آموزشگاه مجازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آموزشگاه مجازی به بخشی گفته می‌شود که در آن دوره‌های آموزش مجازی یا آنلاین یا آفلاین ارائه می‌شود. آموزشگاه مجازی موقعیت فیزیکی ندارد و توسط برنامه‌های کامپیوتری ساخته می‌شود. در آموزشگاه مجازی دوره‌های کوتاه مدت برگزار می‌شود. اما در دانشگاه مجازی دانشجویان رشته‌های دانشگاهی را مطالعه می‌کنند.[۱]

آموزشگاه مجازی یکی از بخش‌های آموزش الکترونیکی است. در آموزش الکترونیکی محدودیت‌های زمانی و مکانی دیگر برای معلم (یاد دهنده) و شاگرد (یاد گیرنده) اهمیت ندارد. در این سیستم آموزش هر فردی می‌تواند خود هم یاد دهنده باشد هم یادگیرنده. آموزش الکترونیک یا e-Learning توسط نرم‌افزارهای تحت وب به عنوان مدیریت سیستم آموزشی LMS و سیستم مدیریت محتوای آموزشی LCMS تولید و مدیریت می‌شود.

مدل‌های آموزشی[ویرایش]

مدل‌های آموزشی انواع مختلفی دارند از انواع راه‌دور گرفته که کتاب‌ها و مطالب آموزشی را برای خودآموزی ارائه می‌کند تا آموزش زنده که دانش‌آموزان یا شاگردان به صورت همزمان در یک کلاس جمع می‌شوند.

مزایا و معایب[ویرایش]

امروزه در بین مردم کشورهای مختلف دنیا بخصوص ایران آموزش‌های الکترونیکی یا مجازی به علت کمبود هزینه برای رفتن به کلاس بسیار رایج شده‌است و خرج آن فقط یک کامپیوتر و اینترنت است و هم اینکه در وقت مردم بسیار صرفه جویی می‌کند و از هزینه‌های بالا جلوگیری می‌کند. یکی دیگر از مزایایی که این سیستم آموزشی دارد مرجع بودن و کامل بودن آن است زیرا که شما می توانید به هر آموزشی که می خواهید دست پیدا کنید و به صورت کاملاً رایگان. این مزایا در حال پر رواج کردن آموزشگاه‌های مجازی است.

معایب آموزشگاه‌های مجازی عبارتند از هزینه اولیه زیاد، تفاوت در میزان دسترسی افراد به دلیل شکاف دیجیتالی، مسائل مربوط اعتبار آموزشگاه. همه افراد به فناوری‌های دیجیتال دسترسی ندارند که بتوانند در آموزشگاه‌های مجازی شرکت کنند، در بعضی از مکان‌ها کتابخانه‌های محلی اجازه دسترسی به کامپیوتر و اینترنت را به افراد می‌دهند. علاوه بر اینها به دلیل نو بودن آموزشگاه‌های مجازی روش‌های کافی برای ارزیابی کردن آن‌ها وجود ندارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Clark & Berge, "Virtual Schools", 2012