آنتونیو سالییری
| آنتونیو سالییری | |
|---|---|
 پرترهٔ سالییری که توسط یوزف ویلیبرورد مِلِر[۲] (۱۷۷۸–۱۸۶۰) کشیده شده است | |
| اطلاعات پسزمینه | |
| زاده | ۱۸ اوت ۱۷۵۰، لنیاگو، جنوب ورونا، جمهوری ونیز |
| درگذشته | ۷ آوریل ۱۸۲۵ (۷۴ سال)، وین |
| ژانر | کلاسیک |
| ساز(ها) | هارپسیکورد |
| استاد(ها) | کریستف ویلیبالد گلوک |
| شاگرد(ان) | لودویگ فان بتهوون، فرانتس شوبرت، فرانتس لیست |
| علت سرشناسی | آهنگسازی در دربارِ یوزف دوم، امپراتور مقدس روم در وین |
آنتونیو سالییِری یا آنتونیو سالیِری (به ایتالیایی: Antonio Salieri) (تلفظ ایتالیایی: [anˈtɔ:njo saˈljɛ:ri]) (زادهٔ ۱۸ اوت ۱۷۵۰ - درگذشتهٔ ۷ مهٔ ۱۸۲۵) آهنگساز، موسیقیدان، نوازندهٔ هارپسیکورد، و رهبر ارکستر اهل جمهوری ونیز بود که در جمهوری ونیز متولد شد، اما بخش عمدهٔ زندگی خود را در وین و در دستگاه حکومتیِ دودمان هابسبورگ گذراند.
سالییری شخصیت برجستهای در گسترش موسیقی اپرا در اواخر سدهٔ هجدهم بود. بهعنوان دانشآموز کریستف ویلیبالد گلوک، سالییری اپراهای زیادی به سه زبانِ ایتالیایی، فرانسوی، و آلمانی نوشته است. سالییری نقش بهسزایی در شکلدادن بسیاری از ویژگیهای ساختارهای اپرایی داشت و موسیقی او تأثیر چشمگیری بر روی موسیقیدانان بعد از خودش گذاشت.
سالییری همچنین چند اپرا برای خانهٔ اپرای ونیز، رُم، و لندن نوشت. آثار دراماتیک او در زمان حیاتش بهطور گسترده در تمام اروپا اجرا میشد.
سالییری از بزرگترین و تأثیرگذارترین معلمان موسیقی بوده است. لودویگ فان بتهوون، فرانتس شوبرت، و فرانتس لیست در میان مشهورترین شاگردان او قرار دارند. همچنین، آنتونین رایشا، یوهان نپوموک هومل، و فرانتس کساور ولفگانگ موتسارت (پسر ولفگانگ آمادئوس موتسارت) نزد او شاگردی کردهاند.
مرگ
[ویرایش]در نوامبر ۱۸۲۳، سالیری اقدام به خودکشی کرد.[۳] او تحت مراقبتهای پزشکی قرار گرفت و در یک سال و نیم آخر عمرش از زوال عقل رنج برد.[۴][۵][۶] او در ۷ مه ۱۸۲۵ در سن ۷۴ سالگی در وین درگذشت و در ۱۰ مه در کلیسای جامع ماتزلاینسدورفر به خاک سپرده شد. در مراسم یادبود او در ۲۲ ژوئن ۱۸۲۵، آمرزانه خودش در دو مینور - که در سال ۱۸۰۴ ساخته شده بود - برای اولین بار اجرا شد. بقایای او بعداً به کلیسای جامع مرکزی منتقل شد. بنای یادبود او با شعری از جوزف وایگل، یکی از شاگردانش، مزین شده است.
پانویس
[ویرایش]- Joseph Willibrord Mähler
- ↑ Joseph Willibrord Mähler
- ↑ H. C. Robbins Landon, Mozart's Last Year, 1998, XII. 'Myths and theories', p. 173
- ↑ Erica Jeal (19 December 2003). "The feud that never was". The Guardian. Retrieved 4 July 2021.
...in 1823, Salieri – hospitalized, terminally ill and deranged – is said to have accused himself of poisoning Mozart. In more lucid moments he took it back. But the damage was done.
- ↑ "Antonio Salieri". prezi.com (به انگلیسی). Retrieved 2021-02-02.
