آفت‌کش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از آفت‌کش‌ها)
پرش به: ناوبری، جستجو
سمپاشی مزرعه توسط هواپیمای سم پاش

آفت‌کش‌ها موادی به صورت مایع، جامد و یا گاز هستند که به منظور نابودی آفت‌ها به کار می‌روند. بعضی از این آفتها که مورد علاقه انسانها نیستند، حشرات، علفهای هرز و میکروب‌هایی هستند که گیاهان را از بین می‌برند. بسیاری از آفت کش‌ها، سمی هستند و علاوه بر اینکه آفت‌ها را از بین می‌برند به انسانها نیز صدمه می‌زنند.

تاریخچه[ویرایش]

از ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد، انسان از آفت‌کش‌ها برای محافظت از محصولاتش استفاده می‌کرده است. اولین آفت‌کش شناخته شده، گرد گوگرد است که حدود ۴۵۰۰ سال پیش سومریان باستان در بین‌النهرین از آن استفاده می‌کردند. در کتاب مذهبی ریگ‌ودا که حدود ۴۰۰۰ سال قدمت دارد، استفاده از گیاهان سمی به عنوان آفت‌کش آورده شده است.

در قرن پانزدهم میلادی از عناصر سمی مانند آرسنیک، جیوه و سرب برای ازبین بردن آفت‌ها استفاده می‌شده است.

در قرن هفدهم میلادی از برگهای گیاه تنباکو، سولفات نیکوتین استخراج گردید و به عنوان حشره کش استفاده شد.

در قرن هجدهم میلادی، ایرانیان و قبایل قفقاز از گرد گل‌های داوودی به عنوان حشره کش استفاده کردند.[۱]

انواع[ویرایش]

چندین نوع آفت‌کش برای آفت‌های مختلف وجود دارند:

کاربرد[ویرایش]

آفت‌کش‌ها برای کنترل ارگانیسم‌هایی که زیان آور شناخته می‌شوند، به کار می‌روند. به عنوان مثال آنها می‌توانند، پشه‌هایی که ناقل بیمارهای مرگباری چون ویروس نیل غربی، تب زرد و مالاریا هستند را از بین ببرند. همچنین می‌توانند زنبورها و مورچه‌هایی که عامل بروز حساسیت هستند را نیز از بین ببرند. حشره کش‌ها می‌توانند حیوانات را در مقابل بیماری‌هایی که توسط انگل‌هایی چون کک به وجود می‌آیند نیز محافظت کنند.[۴]

آفت‌کش‌ها می‌توانند از بروز بیماری‌هایی که ناشی از مواد غدایی کپک زده یا بیماری زا می‌باشند، جلوگیری کنند. علف کش‌ها می‌توانند علفها و درختان هرز کنار جاده را بیین ببرند و علف‌های هرز مهاجمی که باعث آسیب‌های زیست محیطی می‌شوند را نابود کنند. همچنین از آنها در دریاچه‌ها و برکه‌ها برای کنترل گیاهان آبی مانند جلبک‌ها و چمن که عامل بوی نامطبوع آب می‌باشند و باعث تداخل در شنا و ماهیگیری می‌شوند، استفاده می‌شود.[۵]

عوارض[ویرایش]

بسیاری از آفت‌کش‌ها که برای نابودی آفت‌ها استفاده می‌شوند، برای سلامتی انسان ضرر دارند. ورود آنها به دریاچه‌ها و رودخانه‌ها، موجب آلوده شدن منابع آبی می‌شود. بارش باران اسیدی و از بین رفتن جانداران آبی به دلیل افزایش میزان اسید موجود در آب، از دیگر عوارض استفاده از آفت کش هاست. همچنین روانه کردن آفتکش‌ها در آب برای جانوران، به ویژه برای دوزیستان بسیار خطرناک است.

جایگزین[ویرایش]

در بسیاری از موارد، جایگزینی به جای استفاده از آفت‌کش‌های شیمیایی وجود دارد:

  • استفاده از مهندسی ژنتیک
  • استفاده از جانداران دیگر نظیر طعمه خواران و انگل‌ها برای کنترل آفات. برای نمونه می‌توان از اردکها برای مقابله با آفت حلزونها در برنج استفاده کرد.
  • برخی مواد غذایی می‌توانند فرآوری شوند و علیه آفت‌ها به کار گرفته شوند.
  • برای مبارزه با آفات، کشت چند محصولی به جای کشت تک محصولی ترجیح داده می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «آفت کش‌ها و مبارزه شیمیایی (بخش مقدمه)». سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی فارس. بازبینی‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵. 
  2. «آفت کش‌ها و مبارزه شیمیایی (بخش نماتود کش)». سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی فارس. بازبینی‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵. 
  3. «مبارزه با موش». سایت بهداشت محیط ایران. بازبینی‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵. 
  4. The benefits of pesticides: A story worth telling. Purdue.edu. Retrieved on September 15, 2007.
  5. Helfrich, LA, Weigmann, DL, Hipkins, P, and Stinson, ER (June 1996), Pesticides and aquatic animals: A guide to reducing impacts on aquatic systems. Virginia Cooperative Extension. Retrieved on 2007-10-14.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Pesticide»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۵).