آرگومان پیش‌فرض

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در برنامه‌نویسی آرگومان پیش‌فرض آرگومانی است که کاربر مجبور به مقدار دهی آن نیست. در برخی زبان‌های برنامه‌نویسی مانند ++C این قابلیت وجود دارد.

مثال[ویرایش]

int test(int m, int n=1){
    return m+n ;
}

تابع test دارای دو آرگومان m و n می‌باشد، فراخوانی این تابع به دو صورت زیر امکان پذیر است؛

حالت اول:

test(4, 5) ;

در این حالت مقدار هر دو پارامتر مشخص شده‌است، لذا در هنگام اجرای تابع، مقدار فرستاده شده برای پارامتر n در نظر گرفته می‌شود (خروجی تابع ۹ است).

حالت دوم:

test(4) ;

در این حالت تنها مقدار پارامتر m هنگام فراخوانی تابع مشخص شده‌است، لذا تابع در هنگام اجرا برای n از مقدار پیش فرض تعیین شده (در این مثال ۱) استفاده می‌کند (خروجی تابع ۵ است).

منبع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/Default_arguments