آندره مالرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آندره مالرو
آندره مالرو در سال ۱۹۷۴
اولین وزیر فرهنگ فرانسه
مشغول به کار
۳ فوریه ۱۹۵۹ – ۱۹۶۹
پس از ایجاد پست
وزیر اطلاع‌رسانی
مشغول به کار
۱۲ ژوئن ۱۹۵۸ – ۷ ژوئیه ۱۹۵۸
اطلاعات شخصی
تولد ۳ نوامبر ۱۹۰۱(۱۹۰۱-11-0۳)
پاریس
مرگ ۲۳ نوامبر ۱۹۷۶(۱۹۷۶-11-۲۳) ‏(۳۸ سال)
کرتی
ملیت  فرانسه
همسر کلارا گلداشمیت، ژوزت کلوتیس، ماری مادلن لیو
فرزندان فلورنس، پیر گوتیه، ونسان
پیشه سیاستمدار
تخصص نویسنده، منتقد هنری
فعالیت‌ها تأسیس خانه فرهنگ در سراسر فرانسه
امضاء
خدمت نظامی
جوایز جایزه گنکور (۱۹۳۳)

آندره مالرو (به فرانسوی: André Malraux) (زاده ۱۹۰۱ - درگذشته ۱۹۷۶) نویسنده، منتقد هنری و سیاست‌مدار فرانسوی بود.

زندگی[ویرایش]

اوان زندگی[ویرایش]

مالرو در ۳ نوامبر ۱۹۰۱ در پاریس بدنیا آمد. پدر و مادرش وقتی او خردسال بود جدا شدند و بعد طلاق گرفتند. مالرو نزد مادرش بزرگ شد و به مدرسه السنه شرقی رفت. آندره دانش‌آموز خوبی نبود و نتوانست سال آخر دبیرستان را به پایان برساند. به منظور امرار معاش به کار خرید و فروش کتاب‌های نایاب و همکاری با دکه‌های کتابفروشی کنار رود سن روی آورد. در ژوئن ۱۹۲۱ با دختری به نام کلارا گلداشمیت آشنا شد و علی‌رغم موافق نبودن خانواده مرفه یهودی-آلمانی کلارا با هم ازدواج کردند. زوج جوان به خرید و فروش سهام پرداختند و علی‌رغم سود اولیه، با سقوط نرخ سهام ورشکست شدند.

هندوچین[ویرایش]

پس از این واقعه و در ۲۱ سالگی با همسرش به کامبوج رفت. در مدت اقامتش در هندوچین از سیاست استعماری فرانسه در آن ناحیه آزرده بود و به تأسیس روزنامه‌ای بنام «هندوچین در زنجیر» کمک کرد. پس از بازگشت به فرانسه چند رمان نوشت و برای رمان وضعیت بشری که در مورد قیام کمونیستی شانگهای بود جایزه گنکور را دریافت کرد. در ۱۹۳۰ به گروه باستان‌شناسانی پیوست که در ایران و افغانستان کار می‌کردند، در همین سال پدرش نیز خودکشی کرد که ضربه سختی به او وارد آورد.

جنگ[ویرایش]

با شروع جنگ داخلی اسپانیا به نیروهای جمهوری‌خواه پیوست و خلبان شد. دوبار در نبرد برای دفاع از مادرید در برابر حمله فالانژیست‌ها زخمی شد.

در جنگ جهانی دوم راننده تانک بود و دستگیر شد، ولی توانست فرار کند و به نیروهای مقاومت فرانسه بپیوندد. در ۱۹۴۴ گشتاپو او را دستگیر کرد، ولی زنده ماند و به کمک نیروهای مقاومت آزاد شد. پس از جنگ از دولت فرانسه مدال مقاومت و صلیب جنگ و از دولت بریتانیا نشان خدمت برجسته را دریافت کرد.

وزارت[ویرایش]

شارل دوگل او را به سمت وزیر اطلاع‌رسانی منصوب کرد. در این دوره آثاری در مورد هنر و فرهنگ منتشر کرد. پس از سقوط دولت دوگل به زندگی شخصی بازگشت. از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴، مالرو کتاب ۳ جلدی موزه خیالی پیکرتراشی جهان را به چاپ سپرد. در سال ۱۹۵۸ هنگامی که دوگل مجدداً قدرت را به دست گرفت مالرو وزیر فرهنگ فرانسه شد. در این سمت او به تأسیس خانه فرهنگ در سراسر فرانسه پرداخت.

آندره مالرو در طول عمر ۷۵ ساله خود به کشورهای گوناگونی سفر کرد و جالب اینجاست که در این سفرها، بیش از همه شیفته تمدن کهن ایران و شهر زیبا و دیدنی اصفهان شد.[۱]

او در مورد اصفهان می‌گوید: "چه کسی می‌تواند ادعا کند زیباترین شهر دنیا را دیده وقتی هنوز اصفهان را ندیده باشد؟"[۲][۳]

مرگ[ویرایش]

آندره مالرو در ۲۳ نوامبر ۱۹۷۶ در کرتی نزدیک پاریس درگذشت.

آثار[ویرایش]

رمان[ویرایش]

تاریخ هنر[ویرایش]

سایر آثار[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]