آلمانی میانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آلمانی میانه
Mitteldeutsch
پراکنش:غرب و مرکز آلمان، جنوب شرق هلند، شرق بلژیک، لوکزامبورگ و شمال شرق فرانسه
تبار:هندواروپایی
زیرگروه‌ها:
گلاتولوگfran1268[۱]
{{{mapalt}}}

آلمانی میانه (آلمانی: mitteldeutsche Dialekte, mitteldeutsche Mundarten, Mitteldeutsch‎) گروهی از گویش‌های آلمانی بالا است که از راینلاند در غرب تا مناطق پیشین.

آلمانی میانه در شهرهای مهم و تأثیرگذاری همچون پایتخت، برلین، پایتخت پیشین آلمان غربی، بن، کلن، دوسلدورف و مرکز اقتصادی اصلی آلمان یعنی فرانکفورت رایج است. زبان لوکزامبورگی از این خانواده زبان رسمی لوکزامبورگ به‌شمار می‌رود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Middle German". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.