- ↑ Giraudet, Jean-Paul (2014-03-05). "Antonio Salieri". musicalics.com (به فرانسوی). Retrieved 2021-02-02.
منابع
[ویرایش]- Berlioz, Hector (2002). The Memoirs of Hector Berlioz. trans. and ed. David Cairns. New York: Everyman.
- Braunbehrens, Volkmar (1992). Maligned Master – The Real Story of Antonio Salieri. Translated by Eveline L. Kanes. New York: Fromm International Publishing Corporation.
- Schatkin Hettrick, Jane; Rice, John A. (2001). "Salieri, Antonio". Grove Music Online. Oxford: Oxford University Press. doi:10.1093/gmo/9781561592630.article.24378. ISBN 978-1-56159-263-0. (subscription or UK public library membership required)
- Lorenz, Michael (2013). "Antonio Salieri's Early Years in Vienna".
- Rice, John A. (1998). Antonio Salieri and Viennese Opera%. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-71125-6.
- Sadie, Stanley, ed. (1988). "Mozart". The New Grove Dictionary of Music and Musicians. London: Macmillan. ISBN 978-0-333-23111-1. OCLC 611992375.
- Solomon, Maynard (1995). Mozart: A Life (1st ed.). New York City: HarperCollins. ISBN 978-0-06-019046-0. OCLC 31435799.
- Spaethling, Robert (2000). Mozart's Letters, Mozart's Life. New York: W. W. Norton. ISBN 978-0-393-04719-6.
- Thayer, Alexander Wheelock (1989). Theodore Albrecht (ed.). Salieri: Rival of Mozart. The Philharmonia of Greater Kansas City. ISBN 978-0-932845-37-5.
پیوند به بیرون
[ویرایش]
- نتهای رایگان اثر آنتونیو سالییری در کتابخانه موسیقی کرال با مالکیت عمومی (کُرالویکی)
- نتهای رایگان اثرِ آنتونیو سالییری در پروژه بینالمللی کتابخانه نتهای موسیقی (IMSLP)
- Teatro Salieri, Legnago, Italy (به ایتالیایی)
- Podcast interview about Salieri, National Arts Centre, Ottawa
- Second podcast interview about Salieri, National Arts Centre, Ottawa
- Kyer, C. Ian, Damaging Winds, 2013 novel about Salieri, 279 pp. , incl. historical notes, further reading list, suggested listening list
| زندگینامه |  | |
|---|---|---|
| موسیقی | ||
| خانواده | ||
| تأثیرات | ||
| سایرِ موضوعات مرتبط | ||
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
| واژهنامههای زندگینامهای | |
| پایگاههای دادهٔ علمی | |
| سایر |
|
- ولفگانگ آمادئوس موتسارت
- آهنگسازان اپرا اهل ایتالیا
- آهنگسازان اپرای مرد
- آهنگسازان اهل ایتالیا
- آهنگسازان دوره کلاسیک اهل ایتالیا
- آهنگسازان دوره کلاسیک
- آهنگسازان سده ۱۹ (میلادی) اهل ایتالیا
- آهنگسازان کاتولیک
- آهنگسازان کلاسیک اهل ایتالیا
- آهنگسازان کلاسیک سده ۱۸ (میلادی)
- آهنگسازان کلاسیک سده ۱۹ (میلادی)
- آهنگسازان کلاسیک مرد اهل ایتالیا
- آهنگسازان کلاسیک مرد
- آهنگسازان موسیقی کلاسیک کلیسایی
- آهنگسازان رمانتیک اهل ایتالیا
- آهنگسازان رمانتیک
- افراد اتریشی ایتالیاییتبار
- اهالی لنیاگو
- ایتالیاییهای مهاجرتکرده به اتریش
- خاکسپاریها در گورستان مرکزی وین
- درگذشتگان ۱۸۲۵ (میلادی)
- دور از وطنهای اهل ایتالیا در اتریش
- زادگان ۱۷۵۰ (میلادی)
- شاگردان کریستف ویلیبالد گلوک
- کاتولیکهای رومی اهل ایتالیا
- موسیقیدانان سده ۱۹ (میلادی) اهل ایتالیا
- موسیقیدانان مرد سده ۱۹ (میلادی)