آفریغیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آفریغیان (نام‌های دیگر: آل افریغ، افریغیان کاث، آل عراق) دودمانی کهن از پادشاهان خوارزم است که از پیش از ۳۰۵م تا ۹۹۵م (۳۸۶-۳۸۵ق) فرمانروایی کردند. مرکز فرمانروایی آنها شهر کاث در خاور آمودریا بود. آل عراق ریشه خود را به کیخسرو می‌رساندند.

پادشاهان[ویرایش]

پس از افریغ، سردودمان آفریغیان، تا پایان دوره فرمانروایی آل عراق بر خوارزم، بیست و یک شاه از این دودمان بر خوارزم فرمانروایی کردند:

  • بغذه
  • سخسک
  • اسکجموک یکم
  • ازکاجوار یکم
  • شاوش
  • خامکری
  • بوزکار
  • ارثموخ
  • سخر دوم
  • شیری
  • ازکاجوار دوم
  • اسکجموک دوم
  • شاوشفرن
  • برکسیاثه (پرکسیاثه)
  • عبدالله بن برکسیاثه
  • منصور بن عبدالله
  • عراق بن منصور
  • محمد بن عراق
  • ابو سعید احمد بن محمد
  • ابو عبدالله محمد بن احمد

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • انوشه، حسن(به سرپرستی). دانشنامه ادب فارسی: ادب فارسی در آسیای میانه. چاپ اول(ویراست دوم). تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۸۰. ISBN 964-422-417-5 (جلد اول). 
  • C. E.Bosworth. ĀL-E AFRĪḠ. In Encyclopædia Iranica. Retrieved 17 January 2013.