آلفرد وگنر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آلفرد وگنر
Alfred Wegener ca.1924-30.jpg
آلفرد وگنر, ح. ۱۹۲۴-۱۹۳۰
زادهٔ ۱ نوامبر ۱۸۸۰(1880-11-01)
برلین، امپراتوری آلمان
مرگ نوامبر ۱۹۳۰ (۵۰ سال)
Clarinetania، گرینلند
ساکن Germany
شهروند German
ملیت German
زمینه فعالیت هواشناسی، زمین‌شناسی، اخترشناسی
محل تحصیل دانشگاه هومبولت برلین
استاد راهنما Julius Bauschinger
شناخته شده برای رانش قاره‌ای
تاثیرگرفته‌ها Johannes Letzmann
امضا

آلفرد لوثار وگنر، (به آلمانی: Alfred Wegener) دانشمند، زمین‌شناس ، هواشناس آلمانی و ژئوفیزیکدان در ۱ نوامبر ۱۸۸۰[پانویس ۱] در شهر برلین متولد شد. شهرت اصلی این دانشمند بابت نظریهٔ جا به جایی قاره‌ها می‌باشد که آن را در سال ۱۲۹۴ خورشیدی ارائه کرد.

بر اساس این نظریه قارههای زمین دارای حرکت بطئی می‌باشند. با این وجود وگنر قادر نشد سازوکار این حرکت را اثبات نماید چرا که این نظریه بیشتر بر اساس شواهد موجود شکل گرفته بود لذا این نظریه تا ۳۸ سال پس از فوت او،یعنی در سال ۱۹۶۸ میلادی که مدارک معتبری بر اساس اکتشافات مختلف مبنی بر جابجایی قاره‌ها به دست آمد، پذیرفته نشد. در زمان حیاتش، وی به علت خدماتش به هواشناسی و هم چنین پیشرو در زمینهٔ تحقیقات قطب مشهور بود. دلایل وگنر برای جابه جایی قاره‌ها تشابه کنارهٔ قاره‌ها با هم که مانند یک پازل جور می‌شود و وجود فسیل‌های مشابه در بعضی قاره‌ها که زیستگاه‌های مشترکی داشته‌اند.

این دانشمند در نوامبر ۱۹۳۰[پانویس ۲] درگذشت.

نظریه جا به جایی قاره‌ها[ویرایش]

آلفرد وگنر در کتابی که در سال ۱۹۱۵ منتشر کرد، اصول عقاید خود را شرح داده است. او معتقد به و جود قاره‌ای عظیم به نام پانگه‌آ (به معنای همه خشکی‌ها) است که حدود ۲۰۰ میلیون سال پیش، شروع به قطعه قطعه شدن کرده و سرانجام قاره‌های امروزی را به وجود آورد.

این قاره چندین میلیون سال بعد به دو قاره بزرگ و گسترده لوراسیا (به انگلیسی:Laurasia) و گوندوآنا (به انگلیسی:Gondwana) تقسیم شد. لورازیا شامل آمریکای شمالی، گرینلند و بیشتر قسمت‌های آسیا و اروپای امروزی است؛ و گندوانا شامل آمریکای جنوبی، آفریقا، قطب جنوب، هندوستان و استرالیای کنونی است. مساحت لورازیا و گندوانا تقریباً مساوی بوده است. فاصله دو قاره لوراسیا و گندوآنا را دریای تتیس پر می‌کرده است.دریاهای سیاه و خزر(مازندران)ومدیترانه از بازمانده های دریای تتیس هستند.وسعت این دریای بزرگ اولیه را میتوان بر اثاث رسوبات بجای مانده که از جبل الطارق تا اقیانوس آرام امتداد یافته اند تشخیص داد.

علت حرکت ورقه ها[ویرایش]

بزرگترین ایرادی که به نظریه ی وگنر وارد شد ناتوانی او در ارائه ی ساز و کار اشتقاق قاره ها بود.وگنر 2 منبع انرژی را برای اشتقاق قاره ها در نظر گرفت.اولی جذزومد و دیگری چرخش زمین بود که به نظر وگر قدرت کافی برای جا به جایی قاره ها را داشتند.اما به این سادگی ها هم نبود.بستر اقیانوس ها بسیار محکم است و چنین نیست که قاره ها بتوانند به آسانی روی آن ها حرکت کنند به همین دلیل دانشمندان و فیزیک دانان هم اصر او با این 2 منبع مخالف بودن.بعد ها فیزیک دانی هم اصر وگنر به نام هارولد جفریز بیان کرد که اگر چنین نیروی جذرومدی بتواند باعث حرکت قاره ها شود پس در عرض چند سال می تواند سرعت دوران زمین را نصف نماید.

کامل شدن نظریه ی وگنر[ویرایش]

در نهایت زمین شناس اسکاتلندی به نام هولمز بیان کرد که جریان همرفتی درون گوشته باعث حرکت ورقه ها میشود و این نظریه تا امروز از اعتبار خود برخوردار است.

توضیحات[ویرایش]

  1. ۱۱ آبان ۱۲۵۹
  2. ۱۱ آبان ۱۳۰۹

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «آلفرد وگنر». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی ، بازبینی‌شده در ۲۲ آوریل ۲۰۰۷.