آزمایش میلر–یوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از آزمایش میلر-یوری)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دستگاه آزمایش

آزمایش میلر–یوری آزمایشی بود که استنلی میلر و هارولد یوری در سال ۱۹۵۲ انجام دادند. در این آزمایش آنان نشان دادند که ملکولهای ساده در شرایطی شبیه به شرایط آغازین کره زمین ممکن است به ملکول‌های آلی و در نهایت به حیات منجر شوند.

نظرات دانشمندان[ویرایش]

مجله EARTH در شماره فوریه ۱۹۸۸ که به طرفداری از نظریه داروین معروف است تحت عنوان «گلدان حیات» نوشت: امروزه دانشمندان زمین‌شناسی بر این باورند که دی‌اکسید کربن و نیتروژن بخش وسیعی از جو ابتدائی زمین را تشکیل می‌داده‌اند؛ و واکنش‌پذیری این دو گاز از گازهایی که میلر در سال ۱۹۵۳ استفاده کرده بود کمتر است؛ و حتی اگر اتمسفر میلر صحیح هم بوده باشد چگونه می‌توان توضیح داد این اسیدها با هم ترکیب شده و پلیمرهای پیچیده‌ای مانند پروتئین‌ها را به وجود آورده‌اند. حتی خود میلر هم از حل این قسمت بازماند و با عصبانیت گفت: «این یک معضل است چگونه این پلیمرها را می‌سازید؟ این امر به این آسانی‌ها نیست.»[۱]

در ماه مارس سال ۱۹۹۸ مجله National Geographic در مقاله‌ای به عنوان «ظهور حیات در زمین» آمده است: امروزه بسیاری از دانشمندان شک دارند جو کره زمین در آغاز با آنچه میلر در آزمایش خود شبیه‌سازی کرده بود یکسان باشد. آن‌ها فکر می‌کنند که جو اولیه به جای هیدروژن، متان و آمونیاک از نیتروژن و دی‌اکسید کربن تشکیل شده‌است. این برای شیمیدان‌ها خبر خوبی نیست زیرا وقتی دی‌اکسید کربن و نیتروژن را در معرض آتش قرار می‌دهند تعداد بسیار اندکی مولکول آلی به وجود می‌آید؛ که معادل یک قطره رنگ دهنده غذایی در یک استخر شناست. دانشمندان نمی‌توانند تصور کنند زندگی از این سوپ رقیق درست شده‌است.

منابع[ویرایش]

National Geographic, "The Rise of Life on Earth"March, 1998 p.1.68

Earth, "Life’s Crucible", February, 1998 p.34