آزمایش آلیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برخورد دهنده بزرگ هادرونی
Large Hadron Collider
(LHC)
LHC.svg
نقشه آشکارسازها و تونل‌ها
آزمایش‌های LHC
ATLAS A Toroidal LHC Apparatus
CMS سیم‌لوله فشرده میونی
ال‌اچ‌سی‌بی ال‌اچ‌سی-بیوتی
ALICE یک آزمایش برخورددهنده بزرگ یون
توتم (آزمایش) Total Cross Section, Elastic Scattering and Diffraction Dissociation
ال‌اچ‌سی‌اف ال‌اچ‌سی-فوروارد
پیش‌شتابدهنده‌های ال‌اچ‌سی
پروتون و سرب شتابدهنده خطی برای پروتون‌ها (لیناک ۲) و سرب (لیناک ۳)
(not marked) Proton Synchrotron Booster
PS سنکروترون پروتون
SPS ابرسنکروترون پروتون

آزمایش آلیس(به انگلیسی: ALICE که مخفف A Large Ion Collider Experiment به معنی یک آزمایش برخورددهنده بزرگ یون است) یکی از شش آشکارساز اصلی برخورددهنده هادرونی بزرگ در سرن است. پنج‌تای دیگر عبارتند از :اطلس، سیم‌لوله فشرده میونی، توتم، ال‌اچ‌سی‌بی و ال‌اچ‌سی‌اف. آلیس برای برخوردهای یون‌های سنگین مانند هسته سرب طراحی شده‌است. که انرژی برخوردها ۲٫۷۶ تراالکترون ولت در هر نوکلئون (پروتون یا نوترون) است. این برخوردها دمای لازم برای تولید پلاسمای کوارک گلوئون را تهیه می‌کند. حالتی که در آن کوارک و گلوئون از هم جدا شده و یک ماده مایع مانند تولید می‌کنند.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]