آموزش و تربیت نظامی
آموزش و تربیت نظامی (انگلیسی: Military education and training) فرآیندی است که هدف آن ایجاد و بهبود قابلیتهای پرسنل نظامی در نقشهای مربوطهشان است. آموزش نظامی ممکن است داوطلبانه یا اجباری باشد. آموزش و تربیت نظامی با آموزش استخدامی آغاز میشود، به آموزش و پرورش ویژه نقشهای نظامی ادامه مییابد و گاهی اوقات شامل آموزشهای اضافی در طول دوران خدمت نظامی میشود. کادر هدایت، از پرسنل نظامی هستند که کادر آموزشی یک موسسه آموزشی نظامی را تشکیل میدهند.
در برخی کشورها، آموزش و پرورش نظامی بخشی از آموزش اجباری است. برگزارکنندگان دورههای آموزش و تربیت نظامی معتقدند که آموزش نظامی میتواند مزایا و تجربیاتی را به همراه داشته باشد که نمیتوان آنها را از کلاسهای عادی به دست آورد. علاوه بر این، شرکتکنندگان میتوانند مهارتهای بقا را در طول آموزش نظامی، مانند همکاری و تابآوری، بیاموزند که به شرکتکنندگان کمک میکند تا قابلیتهای پرسنل نظامی را در نقشهای مربوطه خود بهبود بخشند.[۱][۲][۳][۴][۵]
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Australia, Department of Defence (2006). "Final report of the Learning Culture Inquiry" (PDF). Retrieved 2017-07-01.
- ↑ Winslow, Donna (2004). "Misplaced Loyalties: The Role of Military Culture in the Breakdown of Discipline in Two Peace Operations". Journal of Military and Strategic Studies (in English). 6 (3). ISSN 1488-559X. Archived from the original on 2017-12-24. Retrieved 2018-02-19.
- ↑ McGurk; et al. (2006). 'Joining the ranks: The role of indoctrination in transforming civilians to service members', (in 'Military life: The psychology of serving in peace and combat [vol. 2]'). Westport: Praeger Security International. pp. 13–31. ISBN 978-0275983024.
- ↑ Dave, Grossman (2009). On killing : the psychological cost of learning to kill in war and society (Rev. ed.). New York: Little, Brown and Co. ISBN 9780316040938. OCLC 427757599.
- ↑ John., Hockey (1986). Squaddies : portrait of a subculture. Exeter, Devon: University of Exeter. ISBN 9780859892483. OCLC 25283124.