آلوارز د آزودو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آلوارز د آزودو
Álvares de Azevedo.jpg
A picture of Azevedo taken during the late 1840s
زاده Manuel Antônio Álvares de Azevedo
۱۲ سپتامبر ۱۸۳۱
São Paulo, São Paulo, Brazil
درگذشته ۲۵ آوریل ۱۸۵۲ (۲۰ سال)
Rio de Janeiro, Rio de Janeiro, Brazil
محل دفن Saint John the Baptist Cemetery, Rio de Janeiro, Brazil
تخلص Job Stern
شغل Poet, playwright, short story writer, essayist, Law student
زبان Portuguese
ملیت Brazilian
قومیت White
آلما ماتر University of São Paulo
دوره 19th century
ژانر Theatre, poetry, essay
جنبش ادبی Romanticism, Ultra-Romanticism
آثار برجسته نویج نات ونا
مکوریویا
لیرا دووینت آنس
خویشاوند(ان) Inácio Manuel Álvares de Azevedo (father)
Maria Luísa Mota Azevedo (mother)

مانوئل آنتونیو آلوارز د آزودو (۱۲ سپتامبر سال ۱۸۳۱ – آوریل ۲۵ سال ۱۸۵۲)، شاعر، نویسنده داستان کوتاه، نمایش‌نامه‌نویس و جستارنویس برزیلی معروف به «مانکو» (از سوی دوستان نزدیکش) بود. او یکی از نمادهای اصلی فرارمانتیسم و داستان گوتیک در برزیل است. در آثار او تمایل زیادی به بازی با ایده‌های متضاد همچون عشق و مرگ، عشق افلاطونی و طعنه، و سانتیمانتالیسم و بدبینی وجود دارد. او بیشترین تأثیر را از آلفرد دو موسه، فرانسوا-رنه دو شاتوبریان، آلفونس دو لامارتین، گوته و – بالاتر از همه – بایرون گرفته بود.[۱]

آثار آزودو پس از مرگش در بیست سالگی که در هنگام سوارکاری رخ داد، چاپ شد. در سال‌های اخیر با اوج گرفتن خرده فرهنگ گوت آثار آزودو چاپ و بسیار محبوب شد.

منابع[ویرایش]

  1. "Álvares de Azevedo". Wikipedia (به انگلیسی). 2018-09-18.