آنوبانی‌نی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آنوبانی‌نی
پادشاه لولوبی
Lulu king 2.jpg
نقاشی‌ای از نقش‌برجستهٔ آنوبانی‌نی
دوران ۲۲۰۰ پ. م

آنوبانی‌نی پادشاه لولوبی بود که نقش برجسته منسوب به او در شهر سرپل ذهاب، از قدیمی‌ترین سنگ‌نبشته‌های ایران با قدمتی حدوداً ۴۸۰۰ سال است.[۱][۲]

مضمون سنگ‌نبشته[ویرایش]

این نقش‌برجسته پرده‌ای است که در آن شاه در برابر ایزدبانو ایشتار و ستاره‌ای که او را در مقابل دشمنان به پیروزی رسانده، ایستاده و پای خود را بر بدن دشمن مغلوب نهاده‌است. ملکه حلقه‌ای به دست دارد و به دست دیگر طناب یا زنجیری گرفته، دو اسیر از بینی در بند اوست. علاوه بر شاه و ملکه، ۹ اسیر برهنه نیز در تصویر قابل مشاهده است.

این نقش‌برجسته، در محوطهٔ یک دبیرستان دخترانه در شهر سرپل ذهاب قرار دارد. ذیل نقش برجسته، سنگ نبشته‌ای به خط اکدی وجود دارد که مضمون آن چنین است:[۳][۴]

آنوبانی‌نی پادشاه توانا، پادشاه لولوبی نقش خود و نقش الهه ایشتار را در کوه پادیر رسم کرد. آن کس که این نقوش و این لوح را محو کند، به نفرین و لعنت آنو، آنوتروم، بل، بلیت، رامان، ایشتار، سین و شمش گرفتار و با دو نسل او برباد رواد.[۵]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. http://anobanini.net/fa/482-سنگ-نوشته-آنوباني-ني-(سنگ-برجسته-4800-ساله-آنوبانینی؛-شهرستان-سرپل-ذهاب).html
  2. دیاکونوف. «فصل اول». در تاریخ ماد. انتشارات پیام. ۱۰۱. 
  3. «سنگ نبشته آنوبانینی». سایت جامع گردشگری طرقبه. بازبینی‌شده در 29 اکتبر 2009. 
  4. حسین محسنی - محمدجعفر سروقدی. «باستان‌شناسی و هنر ماد». در باستان‌شناسی و هنر دوران تاریخی. عفاف، ۱۳۷۵. ۱۲. 
  5. در ترجمه این نبشته اشکالاتی وجود دارد «آنو» یک اصطلاح مؤنث است و تا کنون بشکل آنا در زبان‌های ایرانی محفوظ مانده‌است.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]