پرش به محتوا

آلمانی بالای میانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آلمانی بالای میانه
diutsch, tiutsch
منطقهمرکز و جنوب آلمان، اتریش و بخس‌هایی از سوئیس
دورهقرون وسطای میانه
گونه‌های نخستین
آلمانی بالای باستان
  • آلمانی بالای میانه
کدهای زبان
ایزو ۲–۶۳۹gmh (ح.۱۰۵۰–۱۵۰۰)
ایزو ۳–۶۳۹gmh (ح.۱۰۵۰–۱۵۰۰)
ایزو ۶–۶۳۹mdgr
گلاتولوگmidd1343[۱]
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.

آلمانی بالای میانه (آلمانی: Mittelhochdeutsch) دوره‌ای از زبان آلمانی بود که در قرون وسطای میانه گفتگو می‌شد. این زبان میان سال‌های ۱۰۵۰ و ۱۳۵۰ رایج بود که از آلمانی بالای باستان ریشه گرفته و به آلمانی بالای نو پیشین تبدیل شد.

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Middle High German". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. {{cite book}}: |display-editors=4 نامعتبر است (کمک); از پارامتر ناشناخته |chapterurl= صرف نظر شد (|chapter-url= پیشنهاد می‌شود) (کمک); پیوند خارجی در |chapterurl= وجود دارد (کمک)

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]