آنوکراسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آنوکراسی یک نوع حکومت بی‌ثبات و ناکارآمد است‌که در آن دولت عملاً فاقد قدرت است و قدرت واقعی بین گروه‌هایی که پیوسته برای رسیدن به قدرت مبارزه می‌کنند، پخش شده است. در این نوع حکومت، اقتدار مرکزی بسیار ضعیف است.

نمونه‌های آنوکراسی[ویرایش]

آنوکراسی، می‌تواند درنتیجهٔ تغییر رژیم‌ها رخ دهد؛ (مثل وضعیت فعلی لیبی است که با گذشت حدود پنج سال از سقوط معمر قذافی، هنوز گروهک‌ها جهت رسیدن به قدرت باهم می‌جنگند و شورای ملی انتقالی لیبی، به عنوان حکومت به رسمیت شناخته شدهٔ لیبی، فاقد قدرت لازم است و حتی بر بخش‌هایی از کشور تسلط ندارد. یا مثل اتفاقی که بعداز پیروزی مجاهدین افغان و اتمام اشغال افغانستان از چنگ شوروی اتفاق افتاد که درآن مجاهدین برای تصاحب قدرت به جان هم افتادند)

این امکان نیز حضور دارد آنوکراسی در حضور یک رژیم مستقر رخ دهد (مثل وضعیت فعلی سوریه که در عین وجود یک حکومت مستقر، به دلیل ضعف آن حکومت، صدها گروهک تروریستی جهت رسیدن به قدرت، با همدیگر می‌جنگند و دولت بر قسمت‌های زیادی از کشور تسلط ندارد)

در کشورهایی که آنوکراسی وجود دارد، معمولاً به‌دلیل خودکامگی و قدرت‌طلبی گروه‌ها و استفادهٔ آن‌ها از هر منبع موجود برای رسیدن به قدرت، حقوق بشر به‌صورت گسترده نقض می‌شود.

نمونهٔ بارز آنوکراسی در زمان ما، کشورهایی مثل کامبوج، تایلند، میانمار، نیجریه، اوگاندا، زیمبابوه، سومالی، اوکراین، روسیه، یوگسلاوی و … در طول زمان‌های مختلف، اسیر آنوکراسی بوده یا هستند. اگرچه انتقال‌های موفق حکومت در بعضی از کشورها هم رخ داده؛ مثل مکزیک، غنا و تایوان.

جستارهای وابسته[ویرایش]

دموکراسی

پارلمان

جنگ داخلی

تروریسم

بوکوحرام

داعش

مجاهدین افغان

طالبان

شورای ملی انتقالی لیبی

منابع[ویرایش]

1. خطر دموکراسی در سراشیب سقوط

۲. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «[[[:en:Anocracy]] Anocracy]». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۶ آوریل ۲۰۱۶.

3.لیبی در آستانه جنگ داخلی؛ درگیری کودتاچیان به پایتخت رسید