آریان (گروه موسیقی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گروه آریان
Arian Band Live in Concert 20120218 27.jpg
کنسرت گروه آریان در سال ۱۳۹۰
اطلاعات پس‌زمینه
ژانرپاپ
سال‌های فعالیت۱۳۷۸–۱۳۹۳
ناشر(ان)ترانه‌شرقی
اعضای کنونیعلی پهلوان
پیام صالحی
سیامک خواهانی
شراره فرنژاد
علیرضا طباطبایی
ساناز کاشمری
اعضای پیشینمحمدرضا گلزار
نینف امیرخاص
برزو بدیهی
سحر کاشمری
امیرحسین مستعد
سازهای اصلی
گیتار، ویولن، کیبورد

آریان، یک گروه موسیقی پاپ ایرانی بود که کار خود را از نیمهٔ نخست سال ۱۳۷۸ با ۱۵ عضو آغاز کرد. این گروه تا اسفند ۱۳۹۳ فعالیت هنری داشت.

مدتی بعد از آغاز کار، علیرضا طباطبایی نوازندهٔ ساز درام به آن‌ها پیوست، اما پس از آن محمدرضا گلزار (گیتار) و امیرحسین مستعد (گیتار بیس) گروه را ترک کردند. امیرحسین مستعد در یکی از کنسرت‌های این گروه در خارج از کشور ماند و به ایران بازنگشت. همین امر باعث شد تا مدتی این گروه اجازهٔ برپایی کنسرت نداشته باشند.

گروه آریان در سال ۱۳۸۷ نخستین آهنگ مشترک خود با کریس دی برگ خوانندهٔ مشهور ایرلندی را در تهران اجرا کرد. این آهنگ «The words i love you» نام دارد.[۱]

پیشینه

در زمستان سال ۱۳۷۷ فرامرز ریحانی که ایده پرداز اصلی تشکیل گروه بود باعث آشنایی علی پهلوان و پیام صالحی شد، فرامرز ریحانی ایده تشکیل گروه را با علی پهلوان و پیام صالحی مطرح نمود ولی در همان دوران و در اوج جوانی حیات را بدرود گفت و به منزل ابدی خود کوچ نمود. علی پهلوان و پیام صالحی که در ارتش دوران خدمت سربازی در کرمانشاه را طی می‌کردند. در طی این دوره، این دو نفر بیشتر به علاقه‌مندی‌های یکدیگر آشنا شدند، هر دو شعر می‌گفتند، آواز می‌سراییدند، گیتار می‌نواختند و می‌خواندند.

این آشنایی در دوره‌ای رخ داد که موسیقی پاپ ایران برای اولین بار پس از انقلاب اسلامی رشد می‌کرد. هر دو به این فکر افتادند که چه موقعیتی بهتر از این و تصمیم گرفتند تا فعالیت خود را در این زمینه با شیوه و سبکی متفاوت آغاز کنند. نخستین گام در این راه تشکیل گروه موسیقی پاپ با نام «گروه آریان» بود. آریان اولین گروه در این سبک و نوع بعد از انقلاب اسلامی بود و از این جهت اولین گروه موسیقی رسمی پس از انقلاب به‌شمار می‌رفت.[۲]

برای شروع گروهی متشکل از آواز ویولن، گیتار به سبک ایرانی، دو خوانندهٔ اصلی با لحن و نوایی متفاوت و در پشت این نواها آوازی از خانم‌ها به‌عنوان همخوان تشکیل شد. علاوه بر این، غزل‌ها از بافت مخصوص با عباراتی ساده طراحی شدند تا طیف گسترده‌ای از جامعه را جذب کند.

بر این اساس گروه با این ترکیب شروع کرد:

در ابتدا تصمیم گرفته شده بود که شهروز فرنژاد به‌عنوان نوازندهٔ کیبورد و پیانو همکاری کند اما به‌سبب داشتن شغل پیشین و سابقهٔ کاری، نینف امیرخاص (نوازندهٔ کیبورد، ارگ‌زن آشوری) از سوی سیامک معرفی شد تا جایگزین او شود و گروه تمرین‌هایش را با او از سر گرفت. به‌سبب فقدان نوازندهٔ درام و ویولنسل در گروه، نیاز به اجرای این ریتم ویژه روی پیانو و ارگ بود.

برای بالا بردن سطح کیفی اجرایی کار، گروه تمرینات مداوم و بسیار زیادی را انجام داد و تصمیم گرفته شد تا مجوزی برای برگزاری اجرای زنده از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گرفته شود. نهایتاً گروه موفق شد تا مجوزهای لازم را بگیرد.

آلبوم‌ها

تک‌آهنگ‌ها

  • عید اومد، بهار اومد (به‌مناسبت نوروز ۸۸)
  • صدای پای امید (به‌مناسبت روز جهانی غذا)
  • هفت
  • از روزی که رفتی
  • تورو کم دارم
  • تو که با من باشی
  • تا ابد

اعضا

پایان کار گروه

در اسفند ماه سال ۱۳۹۳ این گروه با انتشار آلبوم آخر خود به نام «خداحافظ» و انتشار کتاب نت و شعر کلیهٔ آهنگ‌های اجرا شده توسط این گروه در دو جلد به نام آهنگ‌های گروه آریان برای گیتارنوازی آسان که توسط محمدرضا تاجیک نوشته شد به کار خود پایان داد.[۳]

منابع

  1. «گروه آریان و کریس دی برگ» (ویدئو) (به فارسی و انگلیسی). وبگاه یوتیوب. ۱۳۸۷. دریافت‌شده در ۵ خرداد ۱۳۸۷.
  2. Noandish.com (۲۶ شهریور ۱۳۹۳). «گروه آریان متلاشی شد». fa. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۷-۱۵.
  3. «خداحافظی آریانی‌ها با «خداحافظ»». خبر آنلاین. ۱۹ اسفند ۱۳۹۳.

پیوند به بیرون