آنتونیو اسکارپا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آنتونیو اسکارپا
Antonio Scarpa.jpg
زاده۹ مهٔ ۱۷۵۲
موتا دی لیونتزا، ایتالیا
درگذشت۳۱ اکتبر ۱۸۳۲ (۸۰ سال)
بوسناسکو، ایتالیا
علت درگذشتالتهاب مثانه ناشی از ابتلاء مزمن به سنگ کلیه[۱]
ملیتایتالیایی
محل تحصیلدانشگاه بولونیا
موقعیت‌های علمی
موضوع‌هاکالبدشناسی
مؤسسه‌هادانشگاه مودِنا
مشاوران علمیجووانی باتیستا مورگانی
دانشجویان شاخصایگناتس دولینگر

آنتونیو اسکارپا (ایتالیایی: Antonio Scarpa؛ ۹ مهٔ ۱۷۵۲ – ۳۱ اکتبر ۱۸۳۲(1832-10-31)) یک کالبدشناس و استاد دانشگاه اهل ایتالیا بود.

او در سن ۱۵ سالگی با قبولی در امتحانات ورودی، به دانشگاه پادووا رفت[۲] و در آنجا از شاگردان جووانی باتیستا مورگانی بود و سرانجام در رشتهٔ پزشکی در ۱۹ مه ۱۷۷۰ میلادی، فارغ‌التحصیل شد.

او مشارکت‌های فراوانی در رمینهٔ آناتومی پزشکی داشت و امروزه نامش به نیام اسکارپا، مثلث اسکارپا، سوراخ‌های اسکارپا (در سقف دهان)، مایع اسکارپا (مایه آندولنف در گوش)[۳] و گانگلیون اسکارپا (نامِ دیگرِ گانگلیون وستیبولار در عصب وستیبولار) گره خورده‌است.

وی در سال ۱۸۰۱ میلادی، «رساله‌ای دربارهٔ بیماری‌های اصلی چشم» (ایتالیایی: Saggio di osservazioni e d'esperienze sulle principali malattie degli occhi) را منتشر کرد که نخستین کتاب توصیفی بیماری‌های مهم چشم به زبان ایتالیایی محسوب می‌شود و بعدها به زبان‌های مختلفی ترجمه شد. به همین سبب به او، «پدر علم چشم‌پزشکی ایتالیا» لقب داده‌اند.[۴]

وی همچنین همکار انجمن سلطنتی (از ۱۷۹۱) و عضو فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد (از ۱۸۲۱) بود.

منابع[ویرایش]

  1. Society for the Diffusion of Useful Knowledge (1841). Penny Cyclopaedia, vol. 21. London: C. Knight. p. 16.
  2. Rutkow, Ira M. (1988). Great Ideas in the History of Surgery. Norman Publishing. ISBN 0-930405-02-1.
  3. Jahn, Anthony F.; Santos-Sacchi, Joseph (2001). Physiology of the Ear. Thomson Delmar Learning. ISBN 1-56593-994-8.
  4. Sebastian, Anton (1999). A Dictionary of the History of Medicine. Informa Health Care. ISBN 1-85070-021-4.