آسیب شناسی روانی در زندگی روزمره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آسیب شناسی روانی در زندگی روزمره
The Psychopathology of Everyday Life, German edition.jpg
نویسنده(گان)زیگموند فروید
کشورآلمان
زبانآلمانی
گونه(های) ادبیروانکاوی
از مجموعه مقاله‌های
روانکاوی
Freud's couch, London, 2004 (2).jpeg

آسیب شناسی روانی در زندگی روزمره (به آلمانی: Zur Psychopathologie des Alltagslebens‎) اثری است از زیگموند فروید ، بنیانگذار روانکاوی ، در سال ۱۹۰۱. این کتاب بر اساس تحقیقات فروید در مورد اشتباهات لپی که به اصطلاح به لغزش فرویدی هم نیز معروف است نوشته شده است که بیان می دارد این اشتباهات هرگز اتفاقی نیستند بلکه برگرفته از احساسات سرکوب شده ی ما انسان ها می باشند. از این کتاب می توان به عنوان یکی از بهترین آثار فروید نام برد.

تاریخچه سرمقاله[ویرایش]

آسیب شناسی روانی پیش از آنکه در قالب کتاب در سال ۱۹۰۴ ظاهر شود در مونوگرافی روانپزشکی و مغز و اعصاب در سال ۱۹۰۱ منتشر شد [۱] . این کتاب در طول زندگی فروید به دوازده ترجمه خارجی و همچنین تعداد زیادی نسخه ی آلمانی [۲] چاپ شد، که تقریباً در همه موارد مطالب تازه ای اضافه شد. جیمز استراچی روانکاو بریتانیایی هم عصر فروید در رابطه با تغییراتی که نسخه های جدید این کتاب شامل شدند بیان کرد "تقریباً تمام توضیحات و تئوری های اساسی در نسخه اولیه وجود داشته است در صورتی که نسخه های جدید جریان اصلی بحث را قطع می کند و حتی باعث سردرگمی خواننده می شود". [۳][۴] ترجمه انگلیسی زبان این کتاب توسط آنته بل در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.

خلاصه[ویرایش]

با مطالعه انحرافات مختلف از کلیشه های رفتار روزمره ، نقص و عملکرد غلط عجیب و غریب ، و همچنین خطاهای ظاهراً تصادفی ، نویسنده نتیجه گرفت که آنها نشان دهنده آسیب شناسی اساسی روان ، علائم روان پریشی است .

فروید در مقدمه خود می نویسد:

"در طول سال ۱۸۹۸ مقاله کوتاهی در مورد مکانیسم روانی فراموشی منتشر کردم . اکنون باید مطالب آن را تکرار کرده و آن را به عنوان مبدأ بحث بیشتر در نظر بگیرم. من در آنجا تجزیه و تحلیل روانشناختی در مورد یک مورد معمول از فراموشی موقت نامهای خاص را انجام داده ام و از یک مثال باردار از مشاهدات خودم به این نتیجه رسیده ام که این وقوع مکرر و عملاً غیر مهم نقص عملکرد روانی - حافظه - توضیحی را می پذیرد که فراتر از استفاده عرفی از این پدیده است. اگر از یک روانشناس متوسط خواسته شود که توضیح دهد که چگونه اتفاق می افتد که ما اغلب نامی را به یاد نمی‌آوریم که مطمئن هستیم از آن مطلع هستیم ، او احتمالاً خود را به این پاسخ بسنده می کند که نام هایی خاص بیش از هر محتوای دیگر قابلیت فراموشی دارند . او ممکن است دلایل قابل قبولی برای این "ترجیح فراموشی" برای نامهای خاص بیان کند ، اما هیچ تعیین کننده عمیقی برای این مورد فرض نمی‌کند. "

فروید معتقد بود که انحرافات گوناگون از کلیشه های رفتار روزمره - ظاهراً ناخواسته ،مانند فراموش کردن کلمات ، حرکات و اعمال تصادفی - جلوه ای از افکار و انگیزه های ناخودآگاه است. تبیین "اقدامات غلط" با کمک روانکاوی ، درست مانند تعبیر خواب ، می تواند به طور موثری برای تشخیص و درمان استفاده شود.

وی با توجه به موارد متعدد این دسته از انحرافات نتیجه می گیرد که مرز بین روان طبیعی و غیر طبیعی انسان ناپایدار است و همه ما کمی روان رنجور هستیم. چنین علائمی می تواند غذا خوردن ، روابط جنسی ، کار منظم و ارتباط ما با دیگران را مختل کند.

  1. Adam Phillips, On Flirtation (1994) p. 11
  2. Peter Gay, Freud (1989) p. 465
  3. Quoted in Adam Phillips, On Flirtation (1994) p. 10
  4. Peter Gay, Reading Freud (1990) p. 76

پیوند به بیرون[ویرایش]