آزمون کروسکال–والیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آزمون کروسکال-والیس (به انگلیسی: Kruskal–Wallis one-way analysis of variance) یکی از آزمون‌های آماری است که متناظر غیرپارامتری آزمون اف است و همچون آزمون F، موقعی به کار برده می‌شود که تعداد گروهها بیش از ۲ باشد. مقیاس اندازه‌گیری در کروسکال-والیس حداقل باید ترتیبی باشد.

خصوصیات[ویرایش]

این آزمون برای مقایسه میانگین‌های بیش از ۲ نمونه رتبه‌ای (و یا فاصله‌ای) بکار می‌رود. فرضیات در این آزمون بدون جهت است یعنی فقط تفاوت را نشان می‌دهد و جهت بزرگتر یا کوچکتر بودن گروهها را از نظر میانگین هایشان نشان نمی‌دهد. کارایی این آزمون ۹۵ درصد آزمون F است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]