پرش به محتوا

آندژی شالافسکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آندژی شالافسکی
نام هنگام تولدآندژی وویچیخ پلوچینسکی
زادهٔ۴ دسامبر ۱۹۱۱
درگذشت۱۱ اکتبر ۱۹۸۶ (۷۴ سال)
ورشو، لهستان
ملیتلهستانی
پیشهبازیگر
سال‌های فعالیت۱۹۲۹ تا ۱۹۸۶

آندژی شالافسکی (لهستانی: Andrzej Szalawski؛ ۴ دسامبر ۱۹۱۱–۱۱ اکتبر ۱۹۸۶) بازیگر اهل لهستان بود.

پسر کارمند دولتی یوزف پلوچینسکی و آیدا از خاندان شالاوسکی بود.[۱] پس از پایان دبیرستان، وارد مؤسسه دولتی هنر تئاتر در ورشو شد و پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۳۶، به مدت سه فصل پیاپی مهارت‌های بازیگری خود را در صحنه‌های تئاتر پوزنان و لویو تکمیل کرد.[۲] او از سال ۱۹۲۹ در فیلم‌ها بازی می‌کرد و پیش از جنگ با نقش خود در فیلم دختران نوولیپکی به شهرت رسید. همچنین بازیگر تئاتر در پوزنان و لویو بود.[۳]

در ۱ ژانویه ۱۹۳۷ با رتبه ستوان دوم و با شماره ۱۰۷۹ در رده افسران ذخیره پیاده‌نظام منصوب شد.[۴] در سپتامبر ۱۹۳۹ به هنگ بیست‌وششم پیاده‌نظام که در گرودک یاگیلونسکی مستقر بود، بسیج شد. در روز چهارم جنگ، یگان او به سمت لووف اعزام شد. او از شهر تا زمان تسلیم آن در برابر ارتش سرخ در ۲۲ سپتامبر دفاع کرد. پس از تسلیم شهر، دستور مقامات اشغالگر شوروی را نادیده گرفت و خود را به‌عنوان افسر ثبت نکرد، و بدین ترتیب از مرگ در کاتین جان سالم به در برد.[۵]

از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به پزشک قلابی، تسبیح انار، در روز روشن، سرزمین موعود، صفر-هفت، به‌گوشم، در روز روشن، پایانی نیست، گهواره، سرزمین موعود، ماجراهای میخاو و شوالیه‌های تتونیک اشاره نمود.

منابع

[ویرایش]
  1. Słownik biograficzny teatru polskiego, t. 3, 1910–2000. M–Ż, pod red. B. Berger, Warszawa 2016, s. 417.
  2. "Kara bez zbrodni". Focus.pl. Retrieved 2025-10-15.
  3. "Katyński: lektor". Onet.pl. Archived from the original on 14 July 2011. Retrieved 2025-10-15.
  4. Rybka & Stepan 2004, p. 189.
  5. Miniewicz, Sonia (2016-11-06). "Andrzej Szalawski: aktor wyklęty". Angora. No. 45 (1377). Łódź: Westa-Druk. p. 53. ISSN 0867-8162.
  • Hera, Janina (2019). Losy artystów polskich w czasach niewoli 1939–1954. Kraków: Wydawnictwo ARCANA. ISBN 9788365350503.
  • Mościcki, Tomasz (2016). Warszawskie sezony teatralne 1944–1949. Warszawa: Fundacja Historia i Kultura. ISBN 9788311143258.
  • Rybka, Ryszard; Stepan, Kamil (2004). Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. ISBN 9788371886911.
  • Szejnert, Małgorzata (1992). Sława i infamia. Rozmowa z Bohdanem Korzeniewskim. Kraków: Wydawnictwo Literackie. ISBN 8308023304.


پیوند به بیرون

[ویرایش]