار[ویرایش]

آنژیوپلاستی معمولاً به دنبال رگ‌نگاری (آنژیوگرافی) و تشخیص قطعی رگهای مسدود شده انجام می‌گیرد. طی آن نواحی باریک شدهٔ مجرای رگ به کمک باد کردن یک بالن کوچک مخصوص در داخل رگ، یا از بین بردن انسداد به کمک لیزر باز می‌شوند.

در سالهای اخیر بالن را گاهی تواماً با یک رویهٔ فلزی بنام استنت (stent) بکار می‌برند تا مانع از عود سریع انسداد رگ شود.

کاربرد در عروق کرونری[ویرایش]

درمان کاهش خونرسانی سرخرگ‌های قلب همکنون به دو روش صورت می‌پذیرد: «روش مداخله‌ای ماورای پوستی کرونری» (PCI) که توسط پزشکان قلب صورت پذیرفته و در جامعه به عنوان «بالون زدن و فنر» شناخته شده است و روش عمل جراحی باز خونرسانی که به عمل بای پس (دور زننده) مشهور است.

در این روش رگ مسدودشده توسط بادکنکی به نام بالون که در نوک کاتتر داخل عروقی قرار دارد، متسع و چند ثانیه در این حالت نگه داشته می‌شود تا رگ باز شود؛ گاهی نیز برای جلوگیری از انسداد مجدد رگ وسیله فنرمانندی به نام استنت داخل رگ مسدود قرار داده می‌شود.

عوارض آنژیوپلاستی عروق کرونری[ویرایش]

  • تنگ شدن مجدد شریان بعد از بالون زدن قلب
  • ایجاد لخته های خونی پس از بالون زدن قلب
  • خون ریزی بعد از بالون قلب
  • آسیب شریان کرونر
  • سکته قلبی
  • سکته مغزی
  • ضربان تند قلب

تفاوت آنژیوگرافی با آنژیوپلاستی چیست؟[ویرایش]

در آنژیوگرافی از طریق یک شریان که ممکن است کشاله ران (فمورال) یا آنژیوگرافی از راه دست باشد، یک لوله تو خالی به داخل رگ اصلی تغذیه کننده بدن (آئورت) وارد شده و در ابتدای عروق تغذیه کننده قلب (کرونر) قرار می گیرد.

حال از داخل این کاتتر ماده حاجب در ابتدای رگ قلب تزریق شده و این ماده با ورود به داخل رگ قلب توسط اشعه ایکس ردیابی و تصویربرداری خواهد شد.

پس از انجام آنژیوگرافی کاتتر تعبیه شده از کشاله ران و یا مچ دست خارج می شود.

اگر آنژیوگرافی از طریق کشاله ران انجام شود برای جلوگیری از خونریزی حدود ۳ ساعت یک یا دو کیسه شن روی محل قرار داده می شود،بیمار برای ۶ ساعت اجازه حرکت ندارد، اما در آنژیوگرافی از طریق دست بیمار بلافاصله اجازه پیدا می کند که راه رفته و و محدودیت حرکت نداشته و نیازمند کیسه شن نیز نمی باشد.

در آنژیوپلاستی همان روش آنژیوگرافی برای رساندن لوله تو خالی به ابتدای شریان تغذیه کننده قلب (کرونر) استفاده می شود. سپس یک سیم بسیار نازک وارد عروق قلب دچار تنگی شده و داخل رگ ثابت می شود.

برای باز کردن رگ دچار تنگی یا انسداد و یا حاوی لخته ابزارهای گوناگونی مانند ترومبوساکشن ، بالون و استنت از روی این سیم نازک وارد عروق قلبی می شودو کار بیرون کشیدن لخته تازه یا بازکردن رگ دچار انسداد از این طریق انجام می گیرد.

زمان مورد نیاز برای آنژیوگرافی بطور متوسط حدود۳-۲ دقیقه است ولی در آنژیوپلاستی بطور متوسط ۳۰-۱۵ دقیقه زمان لازم می باشد. اغلب بیماران پس از انجام آنژیوگرافی از طریق شریان دست پس از گذشت ۶-۵ ساعت در صورت نرمال بودن رگ مرخص می شوند ولی بیمارانی که تحت بازکردن عروق قلب قرار می گیرند حداقل یک شب را در سی سی یو سپری می نمایند.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ واژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب پارسی، دفتر نخست تا چهارم
  • Coronary Artery Disease. American College of Physicians. ۲۰۰۰ ص۵۸–۶۱
  • واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان وادب فارسی