آسترافوبیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
صاعقه هنگام طوفان

آسترافوبیا، که همچنین با عنوان‌های تندرهراسی, آستراپوفوبیا، برونتوفوبیا، کراونوفوبیا یا تونیتروفوبیا نیز شناخته می‌شود، یک ترس غیرمعمول از طوفان و رعد و برق و نوعی از فوبیا است. این فوبیا نوعی از فوبیاهای قابل درمان است که هم انسان و حیوانات می‌توانند به آن مبتلا شوند. اصطلاح آسترافوبیا ترکیبی از کلمات ἀστραπή (آستراپ به معنی صاعقه) و φόβος (فوبوس به معنی ترس) تشکیل شده است.

علائم[ویرایش]

فرد مبتلا به آسترافوبیا اغلب در هنگام طوفان دچار اضطراب می‌شود، حتی زمان‌هایی که می‌داند خطر کمی او را تهدید می‌کند. بعضی از علایم با بسیاری از فوبیاها، از جمله لرزش، گریه کردن، تعریق و واکنش‌های وحشت‌زدگی، حس ناگهانی استفاده از حمام، تهوع، حس ترس، وارد کردن انگشتان در گوش و تندتپشی (ضربان سریع قلب) همراه است. اگرچه، برخی واکنش‌ها با آسترافوبیا یکتاست. برای نمونه، اطمینان گرفتن از سایر افراد انجام می‌شود و هنگام تنها بودن شخص، این علایم بدتر می‌شوند. بسیاری از افراد که دچار آسترافوبیا هستند، هنگام طوفان به دنبال پناه‌گاه اضافه خواهند بود. [۱]

این افراد ممکن است زیر تخت‌خوابشان، زیر پتو، در یک قفسه، در زیرزمین یا هر مکانی که احساس امنیت بیشتری دارد پنهان شوند و معمولاً تلاش در این راستاست که صدای رعد و برق رو کمتر احساس کنند، مثلاً گوششان را بپوشانند یا پنجره‌ها را ببندند.

منابع[ویرایش]

  1. Johnson, Trevor "Fear of Thunder - Dealing With Astraphobia." Fear of Thunder- Dealing with Astraphobia. 30 Jan. 2009. EzineArticles.com. 14 Oct 2009