آنفارکتوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

آنفارکتوس (به فرانسوی: Infarctus) نوعی از نکروز یا مرگ در بافت است که بر اثر انسداد در مسیر خون‌رسانی ایجاد می‌شود. این حالت ممکن است بر اثر ترومبوز، پارگی مسیر خون یا انقباض عروق باشد

انفارکتوس شش در سمت راست و بافت سالم در سمت چپ

انواع[ویرایش]

انفارکتوس سفید[ویرایش]

این نوع آنفارکتوس بر اثر قطع جریان سرخ رگها و در بافتهای جامد و سخت ایجاد می‌شود مثل صفرا این نوع از آنفارکتوس در برخی ارگان‌ها مثل قلب و کلیه به شکل سفید با هالهٔ قرمز ایجاد می‌شود

انفارکتوس قرمز[ویرایش]

آنفارکتوس قرمز بر اثر گرفتگی سیاهرگ در بافتهایی مثل شش و روده ایجاد می‌شود.

انواع نسبت به میزان انفارکتوس[ویرایش]

کلی[ویرایش]

مانند وقتی که تمام ارگان تحت تأثیر قرار گرفته باشد

نیمه کلی[ویرایش]

زمانی که تنها بخشی از اندام آسیب دیده‌است

میکروانفارکت[ویرایش]

زمانی که آنفارکتوس تنها به صورت میکروسکوپی قابل مشاهده است

مراحل پیشرفت[ویرایش]

  • هایپرمیا بر اثر کاهش اکسیژن
  • ورم در ارگان بر اثر خونریزی و خیز (اِدِم)
  • تغییرات سلول مثل کبودی سلول و افزایش واکوئل‌ها و انحطاط سلول
  • تجزیه بافت مرده و گلبولهای قرمز(همولیز)
  • افزایش خون و التهاب در بافت‌های اطراف
  • افزایش رنگ‌دانه‌های پاتولوژیک مثل هموسایدرین و بیلی روبین
  • شروع تجمع فیبرین از اطراف آنفارکتوس