آلفئوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
صحنه‌ای از داستان روایت شده توسط اووید که در آن آلفئوس در تلاش است که نیمف آرتوسا را بگیرد (نقاشی، اثری از برنار پیکار است).

آلفئوس (به انگلیسی: Alpheus) یا آلفیوس (Alpheios)، یک رود و همچنین نام یکی از خدایان رود در اساطیر یونانی است. این رود اساطیری متناظر رودی در یونان است که امروزه آلفیوس (به انگلیسی: Alfeios) نامیده می‌شود.

همانند بیشتر خدایان رود، آلفئوس پسر اوکئانوس و تتیس است. تلگون، دختر فاریس، پسری برای او به دنیا آورد که شاه اُرسیلُکوس نامیده شد. به این ترتیب، آلفئوس پدربزرگ دیوکلس و جد دو سرباز اساطیری، کرِتُن و اُرسیلُکوس است که توسط آینیاس در جریان جنگ تروآ به طرز فجیعی کشته شدند.

به گفتهٔ پوسانیاس، آلفئوس شیفتهٔ شکار بود و عاشق نیمفی به نام آرتوسا شد. آرتوسا برای دوری از او به اُرتیژیا گریخت و در آنجا خودش را به چاه آبی تبدیل کرد. آلفئوس نیز تبدیل به یک رود شد، که در پلوپونز جریان یافت و نزدیک دریای اُرتیژیا آبهای خود را به آبهای چاه آرتوسا پیوند داد.

این داستان توسط نویسندهٔ رومی، اووید، به گونه‌ای متفاوت روایت شده است: زمانی که آرتوسا مشغول استحمام در رود آلفئوس در آرکادیا بود، توسط خدای رود غافلگیر شده، مورد تعقیب قرار گرفت. با این وجود آرتمیس، نسبت به او احساس ترحم کرد و او را تبدیل به چاه آبی کرد که از زیرِ زمین به سمت جزیرهٔ اُرتیژیا جریان یافت.

منابع[ویرایش]